การค้นพบความสุขในสมาธิ : หน้า 34/84

พอเปลี่ยนไปจินตนาการถึงองค์พระ ก็นึกไม่ออกอีก เลยลองนึกว่าในกลางกายฐานที่ ๗ มีเส้นด้าย ๒ เส้น ตัดกัน มีดวงแก้วอยู่ตรงกลาง ก็เห็นภาพราง ๆ หนูเลยเปลี่ยนใจท่อง “สัมมา อะระหัง” แทน ท่อง ไปท่องมา จิตมันก็นิ่งอยู่กับคำภาวนา มีสติมาก คราวนี้ไม่เหวี่ยง แต่มีแสงสว่างพริบขึ้นมาอย่างจัง เหมือนมีคนเปิดไฟ ไม่นานก็เห็นดวงแก้วใส ๆ อยู่ ในแสงสว่างนั้น ดวงแก้วใสมาก มีแสงสว่างในตัวเอง ด้วย ดวงใหญ่ประมาณ ๑ ฝ่ามือที่เอานิ้วชิดกัน ตอนนั้นใจหนูนิ่งมาก ไม่คิดอะไรเลย จิตของหนู เหมือนแก้วน้ำที่ว่างเปล่า หนูก็เอาใจไปไว้ตรงฐานที่ อย่างเดียว ทำให้หนูมีความสุขมาก พอเลิกนั่งแล้ว ก็เฝ้ารอคอยแต่ว่าเมื่อไรจะได้นั่งสมาธิอีก 67 “ในรอบบ่ายของวันเดียวกัน หนูนั่งไปไม่ถึง ๗ ๑๐ นาที พอเอาใจไปไว้ที่ฐานที่ ปั๊บ ก็มีสมาธิ เลยค่ะ แล้วดวงแก้วก็มาเอง ใสสว่างมาก หนูดู ดวงแก้วไปเรื่อย ๆ สักพักใหญ่ ๆ หนูก็เห็นผู้หญิง คนหนึ่งเข้ามาสิงร่างของหนู หนูรู้สึกแปลก ๆ ไม่รู้ ว่าเขาเป็นใคร มองไม่เห็นหน้า เพราะหน้าเขาทับ กับหน้าหนูพอดี แต่ผู้หญิงคนนี้ใส่ชุดแบบเดียวกับ หนู นั่งตรงทีเดียวกันกับหนู แล้วก็มีดวงแก้วแบบ เดียวกับหนู หนูสังเกตว่าผิวพรรณเขาดีมาก ๆ และ หุ่นดีด้วย พอท่านิ่ง ๆ ก็รู้สึกมีความสุขอย่างบอก ไม่ถูก ในหัวมันโล่งไปหมด เหมือนเราได้ยกภูเขา ออกจากอก แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเลยค่ะ หนูไม่รู้ จะอธิบายยังไงดี หนูไม่เข้าใจว่าทำไมพอมีผู้หญิง ๓๖ คนนี้เกิดขึ้น หนูถึงรู้สึกโล่งกว่าเดิม มีความสุขมาก กว่าเดิม สุขมากจนสามารถยิ้มได้คนเดียว เดี๋ยวนี้ นั่งสมาธิทีไรดวงแก้วก็จะมาอยู่เป็นเพื่อนหนูทุกครั้ง พอทำใจนิ่ง ๆ มองเข้าไปในดวงแก้วก็จะเห็นองค์พระ พอมองไปในองค์พระก็จะมีดวงแก้ว ทำให้หนูรู้สึก อุ่นใจ ปลอดภัย จิตใจปลอดโปร่ง และอยากจะทำ แต่เรื่องดี ๆ ค่ะ หนูกราบขอบพระคุณหลวงพ่อเป็น อย่างสูงที่ทำให้หนูมีวันนี้ แต่ก่อนหนูเคยคิดเสมอว่า ความสุขเป็นสิ่งที่เราต้องแสวงหา แต่พอหนูได้พบ กับดวงแก้วและองค์พระแล้ว หนูมั่นใจว่า ความสุข ที่แท้จริงนั้นไม่ต้องไปเสาะแสวงหาจากที่ใด ใด ๆ ใน โลก เพียงแค่เราหลับตา มองเข้าไปในกลางกาย เราก็จะพบความสุขที่แท้จริง ที่หาจากที่ไหนในโลก ไม่ได้ค่ะ” ไม่ว่าจะปีไหน ๆ ไม่ว่าคำทำนายหรือข่าวลือ ร้าย ๆ จะมีมากมายเพียงใด เราชาวพุทธ ลูกศิษย์ ของพระพุทธเจ้าต้องไม่หวั่นไหว ไม่ถือมงคลตื่นข่าว ใด ๆ แต่ต้องตื่นตัวกับการประพฤติปฏิบัติธรรม นำ ใจของตนกลับมาตั้งไว้ที่ฐานที่ตั้งดั้งเดิมของใจ คือ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในตำแหน่งเหนือสะดือขึ้น มา 5 นิ้วมืออย่างสม่ำเสมอ เมื่อใจของเราหยุดนิ่ง เราจะพบความสุขอันแท้จริงภายในอย่างที่ผู้มีบุญ หลาย ๆ คนได้เข้าถึง ความสุขนี้นี่เองจะการันตี ให้เราทราบด้วยตัวของเราเองว่า ..ตราบใดที่ใจของ เรายังอยู่ใน 072 ตราบนั้นมหันตภัยใด ๆ ก็ไม่อาจ กลำกลายตัวเราและโลกของเราได้ ๆ