ความท้าทายของผู้ผลิตน้องใหม่ในวงการลวด : หน้า 70/99

๑ ในผู้ทําบุญทองท่วมหัว "ตอนเริ่มเปิดบริษัท ผมกู้เงินมาลงทุนกว่า ๓๖๕ ล้านบาท ทำให้ยักษ์ใหญ่ในวงการลวด PC WIRE ทั้งหมดหันมาจับมือกันทุ่มทุนโรงงานละ ๔๐๐ กว่า ล้านบาท รุมจัดการกับผมคนเดียว แค่ไม่รุม...ผมก็ แย่พออยู่แล้ว เพราะเป็นผู้ผลิตน้องใหม่ ลูกค้าก็ยัง ไม่มี ประสบการณ์ก็น้อย หนี้สินก็ท่วมท้นไปหมด แต่เพราะพวกเขากลัวผมจะเข้ามาเป็นส่วนแบ่ง ทางการตลาดในอนาคต เขาจึงรวมตัวกันใช้วิธี ดัมพ์ราคาเหล็กจากต้นทุนจริงๆ กิโลกรัมละ ๒๙ บาท ลงมาขายเพียงกิโลกรัมละ ๑๓ บาท คือ พวกเขาฮัวกัน ยอมขายแบบขาดทุน บีบให้ผมขาย ไม่ได้ เรียกว่าฉีกแบงก์แข่งกันเลย โดยคิดว่าเป็น วิธีเดียวที่จะใช้เขี่ยคู่แข่งให้ล่มสลายไปจากวงการนี้ ได้ในพริบตา ตอนนั้นผมเครียดมาก จะถอนตัวก็ไม่ได้ เพราะทุนที่ลงไปกู้เขามาทั้งนั้น จะเอาเงินที่ไหนไป คืนธนาคาร ต้องยืมเงินญาติรอบตัว ๓ ล้านบ้าง ๕ ล้านบ้าง ล้านบ้าง ยืมคนรอบตัวจนหมด ๑๐ แต่เหมือนยืมเงินมาฉีกทิ้ง ผมกัดฟันสู้ทำงานแบบ ไม่ได้พัก แต่กลับแย่ลงเรื่อยๆ ผมเครียดจนนอน ไม่หลับ นํ้าหนักลด ความทุกข์และปัญหาที่กดดัน เข้ามาในแต่ละวันทำให้แทบจะเป็นโรคประสาท ส่วนภรรยาผมก็เอาแต่ร้องไห้ ชีวิตช่วงนั้นมันเป็น อะไรที่แย่มาก จนต้องวางแผนกับภรรยาว่า...เราคง ต้องหนีแล้ว แต่หนีไปต่างประเทศไม่ได้ เพราะเงิน เราไม่มีเลย ต้องหนีไปต่างจังหวัดไกลๆ ที่ไม่มีใคร รู้จักเรา และใช้ชีวิตเงียบๆ เพราะเราตามใช้หนี้ เขาไม่ไหว ซึ่งตอนนั้นก็มีคนมาชวนให้ไปนั่งสมาธิ เพราะ เขาเห็นผมเครียดมาก แต่ผมไม่ไปหรอก คนกลุ้มจะ ตายอยู่แล้วจะให้ไปนั่งสมาธิ ใครจะไปนั่งได้ แถม เงินก็ไม่มี ผมมองไม่ออกว่าหากไปนั่งแล้วเงินมัน จะมาจากทางไหน แต่เขาชวนผมอยู่หลายครั้งมากๆ จนสุดท้ายจึงยอมไป โดยคิดใหม่ว่าอย่างน้อยเพื่อ จะช่วยลดอาการเครียดลงสักหน่อยก็ยังดี ระหว่างที่ไปนั่งสมาธิที่สวนบัว จ.เชียงใหม่ ผมเครียดมากจนนอนไม่หลับ น้ำหนักลด ความทุกข์และปัญหาที่กดดันเข้ามาในแต่ละวัน ทำให้แทบจะเป็นโรคประสาท ส่วนภรรยาผม ก็เอาแต่ร้องไห้ ชีวิตช่วงนั้นมันเป็นอะไรที่แย่ มาก จนต้องวางแผนกับภรรยาว่า เราคงต้อง หนีแล้ว