อุดมการณ์และหลักการในการเผยแผ่ธรรมะ : หน้า 44/89

เพื่อประพฤติปฏิบัติให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน สำหรับ “อุดมการณ์” นั้น หมายถึง ความ ตั้งใจอันสูงส่งในการที่จะขยายธรรมะของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าไปสู่ชาวโลก ซึ่งผู้ไปทำหน้าที่ผู้นำบุญ ยอดกัลยาณมิตร จะต้องมีขันติธรรมเป็นคุณธรรม ในเบื้องต้น สมดังพระดำรัสที่ว่า “ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา” ซึ่งแปลว่า ความอดทนเป็น ตบะธรรมอย่างยิ่ง คือต้องอดทนตั้งแต่เรื่องเล็กน้อย ไปจนถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ อย่างน้อยก็เริ่มตั้งแต่อดทน ต่อความลำบากตรากตรำ อดทนต่อทุกขเวทนา อดทนต่อการกระทบกระทั่ง และอดทนต่อกิเลส คือความโลภ ความโกรธ ความหลง ถ้าหากอดทน อดกลั้นต่อสิ่งเหล่านี้ได้ ก็จะสามารถฟันฝ่า อุปสรรคทั้งหลายไปสู่เป้าหมายคือพระนิพพานได้ พระนิพพานเป็นเป้าหมายของทุกๆ ชีวิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย ท่านได้ตรัสเอาไว้ว่า “นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา” ท่านผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวว่าพระนิพพานเป็นเยี่ยม คือทรงเห็นพ้อง ต้องกันว่า สิ่งที่เยี่ยมที่สุดทั้งในภพนี้และนอกภพ คือพระนิพพาน ดังนั้นมนุษย์ทุกคนที่เกิดมาแล้ว จะต้องทำพระนิพพานให้แจ้ง แม้ในระหว่างทางจะ มีอุปสรรคขวากหนามเพียงไรก็ตาม ก็จะต้อง ไม่เบียดเบียนกัน ไม่ทำร้ายหรือผูกพยาบาทกัน ดังพุทธพจน์ที่ว่า “นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรู ปะมาตี สะมโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต” คือผู้ฆ่าสัตว์อื่นและ เบียดเบียนผู้อื่นไม่ชื่อว่าเป็นผู้สงบเลย "เอตัง พุทธา นะสาสะนัง” นี้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย แล้วจากนั้นพระพุทธองค์ก็ทรงให้ "หลักการ" ในการปฏิบัติเพื่อที่จะได้บรรลุเป้าหมายชีวิตที่แท้จริง ซึ่งเป็นหลักปฏิบัติที่ง่ายต่อการนำมาใช้ในชีวิต ประจำวัน เริ่มตั้งแต่ให้ละชั่ว ทำดี และก็ทำใจให้ใส ทรงมีพุทธดำรัสว่า “สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง การไม่ทำบาปทั้งปวง “กุสะลัสสปะสัมปะทา” การ บำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม “สะจิตตะปะริโยทะปะนัง การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว “เอตัง พุทธานะสา สะนัง" นี้เป็นค่าสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พูดง่ายๆ ก็คือ ให้เรางดเว้นบาป สร้างบุญ แล้วก็ทำใจให้ใสให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายในตัว หรืออีกนัยหนึ่งก็คือให้ท่าความบริสุทธิ์ทั้งทางกาย ทางวาจา และทางใจ โดยพิจารณาง่ายๆ ว่า สิ่งใดที่ทำแล้วทำให้ใจเราเศร้าหมอง เป็นทุกข์ใจ อีกทั้งยังเดือดร้อนทั้งเราและผู้อื่นก็อย่าไปทำ แต่