บอกให้เลิก ๆ ทำไปเสียเถิด : หน้า 44/84

บอกให้เลิก ๆ ทำไปเสียเถิด...แต่เราก็ไม่เลิกค่ะ เพราะไม่รู้จะทำอะไร จึงใช้ชีวิตชาวไร่มาเรื่อย ๆ ขนาดปลูกสับปะรด ชีวิตก็ยังไม่เป็นสับปะรดสักที จึงอยากเป็นสับปะรดกับเขาบ้าง จนมีคนมาชวน ให้ไปบวชในโครงการอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนรุ่น ๕๐๐,๐๐๐ คน ก็เลยมีโอกาสไปวัดพระธรรมกาย ครั้งแรก พอไปก็ได้เห็นมหาธรรมกายเจดีย์ เลย เกิดศรัทธาปลื้มใจน้ำหูน้ำตาไหล เพราะเขา บอกว่า หากสร้างเจดีย์เสร็จ จะมีองค์พระมา ประดิษฐานที่เจดีย์นี้ถึงล้านองค์ เราก็เลยเกิดความ รู้สึกลึก ๆ ว่า ในชีวิตนี้ เราน่าจะมีองค์พระ ประจำตัวกับเขาสักองค์ เพราะเราก็แก่มากแล้ว ชาวไร่อย่างเรา บุญใหญ่อะไรในชีวิตก็ไม่เคยทำ อีกทั้งยังไม่ใช่คนร่าคนรวย ท่าไร่ก็ขาดทุน หนำซ้ำเคยทำบุญมากที่สุดก็แค่ ๒๐-๑๐๐ บาท บ เทานน..!! "จากนั้น ก็เก็บเอาความรู้สึกที่อยากสร้าง องค์พระไว้ในใจมาโดยตลอด แต่ยังสร้างไม่ได้ ๕๐ เพราะไม่มีเงิน แต่ขณะทำไร่ไป ก็นึกถึงแต่ องค์พระไป ไม่ว่าจะรดน้ำ ฉีดปุ๋ย ก็สวดมนต์ สวดอธิษฐานขอหลวงปู่วัดปากน้ำตลอดเวลาว่า ขอให้สับปะรดงาม เก็บเกี่ยวผลผลิตได้มาก ๆ ๆ เพราะอยากจะขายเพื่อเอาเงินไปสร้างพระกับเขา สักองค์ วัน ๆ ก็คิดแต่แบบนี้ จนเริ่มมาสังเกต เห็นว่า อยู่ ๆ สับปะรดมันงามขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็น เรื่องแปลกที่สุดเท่าที่เคยเจอมา เพราะหัวมันใหญ่ ผิดปกติกว่าทุกปี คือ ปกติจะไม่ออกหัว หรือออก หัวเล็ก ๆ แต่ปีนี้หัวหนึ่งหนักตั้ง ๓-๔ กิโลกรัม ขายได้ราคากิโลละ ๔ บาท ถ้าเป็นปีก่อน ๆ ขาย ได้กิโลละ ๒-๓ บาทเท่านั้น..!! "ปีนี้เป็นปีแรกที่ทําไร่ได้เงินคืนทุน แถมมี เงินพอสร้างพระ ๑ องค์พอดี ซึ่งเราก็รวบรวม ทำบุญไปเมื่ออาทิตย์ต้นเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ตอนนี้ได้เป็นหนึ่งในล้านแล้ว ได้ท่าบุญองค์พระ แล้ว มันปลื้มมาก ๆ เลยค่ะ ไม่คิดว่าจะมีเงินมา ให้ทำบุญได้สมความปรารถนาเป็นอัศจรรย์ถึง 50