การบวชในฤดูเข้าพรรษา : หน้า 64/99

...ความจริงแล้ว พระในพระพุทธศาสนา ไม่ว่าจะบวชในฤดูกาลไหน จะบวชช่วงสั้น ช่วงยาวแค่ไหนก็ตาม ก็มีวัตถุประสงค์ใน การบวชเหมือนกัน คือ มุ่งที่จะกำจัดทุกข์ ให้หมดไป แล้วก็ทำพระนิพพานให้แจ้ง หรือพูดกันภาษาชาวบ้านว่ามุ่งกำจัดกิเลส เพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน จะได้ไม่ต้อง มาเวียนว่ายตายเกิดกันอีก... อย่างไรก็ตาม เมื่อบวชแล้ว ถ้าตั้งใจทำตาม วัตถุประสงค์ของการบวชอย่างเต็มที่ ไม่ว่าบวช ช่วงไหนก็ได้บุญเท่าๆ กันทั้งนั้น อันนี้โดยหลักการ แต่ว่าจริงๆ แล้ว เนื่องจากเรายังเป็นคนที่เข้ามาสู่ ศาสนากันใหม่ๆ แล้วก็ยังต้องการสภาพที่เหมาะสม พิเศษๆ ในการที่จะศึกษาธรรมะ ในการที่จะขัดเกลา ตัวเองตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะฉะนั้นถ้าได้บรรยากาศพิเศษๆ ก็จะช่วยให้ บรรลุวัตถุประสงค์ของการบวชง่ายขึ้นและดีขึ้น ปู่ย่าตาทวดของเราจึงได้เลือกแล้วว่าฤดูเข้าพรรษา นี่แหละเป็นบรรยากาศพิเศษ เหมาะที่จะให้ลูกหลาน ของตัวเองเข้ามาบวช พิเศษอย่างไรในฤดูนี้ ๑. ดินฟ้าอากาศเป็นใจ คือ ในฤดูร้อน ประเทศไทยเรารู้ๆ กันอยู่ ถึงคราวร้อนก็ร้อน เหลือหลาย ร้อนจนกระทั่งแม้ในทางโลก เด็ก นักเรียนก็ปิดเทอมกันภาคฤดูร้อนนั่นแหละ ฤดูร้อน มันเรียนไม่ค่อยจะรู้เรื่อง อากาศมันร้อนหนัก เพราะ ฉะนั้นโรงเรียนก็ปิดเรียน ในทางธรรมก็เช่นกัน ถ้า จะให้พระใหม่มาเรียนหนังสือในฤดูร้อน คงย่ำแย่ แต่ว่าแล้วฤดูหนาวล่ะ ฤดูหนาวก็เหมือนกัน สมัยเราเป็นเด็กๆ ไปโรงเรียนกัน ฤดูหนาวก็ไปนั่ง ผิงไฟกันด้วยซ้ำ ไปนั่งงอกองอชิงกัน บรรยากาศ ในการเรียนมันหย่อนๆ ไปเหมือนกันแหละ ร้อน ไปก็ไม่ดี หนาวไปก็ไม่ดี ฤดูที่ไม่หนาวไม่ร้อนจน เกินไป เห็นมีอยู่ฤดูเดียวสำหรับประเทศไทย คือ ฤดูฝน หรือฤดูเข้าพรรษานั่นเอง ดินฟ้าอากาศพร้อม เป็นใจ เหมาะแก่การศึกษาธรรมะ การค้นคว้า ธรรมะให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ประการที่ ๒. ครูก็พร้อม เพราะว่าพระภิกษุ ที่เป็นครูบาอาจารย์ ท่านถูกพระวินัยกำหนดแล้ว ว่าห้ามไปไหน ต้องพักค้างอยู่ในวัดตลอดพรรษา