ความรู้สึกในวันบวช : หน้า 65/89

จะเกิดขึ้น ปิดเทอมนี้ผมก็ต้องบวชให้แม่ให้ได้..." การบวชมีบทฝึกที่ลำบาก ไม่กลัวหรือ ? “ใจที่แน่วแน่ของผม...ได้ให้คำตอบกับตัวเองว่า แม้จะลำบากแค่ไหน อุปสรรคมากเพียงไร ก็ไม่ใช่ เรื่องใหญ่ ในเมื่อใจได้ฟันธงแล้วว่าจะบวชเสียอย่าง ความลําบากก็ถูกมองว่าเป็นสิ่งที่เล็กกว่าฝุ่นเสียอีก วันบวชเป็นอย่างไร พ่อ แม่ และผมเองน้ำตาไหลด้วยความปีติ กันหมด เพราะเป็นความรู้สึกที่เราไม่เคยมีต่อกัน เราต่างไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้พ่อแม่ดีใจมากที่ผมบวช ให้ท่านด้วยความเต็มใจ ส่วนผมเอง มันตอบตัวเอง ได้เต็มๆว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้ทำเพื่อท่าน ทั้งสอง เพราะเมื่อก่อนผมไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของ ท่านเลย แม้ท่านจะให้เวลาคอยดูแลผมด้วยความรัก แต่ผมกลับเอาเวลาไปให้แต่กับเกมคอมพิวเตอร์ ไม่มีเวลาแม้แต่จะหันหน้าไปคุยกับท่าน จนท่าน กลัวผมหิว เรียกผมไปกินข้าว ผมก็จะพูดปัดไปด้วย ความรำคาญ ด้วยคำพูดแย่ๆ โดยไม่แคร์ว่าแม่จะ คิดอย่างไร ผมว่านะ... ใครๆ ต่างก็พูดว่ารักพ่อรักแม่ได้ แต่การกระทำที่บอกว่ารักท่านอย่างแท้จริง เราทำ ได้ไหม ผมว่าถึงเวลาแล้ว ที่น่าจะหันมาคิดทบทวน กัน เพื่อไม่ให้อะไรมันสายไปกว่านี้” ตอนบวชเป็นอย่างไร "รู้สึกมีความสุขมาก เหมือนอยู่ในโลกอีกโลก หนึ่ง ที่เต็มไปด้วยความสงบทางด้านจิตใจ แม้จะไม่ สบายเหมือนอยู่ที่บ้าน แต่การบวชให้สิ่งมีค่าที่สุด