การช่วยเหลือชาวบ้าน : หน้า 17/89

หนึ่งรูปต่อหลายๆ ดอย จากการที่อาตมาได้จาริกไปตามดอยต่างๆ เพื่อสั่งสอนพี่น้องชาวไทยภูเขา ก็เลยได้พบเห็น เรื่องความยากล่ามากของชาวบ้านที่อยู่ในดอยลึกๆ เพราะเมื่อเวลาเจ็บป่วยก็ไม่สามารถเดินทางออก มารักษาตัวได้ บางแห่งในช่วงหน้าฝนจะขาดแคลน อาหาร ไม่มีแม้แต่ข้าวสารจะหุง ถึงขนาดต้องต้ม หน่อไม้กินกัน นอกจากนี้หลายพื้นที่ก็ยังมีปัญหา ยาเสพติด และการบุกรุกป่าทำไร่เลื่อนลอย เพราะ ทางการเข้าไปดูแลไม่ถึง อาตมาจึงคิดหาวิธีการ ช่วยเหลือชาวบ้าน จึงคิดว่าหากมีถนนเข้าไปถึง ปัญหาเหล่านี้ก็จะต้องลดลง ความเป็นอยู่และ จนถึงตำบลแม่ตื่น อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ ระยะทางร้อยกว่ากิโลเมตรทำเสร็จแล้ว แต่ว่าทาง เส้นนี้จะใช้ได้เฉพาะหน้าหนาวกับหน้าร้อนเท่านั้น หน้าฝนใช้งานไม่ได้ อาตมาจึงนำชาวบ้านมาช่วยกัน ขุดถนนเส้นใหม่เชื่อมระหว่างตำบลแม่สอง อำเภอ ท่าสองยาง จังหวัดตาก กับตำบลยางเปียง อำเภอ อมก๋อยขึ้นไปอีกทางหนึ่ง เพื่อทำให้เป็นถนนที่ สามารถใช้งานได้ทุกฤดู ตอนนี้ก็ขุดไปเรื่อยๆ เหลือ อีกเพียงแค่ไม่ถึง ๑๐ กิโลเมตรก็จะสำเร็จแล้ว...” ถนนสายประวัติศาสตร์นี้ได้รับความเมตตา จากท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เจ้าคณะใหญ่หนเหนือ ประธานคณะพระธรรมจาริก การสัญจรของชาวบ้านก็จะดีขึ้นด้วย เมื่อมีถนน ตั้งชื่อว่า “ถนนพุทธวิถี” และท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ ทางการก็จะเข้าไปให้ความช่วยเหลือได้ อีกหน่อย ความเจริญต่างๆ ก็จะเริ่มเข้าไปถึง เช่น มีโรงเรียน น้ำประปา หรือว่าพลังงานแสงอาทิตย์ (Solar cell) ที่สำคัญการจาริกเผยแผ่ธรรมะของเราก็จะสะดวก ขึ้นด้วย คือทุกอย่างมันมารวมอยู่ที่ถนนหมดเลย เมื่อคิดจะสร้างถนน อาตมาจึงเริ่มด้วยลอง เอาจอบมาขุดถนนดู และชวนพี่น้องชาวเขามาช่วย กันขุด โดยเริ่มต้นขุดเมื่อวันที่ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เรื่อยมา จากตำบลแม่สอง อำเภอท่าสองยาง ยังได้เมตตาเดินทางมาเปิดถนนสายนี้ด้วยตัวเอง เมื่อวันที่ ซึ่งถนนสายนี้ เมื่อวันที ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งถนน จะทำให้พี่น้องชาวไทยภูเขาในเขตพื้นที่อำาเภอ ท่าสองยาง จังหวัดตาก และอำเภออมก๋อย จังหวัด เชียงใหม่ ได้รับประโยชน์ในการสัญจรและมีชีวิต ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก ด้วยคุณูปการนี้ส่งผลให้ ท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชา คณะชั้นสามัญที่ พระพิศาลประชานุกูล เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม ปีพุทธศักราช ๒๕๔๙ นับเป็นพระภิกษุ