ความสำเร็จในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 54/89

๖๐ อกด้วย เพราะว่าความสำเร็จของการเผยแผ่ ๓ งบ คือ พระพุทธศาสนานั้นขึ้นอยู่กับบุญรวมทั้ง ๓ ๑) บุญของผู้ทำหน้าที่เผยแผ่ ๒) บุญของทีมงาน และ ๓) บุญของผู้เข้ามาศึกษา ดังนั้น ทุกคนจึงต้องเข้าใจในการสร้างบุญ ยึดมั่นอยู่กับบุญ และน่าวิถีชีวิตประจําวันของทุกคน เข้าสู่การสร้างบุญเป็นประจำให้ได้ พระพุทธศาสนา จึงจะขยายไปสู่การดำเนินชีวิตเพื่อการกำจัดกิเลส ของคนในท้องถิ่นนั้นได้จริง 4 จากนั้น จึงฝึกให้รู้จักทุ่มเทสร้างบุญอย่าง จริงจังเพิ่มขึ้นไปอีก เพื่อให้ได้บุญที่มีคุณภาพ พิเศษในระดับที่สามารถกำจัดกิเลสอย่างเด็ดขาดที่ เรียกว่า "สร้างบารมี" นั่นคือต้องฝึกให้มีอุดมการณ์ มั่นคงขึ้นไปอีก กล่าวคือในขณะที่ฝึกให้สร้างบุญเป็นอยู่นั้น ก็ต้องปลูกฝังอุดมการณ์ชาวพุทธไปด้วย เพื่อยก ระดับใจให้เข้มแข็งแกร่งกล้าในการสร้างบุญบารมี ตามรอยพระโพธิสัตว์ให้ยิ่งขึ้น ซึ่งพระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงสอนให้ชาวพุทธทุกคนมี "อุดมการณ์ ในการสร้างบารมีกำจัดกิเลส” ว่า Q). ขันตี ปรมัง ตโป ตีติกขา คือ ต้องอดทน กับสารพัดทุกข์ให้ได้ เพราะยิ่งอด เพราะยิ่งอดทนมากเท่าไร ต้นตอของความทุกข์คือกิเลส ยิ่งมีโอกาสถูกกำจัด ออกไปง่ายและมากเท่านั้น ๒. นิพพานัง ปรมัง วทันติ พุทธา คือ ต้อง ยกใจให้เข้มแข็งมุ่งไปสู่เป้าหมายสูงสุดของทุกๆ ชีวิต คือ พระนิพพานให้ได้ เพราะหากเข้าถึงพระนิพพาน ได้เมื่อไหร่ ความทุกข์ก็หมดไปเมื่อนั้น แต่การจะ เข้าถึงพระนิพพานได้ ต้องทุ่มเทชีวิตปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย หรือพระรัตนตรัยภายใน ให้ได้ก่อน จากนั้นจึงอาศัยพระธรรมกายกำจัด กิเลสให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษต่อไป ๓. นหิ ปัพพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรัง วิเหฐยันโต อุดมการณ์ข้อสุดท้ายที่สําคัญของ ชาวพุทธคือ ตราบใดที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่นี้ ต้องไม่ก่อเวรใหม่อย่างเด็ดขาด แม้ผลวิบากของกรรม เก่าตามมาบีบคั้นอย่างหนักก็ต้องอดทน จะถูก คนพาลใส่ความตามรังแกโหดร้ายสาหัสปานใดก็ ต้องอดทน เป็นตายร้ายดีอย่างไรไม่ยอมก่อเวร ใหม่อีกเด็ดขาด เมื่อทั้งตนเอง ทีมงาน และผู้เข้ามาศึกษาใน ประเทศนั้นๆ แต่ละคนที่มาถึงเรา ล้วนมีอุดมการณ์ ชาวพุทธอย่างเปี่ยมล้นเช่นเดียวกันนี้แล้ว ประชาชน ในประเทศนั้น ๆ ย่อมเห็นว่า หมู่คณะนี้เป็นทีมที่ เอาชีวิตเป็นเดิมพันในการสร้างบุญจริง สมาชิกใน หมู่คณะนี้สามารถเป็นต้นแบบการดำเนินชีวิตจริง ต้นแบบการรักษาศีลจริง และต้นแบบการทำภาวนา ให้แก่เขาได้จริง ก็จะทำให้หมู่คณะของเราใน ต่างประเทศเติบโตขึ้นได้ แล้วเราก็เคี่ยวเข็ญให้ผู้เข้า มาศึกษารุ่นเก่าเป็นต้นบุญต้นแบบให้แก่คนรุ่น ต่อไป ในที่สุด วันหนึ่งต้องมีคนใดคนหนึ่งเข้าถึง พระธรรมกายภายใน แม้จะได้มาเพียงคนเดียวก็ ถือว่าคุ้มค่าแล้ว เพราะบุคคลนั้นก็จะเป็นกําลังใจ ให้คนอื่นๆ ที่มาก่อนและมาใหม่ตั้งใจสร้างบุญเพื่อ กำจัดกิเลสอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันตามๆ กัน ความสำเร็จของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและ วิชชาธรรมกายก็จะบังเกิดขึ้นในประเทศนั้นๆ นี่คือภารกิจอันแท้จริงและยิ่งใหญ่ที่ นักเผยแผ่ทุกคนจะต้องเข้าใจให้ถูกต้องทั้งในแง่ ของการฝึกตนเองให้เป็นต้นแบบ และในแง่ของ การเป็นแสงสว่างให้ชาวโลก ซึ่งแน่นอนว่า ทั้งหมด นี้จะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อ “ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เราถึงจะสามารถฝึกตนเองให้เข้าถึงธรรมได้ สอน คนอื่นให้เข้าถึงธรรมตามมาได้ และสร้างหมู่คณะ ที่ช่วยกันปักหลักพระพุทธศาสนาให้มั่นคงทั่ว ทุกมุมโลกได้สำเร็จอย่างแท้จริง