ข้อความต้นฉบับในหน้า
๘๔
วพิมพ์ เล่ม
เรื่อง : โค้ก อลงกรณ์ (www.banyaibook.com)
outryng
สารพิษ
ศุกร์ที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลาประมาณ ๑๒.๔๖ น. ตามเวลาเมืองไทย
เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่น และหลังจากนั้นเกิดคลื่นยักษ์สึนามิตามมา
คลื่นยักษ์ใหญ่โตมหึมาได้กวาดต้อนทุกอย่างให้พังพินาศ
ความโหดร้ายจากภัยพิบัติครั้งนี้ทำให้สูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สินแก่ชาวญี่ปุ่น
โลกทั้งโลกต่างจับตามองเหตุการณ์ครั้งนี้อย่างต่อเนื่องถึงผลกระทบที่กำลังเกิดขึ้นตามมา
นอกจากภาพความสูญเสียที่เกิดขึ้นแล้ว ภาพที่ปรากฏต่อสายตาชาวโลกคือ ความเข้มแข็ง
สำรวม และมีระเบียบวินัยของชาวญี่ปุ่นที่ทั่วโลกต่างจับจ้องด้วยความชื่นชม
อาการเสียใจที่ไม่ถึงกับฟูมฟาย กิริยาที่นิ่ง สงบ การให้เกียรติเคารพซึ่งกันและกัน
และช่วยเหลือกันในยามประสบทุกข์คือภาพที่ผู้คนต่างบ้านต่างเมืองทั้งสงสารและสรรเสริญ
เห็นใจและชื่นใจไปพร้อมกัน
หลังจากนั้นภาพที่ตามมายิ่งจับใจมากขึ้นไปอีก เมื่อชาวญี่ปุ่นยังคงปักหลักสู้
ดำรงชีพต่อไปในดินแดนบ้านเกิดกับภัยนิวเคลียร์ที่ตามมาหลังจากโรงงานเตาปฏิกรณ์ปรมาณูระเบิด
แน่นอนว่าชีวิตของผู้คนแถวนั้นย่อมได้รับสารกัมมันตรังสีที่แผ่ออกมาโดยรอบ
และต่างก็ทราบดีถึงภัยจากสารกัมมันตรังสีที่จะทำอันตรายแก่ตน
แต่ชาวญี่ปุ่นก็ยังคงไม่ทิ้งถิ่นฐานหรืออพยพหนี ยังหยัดยืนปักหลักต่อสู้ต่อไป
แม้พิษภัยกัมมันตรังสีอาจจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายได้
แต่ไม่สามารถทะลุเข้าสู่หัวใจนักสู้ของชาวญี่ปุ่นได้เลย
ต่างจากผู้คนที่อยู่ห่างไกลออกไปจากญี่ปุ่นถึงคนละมุมโลก
เพียงแค่รับทราบข่าวการแผ่ของสารกัมมันตรังสี
กลับมีอาการน่าเป็นห่วงเข้าขั้นโคม่ามากกว่าผู้อยู่ในที่เกิดเหตุ
หลายคนเริ่มวิตกกังวลกับสารพิษที่ปนเปื้อนมากับพืชผัก อาหาร น้ำดื่ม สายฝน
รวมไปถึงอากาศที่ใช้หายใจ
84