ความประทับใจของพระธุดงค์เกี่ยวกับการภาวนา 'สัมมาอะระหัง' : หน้า 95/128

ดับตัวอย่างของพุทธบุตรผู้มุ่งหวัง “สัมมาอะระหัง” ที่เคยปฏิบัติแล้วและได้ผลดีอย่างน่าดีตาม ความประทับใจของพระธุดงค์ ปีที่ ๔ พระกิตติพิพงศ์ ปวโรโย ความประทับใจของอาตมาในขณะที่มีโอกาสได้บวชแล้วเดินดูดด คืองเรื่องของการเวิรกรรม ด้วยการภาวนา “สัมมาอะระหัง” ได้ตรับแล้วว่า “สัมมาอะระหัง” เป็นของจริง วันไหนที่ลิมตรังจะมีอาการเหนื่อยล้อตและเจ็บกล้ามเนื้อปรากฏขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นี่เป็นสิ่งเตือนว่าเราเริ่มฟังแล้ว จึงได้เริ่มตรึก “สัมมาอะระหัง” ไปเรื่อย ๆ อาการเจ็บก็เริ่มลดลงจนหายไปที่สุด นี้คือความประทับใจในการตรึก “สัมมาอะระหัง” ซึ่งเห็นได้จริง และพิสูจน์ได้จริงว่า ถ้าเราจะทำให้ไม่เจ็บและจะเดินไปถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างสบาย ปกติอาตมามีโมโหนในตอนนี้ ซึ่งรวมได้แก่วัน “สัมมาอะระหัง” ได้จนานนานเป็นอย่างมาก ถ้าเรานิ่งจะทำให้เราไม่เจ็บ และจะเดินไปถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างสบาย ปกติอาตมาเป็นคนใจร้อน ตอนนี้นึง ขึ้น รวมใจได้เร็วขึ้น ความประทับใจของพระธุดงค์ ปีที่ ๔ พระกฤษณ์ ขุนสุโก ตอนอาตมาได้เดินดูด คืองดาอยู่ประมาณหกร้อยกว่าก้าวเดินไปก็ด้วย วิถีที่จะใจให้กลับมานั่งที่ศูนย์กลางกาย ได้ง่ายที่สุดคือ การภาวนา “สัมมาอะระหัง” ตอนแรก “สัมมาอะระหัง” ใจยังไม่ค่อยได้เต็มที่นัก ต้องอาศัยใช้เทคนิคเป็นเสียงกระเสือกออกจากปากนิดหนึ่ง ภาวนา “สัมมาอะระหัง” เบา ๆ ปานคลุมจมือยู่ นับไปเรื่อย ๆ