ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 412 / 737

ธรรมะ ประช ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๑) ៤៦៨ เลื่อมใสของมหาชนที่มีความเลื่อมใสอยู่แล้ว” แม้ท่านถูก พระพุทธองค์ตักเตือนแล้ว ท่านยังทําตัวเหมือนเดิมอีก จนเป็น เหตุให้พระพุทธองค์ ทรงบัญญัติสิกขาบทหลายสิกขาบท

บทความนี้กล่าวถึงอันตรายของทิฐิมานะที่ทำให้ผู้คนไม่สามารถรับรู้ถึงคุณธรรมและธรรมะได้ แม้ว่าท่านจะมีความรู้หรือได้รับการสอนจากพระพุทธเจ้า การทำลายทิฐิมานะนั้นสำคัญเพราะมันทำให้ใจเปิดรับความรู้และธรรมะไ

ธรระพี ประช ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๒) ๔๗๑ ความเพียรเป็นกุญแจดอกสำคัญ ที่จะทำให้เราล่วงพ้น จากความทุกข์ได้ ถ้าปราศจากความเพียรแล้ว ยากที่จะหลุด พ้นจากห้วงทุกข์ในสังสารวัฏนี้ไปได้ ฉะนั้น ความเพียรในการ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของความเพียรในการปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นกุญแจที่ช่วยให้มนุษย์หลุดพ้นจากทุกข์ในสังสารวัฏ หากปราศจากความเพียร เราจะไม่สามารถพัฒนาจิตใจไปสู่การเข้าถึงพระรัตนตรัยได้ การมีบัณฑิตหรือ

ธรรมะเพื่อประชา ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๒) ๔๗๒ คือ ข้อบกพร่องในตัวเราที่ติดตัวมาข้ามภพข้ามชาติ เสมือน กระจกเงาที่สะท้อนให้เราเห็นสิ่งที่ควรปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์ขึ้น ถ้าหากมีกัลยาณมิตรผู้ชี้ขุมทรัพย์ใ

เนื้อหาในบทความนี้พูดถึงข้อบกพร่องในตัวเราเกี่ยวกับทิฐิมานะที่เราต้องปรับปรุงให้ดีขึ้น โดยมีคำแนะนำจากกัลยาณมิตรซึ่งควรได้รับการน้อมรับด้วยความเคารพ หากเรามีกัลยาณมิตรคอยดูแล ชี้ทางสว่าง เราควรขอบคุณแ

ธรรมะ ประช ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๒) ๔๗๔ เพราะฉะนั้น เมื่อพระพุทธองค์ทรงดับขันธปรินิพพานแล้ว พระอานนท์จึงได้ประกาศท่ามกลางสงฆ์ว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสั่งข้าพเจ้าไว้ ก่อนจะเสด็จด

ในขณะที่พระพุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระอานนท์ได้ประกาศให้สงฆ์ทราบถึงการลงพรหมทัณฑ์แก่พระฉันนะ เพื่อให้พระฉันนะสามารถทำตามความประสงค์โดยไม่มีการกล่าวตักเตือน ซึ่งแสดงถึงการเคารพกันระหว่างพระอานนท์

ธรรมะเพื่อประชา ทำลายข่าย คือ ทิฐิมานะ(๒) ๔๗๖ “ดูก่อนท่านฉันนะ เมื่อท่านได้สําเร็จเป็นพระอรหันต์ในวันใด พรหมทัณฑ์ของท่านก็ระงับในวันนั้นแหละ” พระฉันนะแสดงนัย แห่งความเป็นพระอรหันต์ให้พระอานนท์ได้รับรู

บทความนี้ว่าด้วยการทำลายทิฐิมานะ และการพัฒนาจิตใจให้เข้าถึงธรรมได้ง่ายขึ้น โดยการอ่อนน้อมถ่อมตน ซึ่งนำเสนอแนวทางในการฝึกฝนคุณธรรมและการเป็นผู้มีใจใหญ่ใจสูง เพื่อให้สามารถดูแลตัวเองและผู้อื่นได้ดีขึ้น

ธรรมะเพื่อประชา ธรรมกาย ต้น แหล่งแห่งความสุข ៤៨០ เห็นด้วยตาของธรรมกายว่าสรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้เป็นอนัตตา บังคับบัญชาไม่ได้ ไม่มีสาระแก่นสาร ใจจึงคลายความยึดมั่นถือ มั่นในสรรพสิ่งเหล่านั้น ยึดเอาพระน

เนื้อหานี้พูดถึงการเห็นทุกสิ่งเป็นอนัตตาและการหลุดพ้นจากความยึดมั่นถือมั่นในสรรพสิ่งทั่วๆ ไป โดยเน้นให้เห็นถึงการเข้าใจในธรรมกายที่เป็นแก่นแท้ของความสุขและความถาวรของพระนิพพาน การเห็นขันธ์ 5 อย่างถูกต

ธรรมะ ประช ธรรมกาย ต้น แหล่งแห่งความสุข ៤៨២ ขยายกว้างออกไป จิตใจก็ขยายออกไปไร้ขอบเขต ยิ่งขยาย ออกไปมาก ความสุขก็พรั่งพรูออกมามาก มีความเบิกบาน เป็นสุขทั้งวันทั้งคืน *เหมือนพระมหากัปปินะ ก่อนบวชท่านเป็

เนื้อหานี้พูดถึงการเข้าถึงความสุขที่แท้จริงผ่านธรรมกายของพระมหากัปปินะ ซึ่งหลังจากสละราชสมบัติและบวชเป็นพระสงฆ์ ท่านได้เข้าถึงกายธรรมและรู้สึกถึงความสุขที่พลุ่งพล่านเหมือนถูกเติมเต็ม พระพุทธเจ้าตรัสว่

ธรระพี ประช ธรรมกาย ต้นแหล่งแห่งความสุข ៤៨៣ ธรรมกายหมดกิเลสแล้ว ตัดเครื่องผูกในโลกนี้ได้แล้ว พบกับ ความสุขที่แท้จริงจึงเปล่งอุทานอย่างนั้น” พระพุทธองค์ทรงเรียกพระมหากัปปินะ เข้ามาใน ท่ามกลางสงฆ์ ถามท่

พระมหากัปปินะเล่าให้ฟังถึงชีวิตในอดีตเมื่อเป็นพระราชา ที่ต้องแบกรับภาระมากมาย จนไม่มีเวลาสำหรับตัวเอง แต่เมื่อเข้าถึงธรรมกาย ก็สามารถปล่อยวางภาระและค้นพบความสุขที่แท้จริง ทำให้จิตใจมีความสุขตลอดเวลา ห

ธรรมะ ประช ธรรมกาย ต้น แหล่งแห่งความสุข ៤៨៤ และได้เข้าถึงธรรมกาย หมู่บ้านนั้นตำบลนั้นจะมีความสุข ถ้าเราขยายธรรมกายไปทั่วประเทศทั่วโลก ชาวโลกทุกคนก็จะ เปล่งคำอุทานเหมือนกันว่า สุขจริงหนอสุขจริงหนอ และป

การเข้าถึงธรรมกายทำให้เกิดความสุขในระดับหมู่บ้าน ตำบล และทั่วโลก หากทุกคนปฏิบัติธรรม จะช่วยลดปัญหาความขัดแย้งและแบ่งปันทรัพยากรอย่างเป็นธรรม ประชาชนจะมีสันติสุขและอยู่ร่วมกันด้วยความปรารถนาดี การบรรลุ

ธรรมะเพื่อประช ธรรมกาย ต้น แหล่งแห่งความสุข ៤៨៥ ถ้าพวกเราทุกคนไปช่วยกันชักชวนกันสถาปนาบ้านกัลยาณมิตร สมาชิกทุกคนในครอบครัวจะได้มีโอกาสมาสวดมนต์เจริญภาวนา เพื่อตรึกระลึกนึกถึงพระรัตนตรัย ทำให้เข้าถึงธร

การสร้างบ้านกัลยาณมิตรเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้สมาชิกในครอบครัวมีโอกาสสวดมนต์และเจริญภาวนา เพื่อเข้าถึงธรรมกายในตัวมนุษย์ทุกคน การเริ่มต้นปฏิบัติธรรมจากตัวเราเองจะช่วยให้เกิดความสงบและความสุขในชีวิต ทั้

ธรรมะเพื่อประช พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៨៩ เราต้องเป็นต้นแบบที่ดีให้กับชาวโลก โดยคิดที่จะฝึกฝนตนเอง ทุกรูปแบบ เหมือนการเดินทางไกล ในขณะที่คนอื่นกำาลังหลับใหล เราจงตื่นขึ้นในขณะที่เขาลุก เราจงเดินก

เนื้อหาเกี่ยวกับการฝึกฝนตนเองให้เป็นต้นแบบที่ดี เพื่อสร้างความสว่างไสวให้แก่โลก โดยอธิบายถึงความสำคัญของความเพียรในการดำเนินชีวิต และการขจัดกิเลสอาสวะจากใจ การมุ่งมั่นและอดทนในการฝึกฝนใจให้สะอาดบริสุท

ธรรมะเพื่อประชา พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩០ ทุกสิ่งทุกอย่างจะมีความพอดีอยู่ในตัวของมันเอง เพราะฉะนั้น ผลแห่งการทําความเพียรเพื่อเผาผลาญอาสวกิเลส จะมีสุขเป็น อานิสงส์เสมอ แม้พระบรมศาสดาตรัสสรรเสริญ

เรื่องราวของพระพหุปุตติกาเถรีสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของความเพียรในการทำความดีและการสร้างบุญบารมี พระเถรีซึ่งเคยเป็นเศรษฐีนีได้ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูบุตรและแบ่งสมบัติให้กับลูกๆ โดยไม่เหลือไว้ให้

ธรรมะเพื่อประชา พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩២ เมื่อได้รับอนุญาตให้บวชเป็นภิกษุณี นางได้มองดูภาพ ประวัติชีวิตที่ผ่านมาว่า ได้ทําความดีอะไรไว้ เพื่อให้ตนเองได้ ปลื้มอกปลื้มใจบ้าง ไม่ได้เห็นอะไรที่นําค

เรื่องราวเกี่ยวกับนางที่ได้รับอนุญาตให้บวชเป็นภิกษุณี และมองย้อนกลับไปถึงชีวิตที่ผ่านมา ได้เลี้ยงลูก 14 คน แต่ไม่มีใครดูแลตนเองในยามแก่ เมื่อได้มาบวช จึงตั้งใจทำความเพียรและปฏิบัติธรรมให้เต็มที่ นางทำ

ธรระพี ประช พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩៣ ขณะเดินจงกรมแก้ง่วง ก็เอามือจับเสาไม้ไปด้วย เพราะ เกรงว่าศีรษะจะกระทบกับต้นไม้หรือสะดุดหกล้ม เพราะนาง เป็นคนแก่ชรา จะเดินเหินเหมือนคนหนุ่มสาวทั่วไปไม่ได้แล้

ในขณะที่เดินจงกรม นางผู้ชราพยายามใช้มือจับเสาไม้เพื่อป้องกันการหกล้ม และมุ่งมั่นปฏิบัติภาวนาจนกระทั่งพระบรมศาสดาได้ตรัสธรรมเทศนา พระองค์ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเห็นธรรม การเข้าถึงความแท้จริงของชีว

ธรรมะเพื่อประชา พากเพียรเถิดให้เกิดบุญบารมี ៤៩៤ เพราะฉะนั้น ทุกท่านก็ควรดำเนินตามปฏิปทาของท่าน วันเวลาที่ผ่านไป ก็ให้ความสำคัญทั้งภารกิจและจิตใจไปพร้อมๆ กัน ทางโลกก็ทำงานที่สุจริต ไม่ประกอบมิจฉาวณิชชา

การใช้ชีวิตให้เป็นไปตามธรรมะถือเป็นสิ่งสำคัญ ทั้งในด้านการทำงานที่สุจริต และการศึกษาธรรมะ ควรตั้งใจทำบุญและฝึกฝนจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ โดยเฉพาะในพรรษานี้ ควรปรารภความเพียรในการนั่งธรรมะทุกวัน เพื่อเข้

ธรรมะเพื่อประช ปล่อยวาง อย่าง พระอริยะ ៤៩៧ การเดินทางในสังสารวัฏเป็นการเดินทางที่ยาวไกล ยากที่ใครๆ จะหาเบื้องต้น ท่ามกลางและเบื้องปลายได้ ไม่รู้ว่า เดินทางมาถึงจุดไหนแล้ว ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้วหร

การเดินทางในสังสารวัฏเป็นการที่ยาวไกลและไม่รู้ว่าจะถึงจุดหมายเมื่อใด หากไม่มีหลักของชีวิตก็จะต้องวนเวียนอยู่ในความทุกข์ แต่ผู้ที่เข้าถึงพระธรรมกายจะพบกับความสุขและปลอดภัย เมื่อตื่นรู้สัจธรรมตามคำสั่งส

ธรรมะ ประช ปล่อยวาง อย่าง พระอริยะ ៤៩៨ ก่อเกิดเป็นรูปกาย และก็มีอากาศธาตุทำให้สามารถหายใจได้ เคลื่อนไหวได้ มีวิญญาณธาตุ ที่ทำให้สามารถรับรู้รับทราบ มี ความรู้สึกนึกคิด สำหรับธาตุดินที่มีอยู่ในตัวของเร

เนื้อหากล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับธาตุทั้งสี่ที่ทำให้ร่างกายมนุษย์ดำรงอยู่ ได้แก่ ปฐวีธาตุ, อาโปธาตุ, เตโชธาตุ และ วาโยธาตุ ซึ่งจะมีบทบาทสำคัญในการรักษาความสมดุลทางร่างกายและจิตใจ โดยธาตุเหล่านี้

ธรรมะเพื่อประช ปล่อยวาง อย่าง พระอริยะ ៤៩៩ ประชุมรวมกันเป็นก้อนกาย ภาษาบาลีท่านใช้คำว่า รุปปลกฺขณ์ คือ มีลักษณะเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา ในส่วนของนามคือ ความรู้สึกเป็นสุขหรือทุกข์ที่เกิดขึ้นทางกาย หรือรู

เนื้อหาเกี่ยวกับขันธ์ 5 ในพระพุทธศาสนาที่ประกอบด้วย รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ซึ่งทุกข์ทางกายและจิตใจ จำเป็นต้องพิจารณา โดยขันธ์ 5 นี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์และอนัตตา เนื่องจากการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และ

ธรรมะ ประช ปล่อยวาง อย่างพระอริยะ ๕๐๐ ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเรา พระบรมศาสดาจึงทรงสอนไม่ให้ไป ยึดมั่นถือมั่น แต่ให้ดูแลรักษาขันธ์ ๕ ไว้ให้ดี เพื่อจะได้มีอายุขัย ยืนยาว สามารถสร้างบารมีไปนานๆ มีเรื่อง

ในสมัยพุทธกาล มีเรื่องราวของพระติสสเถระ ผู้ที่อุทิศชีวิตในพระพุทธศาสนา แต่ต้องเผชิญกับโรคร้ายที่เกิดจากกรรมเก่าของตนเอง โดยเนื้อหานี้ได้ชี้ให้เห็นถึงความทุกข์ทรมานของท่านที่ต้องเผชิญ เมื่อร่างกายเต็มไ

ธรรมะเพื่อประช ปล่อยวางอย่างพระอริยะ ๕๐๑ ทอดทิ้ง ไม่มีที่พึ่งในยามยาก ด้วยพระมหากรุณาอันไม่มีประมาณ จึงได้เสด็จออกจากพระคันธกุฎี ไปที่โรงไฟทรงต้มนํ้าร้อนด้วย พระองค์เอง เอาผ้ามาซับให้เปียก แล้วเริ่มเช

เรื่องราวเกี่ยวกับการปล่อยวางและเห็นทุกข์ของร่างกายที่พระพุทธองค์ทรงสอนผ่านการช่วยเหลือพระติสสะ โดยนำเสนอความสำคัญของการเข้าใจธรรมชาติของร่างกายและการพบความสงบสุขภายใน การนำเสนอทั้งการกระทำอันมีน้ำใจแ