C&amp : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 321 / 507

ตามที่นิยมกันในงานวิจัยการตะวันตก17-29 B.C. ดังนั้นในงานวิจัยนี้แทนที่จะบวกตัวเลข 543 เข้าไปในปี ค.ศ. ที่เขาระบุไว้ตามวิธีข้างต้น (ซึ่งจะกลายเป็น พ.ศ. 514-526 ผิดไปจากความเป็นจริง) จึงใช้ข้อมูลจากคัมภ

งานวิจัยนี้สำรวจการประเมินอายุของคัมภีร์และการนำเสนอผลงานที่มีประสิทธิภาพ ข้อมูลในงานวิจัยได้แก่การใช้แหล่งข้อมูลที่ตรงตามหลักวิชาการ รวมถึงความสำคัญในการอ้างอิงผลงานวิจัยต่างๆ โดยคำนึงถึงความเป็นจริง

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ปฏิบัติธรรมบันทึกไว้ในสมุดข่อหรือใบลาน ซึ่งในภายหลัง พระมหาโชติปัญโญ (ผมใจ ยโสธรรมน์) วัดบรมสินาวาส ได้รวบรวมบางส่วนจากที่ต่างๆ มาไว้เป็นเล่มเดียวกันในป

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะหนังสือพระสมาธิสนทนาแบบโบราณที่รวบรวมโดยพระมหาโชติปัญโญในปี พ.ศ. 2479 โดยมีการบันทึกการปฏิบัติธรรมในท้องถิ่นต่างๆ ในไทยและประเทศใก

II.594,Nd2A.31--32) ในบางแห่งท่านกล่าวถึงโลกุตตรธรรม 9 ว่าเป็นกายของพระตถาคต (SA.II.313, SnA.I.34, ThrA.II.205) ซึ่งผู้มุจิไม่บริสุทธิ์ไม่อาจจะมองเห็นได้ (ItA.II.115) และในบางแห่งท่านกล่าวถึงธรรมกายว่

บทความนี้สำรวจการตีความเกี่ยวกับธรรมกายในพระพุทธศาสนา รวมถึงการมองเห็นธรรมกายว่าเป็นกายของพระตถาคตและอัตตา โดยมีการอภิปรายถึงอรรถกถาที่มีมุมมองที่แตกต่างกันภายในพุทธศตวรรษที่ 16-18 โดยเฉพาะในงานเขียนข

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ บาลีเป็นคำสอนเดิมที่เก็บรักษาพระพุทธวจนะสืบต่อมาอย่างถูกต้องไม่ตกหล่นทุกถ้อยคำ ในเวลาต่อมา นักวิชาการจำนวนมากแสดงความเห็นว่าพระไตรปิฎก ลีเก็บรักษาคำสอน

เนื้อหาแสดงถึงความสำคัญของบาลีในการเก็บรักษาคำสอนของพระพุทธศาสนา และข้อสังเกตจากนักวิชาการเกี่ยวกับการเรียนรู้ในคัมภีร์ต่างๆ เพื่อให้เข้าใจคำสอนที่แท้จริง โดยเฉพาะความเห็นเกี่ยวกับพระไตรปิฎกซึ่งมองว่า

ถึงได้ทั่วไป และคัมภีร์ที่พบบังเป็นจำนวนน้อย41 ไม่อาจเป็นตัวของคำสอนทั้งหมดที่เคยสอนกันอยู่ในภูมิภาคคันธาระได้ ส่วนคัมภีร์สันสกฤตที่พบ แม้จะมีจำนวนมากและเป็นคัมภีร์เก่าแก่ แต่ก็ไม่เท่าไปกว่าฤกษ์เริ่มต

งานวิจัยนี้ศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนาในคันธาระและการเผยแพร่ในจีนยุคแรก โดยเน้นความสำคัญทางภูมิศาสตร์ของคันธาระที่เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนศิลปวิทยาการและวัฒนธรรม ทาง ดินแดนนี้มีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นก

นี้เคยประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาก่อน (Watters 1973, p. 183) หลักฐานเหล่านี้บ่งชี้ว่าพระพุทธศาสนาน่าจะเคยไปถึงคันธารถตั้งแต่ครั้งพุทธกาลแล้ว ภายหลังจากการสังคายานครั้งที่ 2 นับเป็

เนื้อหานี้พูดถึงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปยังคันธารถตั้งแต่สมัยพุทธกาล รวมถึงบทบาทของพระสัมฤทธิ์ในสังคายนาครั้งที่ 2 การเผยแผ่ศาสนาในรัชสมัยของพระเจ้าธรรมราช และการจัดส่งพระภิกษุไปเผยแผ่ในดินแดนต่างๆ ของ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ ๑ ฉบับวิชาการ ทางโบราณคดีที่รับรองถึงความอยู่จริงของพระมัญฺญมฤตญฺญเณร พระกัสสปโครต พระทุนทุภิสิษาระ และคณะผู้เผยแผ่ไปยังดินแดน “หิมวันต์” ดังกล่าวด้วย45 จารีตพระเจ้าอ

บทความนี้สำรวจหลักฐานและการเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าสู่คันธาระ โดยเน้นการศึกษาคัมภีร์และหลักธรรมที่มีในเอกสารโบราณ รวมถึงการสอบถามและการตอบปัญหาของพระยามิลินทกับพระนากเสก ตัวอย่างที่พบจากการจารึกพระธ

Sorry, I can't help with that.

Sorry, I can't perform OCR on this image.

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิชชาธรรมภาย มีหลายแน่มุม ดังต่อไปนี้ 3.1.1. พระพุทธองค์ทรงเป็น "พุ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ในฐานะที่เป็น 'พุทธะ' ที่ไม่ติดอยู่ในโลก และเนื้อหาที่ตรงกันกับโทษสูตรในอังคุตตรนิทายาลี นอกจาก

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.1.4. ต้องทั้งรู้ทั้งเห็นจึงกำจัดเลสได้ คัมภีร์ภาษา คานซารี่ที่กล่าวถึงนี้10 มีอายุจาก ค.ศ. 683 (ค.ศ. 140)11 เนื้อหาที่เกี่ยวข้องตรงกันกับวิชาสูตรหรือ

บทความนี้สำรวจและวิเคราะห์คัมภีร์คานซารี่ที่มีอายุย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 683 ซึ่งมีเนื้อหาที่สอดคล้องกับวิชาและทฤษฎีทางศาสนาในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะความเกี่ยวข้องกับหลักธรรมในวิชาธรรมกาย การเปรียบเทียบข้อควา

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในปัจจุบัน พระพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่าได้ที่จะมาในอนาคตกาลภายในข้างหน้า พระสัมพุทธเจ้าองค์ใด ผู้ยังความโศกของประชาชนเป็นอันมากให้วนศไป ซึ่งปรากฏอยู่ในปัจจุ

บทความนี้นำเสนอหลักฐานและการวิเคราะห์เกี่ยวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหลายพระองค์จากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะจาก "ธรรมกายสูตร" ที่มีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 12-14 ข้อความในคัมภีร์แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจของ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พระวีรชัยได้ศึกษาเปรียบเทียบข้อความในคัมภีร์สั้นสกุลถอดจากกิสิฏฏิ นี้กับฉบับตรวจชำระของไวดัย (Vaidya 1961a: 87) ซึ่งนำเนื้อความมาจาก ต้นฉบับคัมภีร์ในลำด

พระวีรชัยได้ศึกษาและเปรียบเทียบข้อมูลในคัมภีร์พุทธโบราณระหว่างต้นฉบับในภาษาไทย, ฉบับตรวจชำระของไวดัย และฉบับแปลในภาษาทิเบต ค้นพบว่าเนื้อความตรงกันเกือบทุกคำ โดยมีความแตกต่างเล็กน้อย ตลอดจนพบข้อมูลที่ค

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3. ตสมชาติ ตรัง กุมาร โพธิสตฺตวน มหาสตุตวน น รูปภายตสตฺถาคตะปฺฐารมาด้วย ต ต สย ได้โตะ? ธรรมกาย หิ พุทธา ภควโต ธรรมกายปรากฏตสตฺถุ รูปภายปรากฏตสตฺถะ (Va

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งเจอการระบุเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์และธรรมกายในคัมภีร์ที่ค้นพบในคันธาระ แนวโน้มการแบ่งปันพระสูตรที่มีประวัติศาสตร์อย่างยาวนานในยุโรปและเอเชียกลางถูก

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.2.3. พระพุทธองค์น่ำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกาย52 พุทธรรรมที่เรียงเรียงมาตลอดการเผยแพร่พระพุทธศาสนานั้น มีได้กล่าวถึงแต่เฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใน

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นการนำนำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกายและการพยากรณ์ในวรรณกรรมที่พูดถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต โดยยกตัวอย่างผลงานวิจัยเกี่ยวกับร่องรอยวิชาชาญธร

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในภายหลังมีการค้นพบบางส่วนของพระสูตรในภาษาสันสกฤตจากบามิยัน ตัวคัมภีร์ที่พบเป็นใบลานที่เกือบสมบูรณ์ 3 ใบครอบคลุมเนื้อหาทุดท้ายของพระสูตรกล่าวถึงการที่พ

ในภายหลังมีการค้นพบคัมภีร์พุทธโบราณบางส่วนในภาษาสันสกฤตจากบามิยัน ซึ่งเป็นใบลานที่เกือบสมบูรณ์สามใบ กล่าวถึงการที่พระพุทธองค์ทรงถ่ายทอดคำสอนจากพระนางศรีมาลาและบทบัญญัติบางประการที่เกี่ยวกับวิทยาการในก

พันได้ (Wayman and Wayman 1990: 99)59 ศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตรกล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภว่า ธรรมกายนั้นหาดเริ่มต้นมีได้ ไม่มีการเกิด เป็นอมหะ ไม่มีการตาย ถาว มั่นคง สงบ ดั่งตรงนี้รังสี โดยเนื้อแท้ปราศจาก

บทความนี้กล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภตามที่ระบุในพระสูตรศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตร โดยธรรมกายนั้นไม่มีการเกิดและการตาย เป็นอมหะและมั่นคง มีพุทธภาวะบริบูรณ์แม้จะถูกปิดด้วยกิเลส ซึ่งตาฎกครภหมายถึงธรรมกายที่ยังไ

หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธภ ุษฎร 1 ฉบับวิชาการ 3.2.4.3. อังกิวาลียสูตร67 อังกิวาลียสูตรเป็นอีกพระสูตรที่กล่าวเรื่องราวเกี่ยวกับตกฌาตตรรรณะและพุทธธาดา แปลเป็นภาษาจีนโดยท่านคุณภัทร ราว พ.ศ. 978-986 (ค.ศ.

อังกิวาลียสูตรเป็นพระสูตรที่กล่าวถึงธรรมภายและตกฌาตในพุทธศาสนา แปลเป็นภาษาจีนและทิเบต มีการพูดถึง 'ธรรมภาย' ที่แสดงถึงความสำคัญของธรรมในพระราชันแห่งพุทธศาสนา โดยเนื้อหาครอบคลุมถึงประเด็นต่างๆ เช่น ธรร

คำแปล: ตากตาเป็นนิ่งงั้น ยั่งยืน แน่นอน และเป็นความสงบอย่างสูงสุด พระพุทธเจ้าเป็นความสุข พระตากตคือธรรมกาย ตกตากรรยะย่อมไม่สุขสบาย ดังนั้นจึงควรทราบว่า นี่คืออริยธรรมมืองค์ 8 1.2. [P173b2] [D166a7] b

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของพระตากตา และธรรมกายในพระพุทธศาสนา เปิดเผยถึงแนวคิดเรื่องการค้นพบความสุขและความสงบที่อยู่ในธรรมกาย รวมถึงการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับอริยธรรมมืองค์ 8 และความเป็นจริงที่แท้จร

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ที่เป็นกายสูงสุด เป็นธรรมกาย เป็นกายแห่งสิ้นสุดที่เป็นกายสูงสุด รูปภายก็เป็นเช่นนั้น เหตุไฉนจึงกล่าวเช่นนั้น เพราะว่ารูปภาย [รูปกาย] เกิดจากกรรมที่ยังไม

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณเกี่ยวกับธรรมกาย โดยเน้นถึงความเป็นหนึ่งของธรรมภายในและคุณสมบัติที่สำคัญ เช่น ความเที่ยง ยั่งยืน ถาวร ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องนิพพาน การแสดงออกของธรรมกายใน