การถวายสังฆทาน : หน้า 6/89

ซึ่งเป็นตัวแทนจากคณะสงฆ์มารับเพียงรูปเดียวหรือ ไม่กี่รูปก็ตาม แต่ใจนั้นปรารถนาจะถวายทุกรูป การถวายภัตตาหารหรือไทยธรรมเป็นสังฆทาน นี้ พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญว่าเป็นบุญใหญ่ ได้ อานิสงส์มากกว่าการถวายจำเพาะเจาะจงแก่ภิกษุ รูปหนึ่งรูปใด ดังนั้น ตั้งแต่โบราณ เมื่อจะทำบุญ พระท่านจึงสอนว่าให้ถวายเป็นสังฆทาน เพราะ พระสงฆ์เป็นประมุขของผู้หวังบุญ หมู่สงฆ์นี่แหละ เป็นประมุขของผู้บูชา ใครอยากได้บุญใหญ่ก็ให้ ทำบุญปรารภหมู่สงฆ์ ซึ่งพระสงฆ์นั้นหมายรวมถึง สมมุติสงฆ์ และพระอริยสงฆ์ โดยมีพระสัมมา สัมพุทธเจ้าเป็นประมุข แม้พระองค์ท่านจะเสด็จ ดับขันธปรินิพพานนานแล้ว เมื่อกล่าวถวายภัตตาหาร เป็นสังฆทานก็จะระลึกรวมไปถึงพระพุทธเจ้าเป็น ประธานด้วย หากปรารภหมู่สงฆ์ โดยมีพระพุทธเจ้า เป็นประมุข ทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสกันจริงๆ แล้ว หัดดตกุศลจะบังเกิดขึ้นกับตัวเรา และจะส่งผลให้ ได้สมบัติทั้งสามไปตลอดทุกภพทุกชาติที่เดียว พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญสังฆทาน ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ที่พระวิหารนิโครธาราม ในเขตพระนครกบิลพัสดุ พระนางมหาปชาบดีโคตมีทรงปรารถนาจะถวายผ้า คู่หนึ่งแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงตั้งใจที่จะทอผ้า ด้วยมือของตนเอง ทรงรับสั่งให้สร้างโรงทอผ้าภายใน พระราชวัง ทรงเรียกช่างศิลป์มาเป็นที่ปรึกษา แล้ว ทรงทอผ้าเนื้อละเอียด ใช้ด้ายที่มีราคาแพงที่สุด ทรงตัดเย็บย้อมเป็นจีวรที่มีราคามากที่สุด เมื่องาน เย็บจีวรสำเร็จ ก็ทรงมอบค่าตอบแทนให้กับพวก ช่างศิลป์ทุกคน ทรงอบผ้าไว้ในหีบที่มีกลิ่นหอมและ เสด็จไปพระวิหารเพื่อถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า อเสด็จไปถึงพระนางได้กราบทูลว่า “หม่อมฉัน ปรารถนาจะถวายผ้าใหม่คู่นี้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอพระองค์ทรงรับผ้าใหม่คู่นี้ของหม่อมฉันด้วยเถิด” แต่พระนางกลับได้รับคำปฏิเสธว่า “ดูก่อนโคตมี พระนางจงถวายแก่หมู่สงฆ์เถิด เมื่อถวายแล้วจักเป็น อันได้บูชาทั้งเราและหมู่สงฆ์” พระนางได้ทูลอ้อนวอน ว่า “หม่อมฉันจะถวายผ้าจากท้องพระคลังแก่ภิกษุ ทุกรูป แต่ผ้าใหม่คู่นี้ หม่อมฉันกรอด้ายเอง ทอเอง ตั้งใจถวายพระผู้มีพระภาคเจ้า ขอพระองค์โปรด รับผ้าใหม่คู่นี้ของหม่อมฉันด้วยเถิด" พระนาง กราบทูลถึง ๓ ครั้ง ก็ได้รับการปฏิเสธเหมือนเดิม พระอานนท์เห็นความตั้งใจมั่นของพระนาง จึงช่วยกราบทูลให้พระพุทธองค์ทรงรับผ้านั้นว่า "ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดรับผ้าทั้งคู่ของพระนาง มหาปชาบดีเถิด พระนางมีอุปการะมาก เป็น