B : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 186 / 424

Boประช จิตที่ไม่หวั่น ไหว ๓๐๒ บริสุทธิ์ แหล่งแห่งความรู้แจ้ง เป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของ ทุกชีวิ…

จิตที่ไม่หวั่นไหว เป็นแหล่งแห่งความรู้แจ้งที่ทำให้เรามีสันติสุขภายใน เมื่อเราเข้าถึงความรู้แจ้งจะรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย สำคัญต่อการดับทุกข์ในชีวิต เราจะมองโลกด้วยจิตใจที่แจ่มใส มีความสุขตลอดเวลา นอกจา

Boประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๐๖ กระทบจิต หาความหวังมิได้ เรากล่าวว่า ผู้นั้นข้ามพ้นชาติ และชราไปได้แล้ว” โล…

การรักษาใจให้มั่นคงในโลกธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่ทุกคนต้องทำเพื่อไม่ให้หวั่นไหวในเรื่องดีหรือร้ายเมื่อเจอความเปลี่ยนแปลง เช่น ลาภ ยศ สรรเสริญ และทุกข์ ตลอดจนตัวอย่างเรื่องราวของอุบาสิกาผู้ไม่หวั่นไหวในโลกธ

Boประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๐๘ ว่า “ถ้าเช่นนั้น ดิฉันขอต้อนรับท่าน ด้วยการให้ท่านมีส่วนแห่ง บุญที่ดิฉันได้…

ในเรื่องนี้ นันทมารดาได้รับคำแนะนำจากท้าวเวสสุวัณในการจัดเตรียมอาหารเพื่อถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ที่เดินบิณฑบาตในเวฬุกัณฏกนคร นางได้เร่งจัดเตรียมข้าวปลาอาหารอย่างประณีต และนิมนต์พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ

Boประช ผู้มีจิตมั่นคง ๑๑๐ วิจารสงบไป มีปีติและสุขเกิดจากสมาธิ มีอุเบกขา มีสติ สัมปชัญญะ เสวยสุขด้วยนา…

เนื้อหาพูดถึงการเข้าถึงตติยฌานและจตุตถฌานซึ่งนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงโดยไม่ยึดติดกับทุกข์และสุข การบริสุทธิ์ของสติเป็นสิ่งสำคัญในการปฏิบัติธรรมที่มีความหมายรวมถึงการสร้างบารมีในชีวิตประจำวันอย่างไม่ปร

Boประช โมฆะของชีวิต ๓๖๐ ใจอ่อนแอลงและสูญเสียความละเอียดภายใน ไม่มีผู้ใดในโลกนี้ ที่มีจิตใจขุ่นมัว ถูก…

ในส่วนนี้เริ่มต้นด้วยการอธิบายถึงความสำคัญของการปลดปล่อยความโศก ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการบรรลุธรรมาภิสมัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ยกย่องและสนับสนุนให้ผู้ปฏิบัติผลักดันตนเองออกจากทุกข์ เพราะความโศกนั้นขัดขวา

Boประช โมฆะของชีวิต ๓๖๒ ทั้งวัน ฝ่ายภิกษุทั้งหลายเห็นท่านเศร้าโศกเสียใจอย่างนั้น จึงพากันสนทนาในธรรมส…

บทความนี้พูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับภิกษุผู้เศร้าโศกจากการเสียชีวิตของสามเณรอุปัฏฐาก และการที่พระพุทธองค์ตรัสสอนว่าความโศกไม่เกิดประโยชน์อะไร มันนำไปสู่การทำความเข้าใจเกี่ยวกับความเป็นอยู่และก

Boประช โมฆะของชีวิต ๓๖๔ เมื่อพระฤๅษีร้องไห้คร่ำครวญอยู่อย่างนี้ สมเด็จพระ อมรินทร์บรมโพธิสัตว์ ผู้เป็…

เมื่อพระฤๅษีทนความเศร้าโศกไม่ได้ พระโพธิสัตว์จึงบอกเขาว่าการร้องไห้นั้นทำให้ชีวิตและจิตใจมัวหมอง และส่งเสริมให้ฤๅษีหักห้ามความเศร้าเพื่อให้ใจผ่องใส การปลดปล่อยจากความเศร้าให้ได้เป็นเรื่องสำคัญต่อนักบว

Boประช ความโศกสิ้นสุดเมื่อ นสุดเมื่อจิตหลุดพ้น ៣៨៦ การเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทาง คือ อายตนนิพพาน เป็น…

การเดินทางสู่จุดหมายปลายทางคืออายตนนิพพาน ต้องการกำลังบุญอย่างมาก บุญต้องทำบ่อยและต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงศตวรรษที่เต็มเปี่ยม สร้างบารมีเพื่อหลุดพ้นจากพญามาร และอวิชชาอย่างสมบูรณ์ ซึ่งเป็นการเดินทางที่ต

Boประช ความโศก สิ้นสุดเมื่อจิตหลุดพ้น ៣៨៨ พลัดพรากจากของรักของชอบใจด้วยกันหมดทั้งสิ้น” เพราะ เราอยู่บ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการร่ำเรียนให้ละทิ้งความรักและความชอบใจที่ทำให้เกิดโศกเศร้าในชีวิต เมื่อหมดเวลาแล้วเราต้องปล่อยวาง เพื่อให้ใจเบาสบายและเข้าถึงพระรัตนตรัย โดยเล่าย้อนถึงชีวิตของพระวาสิฏฐีเถรีที่มีการ

Boประช ความโศก สิ้นสุดเมื่อจิตหลุดพ้น ๓๕๐ โอสถชั้นยอดแล้ว นางเกิดความสลดสังเวชใจ เห็นสัจธรรม ของชีวิต…

บทความนี้เล่าเรื่องของพระวาสิฏฐีเถรีที่เกิดความสลดใจจากความทุกข์ในชีวิตและตัดสินใจบรรพชาเพื่อตามหาความจริง หลังจากบวชและพัฒนาจิตใจจนบรรลุพระอรหันต์ ความทุกข์ที่เคยเผชิญได้ถูกปลดปล่อยออกไป และได้รับควา

Boประช ความโศก สิ้นสุดเมื่อจิตหลุดพ้น ด้วยการหมั่นท่าสมาธิเจริญภาวนาเจริญมรณานุสติอยู่เป็นประจํา จะทำ…

เนื้อหานี้เน้นความสำคัญของการเจริญสมาธิและการมีสติในชีวิตประจำวัน การหมั่นเจริญมรณานุสติเป็นประจำจะทำให้จิตใจคลายจากความยึดมั่นและความเศร้าโศก โดยสามารถเข้าถึงพระรัตนตรัยภายในได้อย่างสะดวกสบาย ควรฝึกฝ

Boประช จิต สะอาด ปราศจากธุลี ๔๒๒ พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ท่านเป็นผู้บริสุทธิ์ มีใจ ปราศจากธุลี หมดจดจา…

บทความนี้กล่าวถึงความบริสุทธิ์ของจิตาของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ที่ไม่สามารถถูกกระทบจากกิเลสหรือความรู้สึกต่าง ๆ ได้ ทั้งนี้เป็นเพราะจิตใจของท่านมีความสะอาดและมีสติปัญญาที่สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้อ

Boประช จิต สะอาด ปราศจากธุลี ๔๒๔ ทุบช้างที่สูงถึง 4 ศอก จมลงในดินได้ในชั่วพริบตา หรือจะ ทําลายยอดเขาใ…

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถของจิตใจที่มั่นคงและการทำลายอารมณ์ที่เป็นโทษ ผ่านการสนทนาของพระเถระ โดยพระโมคคัลลานะได้แสดงฤทธิ์เหนือยักษ์ จิตของผู้ใดที่มีความแข็งแกร่งไม่หวั่นไหวจะไม่ปร

Boประช จิต สะอาด ปราศจากธุลี ๔๒๖ มีคุณค่าเสมอ เป็นเหมือนกระจกเงาสะท้อนให้เรารู้ว่า กาย วาจา และใจของเ…

บทความนี้สอนการฝึกใจให้หยุดนิ่งและเบิกบานเพื่อเข้าถึงธรรมะ ในทุกการเคลื่อนไหวของชีวิต การฝึกให้ใจสะอาดและไร้ความขุ่นมัวช่วยให้สามารถต่อสู้กับอุปสรรคและความเครียดได้ และเมื่อใจสะอาด เราจะเข้าถึงพระธรรม

Boประช ปล่อยวางในสรรพสิ่ง ๔๓๐ อนัตตา ไม่มีสาระแก่นสารอะไรทั้งนั้น แต่ชาวโลกทั่วไปยังยึด มั่นถือมั่นหล…

ในข้อความนี้นำเสนอแนวคิดเรื่องการปล่อยวางและอนัตตา ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ประจักษ์ความจริงว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ที่มีสาระแท้จริง การยึดมั่นในสิ่งต่างๆ จะนำไปสู่ทุกข์และความไม่สงบ ทางออกคือการปล่อยวาง

Boประช ปล่อยวางในสรรพสิ่ง ๔๓๒ “แล้วพระองค์ไม่ได้ยินเสียงฟ้าผ่าหรือ” “เราไม่ได้เห็นและไม่ได้ ยินเสียงอ…

ในบทสนทนานี้ พระบรมศาสดาอธิบายถึงการที่ใจหยุดนิ่งภายใน ไม่ไยดีต่อสิ่งรอบข้าง แม้จะเกิดเหตุการณ์น่าตกใจ เช่น ฟ้าผ่า โดยเมื่อปุกกุสะได้ฟัง ก็เกิดความเลื่อมใสและประกาศตนเป็นอุบาสก ความสำคัญของการหยุดนิ่ง

Boประช ปล่อยวาง ห ม ด ก ห ม ด ทุกข์ ๔๕๒ เรามีความพร้อมมากเราก็จะมีทุกข์น้อย แต่ถ้าเรามีความพร้อม น้อย…

บทความนี้พูดถึงความเชื่อมโยงระหว่างการเตรียมความพร้อมในชีวิตกับการลดทุกข์ กล่าวถึงว่าความพร้อมมากจะนำไปสู่ความทุกข์น้อย ขณะเดียวกันถ้าหากปราศจากความพร้อม จะนำไปสู่ความทุกข์ยากลำบาก โดยทางออกที่ดีที่สุ

Boประช สำคัญที่ดวงจิต ๕๐๖ มนุษย์เรามีองค์ประกอบด้วยกัน ๒ ส่วน คือ กายและใจ สองส่วนนี้ มีทั้งความเหมือ…

ในมนุษย์ ประกอบด้วยกายและใจ กายเป็นรูปธรรมที่มีความไม่เที่ยง ส่วนใจเป็นนามธรรมและสามารถฝึกฝนได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนว่า ผู้มีปัญญาสามารถควบคุมจิตใจให้มีความตรงและมั่นคงได้ ซึ่งสามารถช่วยให้บุคคลพัฒน

Boประช สำคัญที่ดวงจิต ៥០៨ บุรุษผู้มีปัญญาก็เช่นเดียวกัน หากฝึกใจที่มีสภาพดิ้นรน ให้หมดพยศ คือให้ปราศจ…

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการฝึกใจและการอบรมตนเพื่อให้เข้าถึงคุณวิเศษต่างๆ เช่น วิชชา ๓ และ อภิญญา ๕ โดยใช้ธุดงค์และการอยู่ป่าช่วยในการพัฒนาตนเอง นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับการพิจารณาสังขารและการทำลายอวิ

Boประช สำคัญที่ดวงจิต ๕๑๐ เมื่อถูกถามตรงๆ เช่นนั้น โดยวิสัยของบัณฑิต จะไม่ เป็นคนที่โอ้อวด อุบาสิกาจึ…

เนื้อหา discusses การสนทนาระหว่างอุบาสิกากับภิกษุเกี่ยวกับการรู้วาระจิตของผู้อื่น และผลกระทบที่เกิดขึ้นเมื่อมีการมองเห็นอารมณ์ทั้งดีและไม่ดีในจิตใจ ความสำคัญของการมีสติและการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเ