การระลึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ : หน้า 54/99

ไปเชื่อมกับกระแสธารแห่งความบริสุทธิ์ภายใน กระทั่งใจหยุดนิ่งเข้าถึงพระธรรมกายในตัว สมหวัง ในชีวิตของเรา เพราะฉะนั้นตั้งแต่วันนี้เรื่อยไปให้นึกถึง ท่านทุกวัน นั่ง นอน ยืน เดิน ก็นึกกันไปเรื่อยๆ ที่ผ่านมาอาจจะมีบางวันที่เราลืมไป หรือละเลยไป แต่ว่า ๑๑๐ วันนี้ อย่าให้พลาดในการที่จะระลึก นึกถึงท่านอย่างน้อยวันละสักครั้งหนึ่ง แต่ถ้าดีที่สุด คือ ทั้งวันเรื่อยไปจนกระทั่งเข้านอน ก่อนเข้าสู่นิทรา ให้นึกถึงภาพท่านก่อน แม้จะเลือนรางในช่วงแรกๆ ก็ไม่เป็นไร ให้ใจเราไปเชื่อมสายบุญกับท่าน แล้ว เราก็จะได้หลับอยู่ในอู่แห่งทะเลบุญ การที่เราระลึกนึกถึงท่าน โดยนึกถึงภาพท่าน เป็นสื่อเชื่อมโยงไปถึงกายของท่านที่อยู่บนสวรรค์ ชั้นดุสิต หรือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะทำให้ท่านรับทราบ พอนึกถึงท่าน ท่านก็นึกถึงเรา คือ รวบเอาเราไปไว้ในศูนย์กลางกายของท่าน แล้วกลั่นแก้กาย วาจา ใจ เราให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ แล้วเติมบุญ เติมบารมี เติมความสมปรารถนาให้ กับเรา นี่เป็นเรื่องที่เราต้องศึกษา ถ้าเราไม่ศึกษา เราก็ไม่รู้ และอาจจะมองข้ามไป เพราะฉะนั้นวันนี้ เป็นวันดี ที่เรามีโอกาสได้ยินได้ฟังและได้รับทราบ กันโดยทั่วถึง เหลืออย่างเดียวคือลงมือปฏิบัติ แล้วก็ควรสร้างบุญในการชวนคนมาทำ ความดีให้เยอะๆ จะได้มีพวกพ้องบริวารที่เป็น บัณฑิตนักปราชญ์มากๆ ด้วยอานิสงส์แห่งบุญที่ เกิดจากการชักชวนคนทำความดี วันอาทิตย์ก็ชวน คนมาวัดปฏิบัติธรรม ในช่วง ๑๑๐ วัน ก็ชวนคน มาหล่อรูปเหมือนทองคำของพระเดชพระคุณ หลวงปู่ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ชวนทุกวันเลย ใครเป็นเจ้าของบุญ เขาก็จะเกิดกุศลศรัทธาทำทันที ใครที่เคยมีสายบุญแต่ว่าห่างเหินไปนานด้วย ความประมาทในการดำเนินชีวิตในภพชาติต่างๆ ที่ผ่านมา ก็อาจจะคิดช้าหน่อย เราก็ให้เวลาเขา สักนิด บางคนที่ห่างนานมาก แต่มีสายบุญเชื่อม กับพระเดชพระคุณหลวงปู่ บุญจะบันดาลให้เราไป เจอเขา แล้วชวนเขา แต่เพราะความห่างเหินมา ยาวนานในภพชาติที่ผ่านมา เขาก็อาจจะยังไม่เข้าใจ แล้วก็อาจจะค้านเราบ้างก็ช่างเขา เราก็ทำหน้าที่ อย่างนี้ไปเรื่อยๆ ทุกวัน อย่าเว้นเลยแม้แต่เพียง วันเดียว อานิสงส์แห่งบุญในการชวนคนทำความดี ก็จะได้บังเกิดขึ้นกับตัวเราทุกวัน แล้วก็จะสั่งสม พอกพูนเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งอานิสงส์นั้น ขยายผล ส่งผลในปัจจุบันชาติให้เราได้ทันตาเห็น ทีเดียว แต่ภพชาติในอนาคตนั้นแน่นอน เนื่องจาก การที่เราทำบุญในการชวนคนทำความดีในปัจจุบันนี้ เหมือนต้นกล้าไม้อ่อนๆ ที่รอคอยการเจริญเติบโต เป็นไม้ใหญ่ต่อไปในอนาคต ซึ่งเวลาของชีวิตเราใน ยุคนี้ไม่เพียงพอจะทันได้เห็นผลแห่งบุญนั้น แต่ก็