หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 195
197
พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 195
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 195 5. เรื่องอุบทกคนใดคนหนึ่ง *[ ๑๒๑ ]* [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเมืองอฐวี ทรงป…
บทความนี้พูดถึงเรื่องอุบทกที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในเมืองอฐวี โดยได้ประทับนั่งในพระคันธกูฎและตรวจดูโลกในเวลาใกล้รุ่ง พระศาสดาได้พบมนุษย์เชิญใจคนหนึ่งที่มีสัมมาอภิญญาและได้เสด็จไปยังเมืองอฐวี
พระธรรมปทฺุฏกถวฺณแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 196
198
พระธรรมปทฺุฏกถวฺณแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 196
ประโยค - พระธรรมปทฺุฏกถวฺณแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 196 มนุษย์แม้นั้น เห็นโคในกลางวัน ตื่นเข้าไปดูแล้วก็ว่า "แม้ถ้า ของอื่นไม่มี, เราก็จะทำแม้ก็สักว่ากา…
ในบทนี้ พระธรรมปทฺุฏกถวฺณแปลได้บรรยายถึงการถวายบังคมพระศาสดา พร้อมกับการสนทนาเกี่ยวกับการบำเพ็ญประโยชน์ของมนุษย์พระเกจิขีดสวดให้ชัดเจนถึงความสำคัญแห่งการทำความดีและการช่วยเหลือผู้คน โดยมีการสอดแทรกคำส
บทเรียนเกี่ยวกับความหวังและพระนิพพาน
199
บทเรียนเกี่ยวกับความหวังและพระนิพพาน
ประโยค - พระบิณฑบาตฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 197 อัศยมนุษย์คนหนึ่ง รับสั่งให้คนจัดแจงข้าวจะดูเป็นต้นให้แล้ว." พระศาสดาเสด็จกลับบัประทับอยู่แล้วเ…
พระศาสดาได้ตรัสถึงความหวังว่าเป็นโรคที่ทำให้ผู้คนทุกข์ทรมานมากกว่ารูปแบบอื่น ๆ โดยได้เปรียบเทียบว่าสิ่งนี้ต้องการการรักษาตลอดไป เขากล่าวถึงความสำคัญของความรู้และความเข้าใจต่อธรรมแล้วสอนให้คนบรรลุถึงพร
การแปลพระธัมปวิฑูฏ ภาค ๖
200
การแปลพระธัมปวิฑูฏ ภาค ๖
ประโยค - พระธัมปวิฑูฏถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 198 ทิว ยอมไม่มี. ชื่อว่าทุกข์ เสมอด้วยการบริหารบั่นทุย ย่อมไม่มี." แล้วจิรภะทำพระนิพพานให้แจ้ง บทพร…
เนื้อหาพูดถึงความหมายของพระธัมปวิฑูฏและการเข้าถึงพระนิพพาน รวมถึงการบรรลุอิทธิผลต่างๆ โดยเฉพาะการเป็นโสดาบัน ซึ่งผู้คนจำนวนมากสามารถเข้าถึงได้ในครั้งนั้น โดยเน้นที่นิพพานที่เป็นความสุขอันดับสูงสุด การ
พระธรรมปฐมที่ฤๅษี - เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ
201
พระธรรมปฐมที่ฤๅษี - เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ
प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรา…
ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ
พระปฐมยัมกิดสัสสระ
102
พระปฐมยัมกิดสัสสระ
ประโยค - พระจิ้มปัททุถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 100 ๑. เรื่องพระปฐมยัมกิดสัสสระ*[๒๐๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภ…
ในพระเชตวัน พระศาสดาได้ทรงตรัสเกี่ยวกับพระปฐมยัมกิดสัสสระ ซึ่งมีเรื่องราวของกุลบุตรชาวราชสักกีที่บวชในสำนักพระศาสดาและบรรลุพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้กลับมายังกรุงเทพเพื่อถวายบังคมและฟังธรรมของพระศาสดาอ
พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101
103
พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101
ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเหลืออย…
เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก
พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102
104
พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102
ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่ควรทำก่…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที
พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103
105
พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103
ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุปโมน ค…
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง
พระมนปัํทุฒิจา - สุดาเปตร
106
พระมนปัํทุฒิจา - สุดาเปตร
ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปรารถนาสุด…
เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ
พระธัมมปฏิสังขรณ์ และ เรื่องราวของเปรต
107
พระธัมมปฏิสังขรณ์ และ เรื่องราวของเปรต
ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ แปลกอ โภบทัณฑ์ 105 [พระศาสดาสรับรอง] พระศาสดาตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย พวกสาวกของเรามีญาณอยู่ หนอ" แล้วตรัสว่า "แม่เราก…
พระศาสดาได้สนทนากับภิกษุเกี่ยวกับญาณที่มีให้เห็นเมื่อเข้าถึงพระพุทธศาสนา พร้อมกับการเล่าเรื่องราวของเปรตในสมัยพระพุทธเจ้าสรรเสน โดยมีการนำอดีตนิทานมาประกอบเพื่อให้เห็นถึงการตระหนักถึงกรรมและอานิสงส์ขอ
พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106
108
พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106
ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มีดุ…
ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก
พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107
109
พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107
ประโยค - พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107 พระมหาเถร ท่านสัตบุรุษ ท่านพูดอะไรนั่น ผมทั้งเป็น เหมือนอนุครูอยู่ในท้องมรรคเดียวกัน ในผมทั้ง ๒ …
บทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอนุเถระเกี่ยวกับการบิณฑบาตและการศึกษาศิลป์ของพระมหาเถร ซึ่งท่านสังเกตถึงบุคลิกและคุณธรรมของกันและกัน พร้อมทั้งมีการพิจารณาถึงคำพูดและการทำงานในใจ การคิดและการตัดสินใจของพร
พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108
110
พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108
ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กรรมเห็…
เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ
พระธัมมปฏิโกษะ (แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109
111
พระธัมมปฏิโกษะ (แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109
ประโยค - พระธัมมปฏิโกษะ(แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109 ได้" ในคนเหล่านั่น คนที่ได้บ่าใจนั่งเสีย, ส่วนคนฉลาดคิดว่า "ชื่อว่าความพลังพลออะไร" ของท่านผู้อธิ…
ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอุปเณรเกี่ยวกับการสร้างกรรมและอภิญญา รวมถึงผลของมันที่มีต่อจิตใจและการทำใจในปัจจุบัน การสาธยายของพระมหาเถรนั้นมีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรม ด้วยการทำใจให้เกิ
พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 110
112
พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 110
ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเคยเห็นแล้วหรือ…
ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว
พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111
113
พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111
ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั้ง…
พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ
พระโปฐิลลาและการแสวงหาความรู้ในพระพุทธศาสนา
114
พระโปฐิลลาและการแสวงหาความรู้ในพระพุทธศาสนา
ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารภพระ…
พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ
พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113
115
พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113
ประโยค - พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113 ภิญนั่งสาธยายอยู่ในวิหาร ไม่ได้กำหนดว่่า "อาจารย์." พระเฑร ไปสั้นสองพันโยชน์แล้ว เข้าไปภิกษาภายใ…
เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาในวิหารระหว่างพระภิกษุ โดยรายละเอียดรวมถึงการไหว้พระสัมพะธะและการยกย่องให้เป็นที่พึ่ง โดยมีการพูดถึงพระโบดูลและพระเณรที่ได้รับการฝึกสอนแบบต่าง ๆ ผนวกกับการอภิปรายเกี่ยวกับความสำค
พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114
116
พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114
ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่ เป็นพุทธสุด เ…
ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ