หน้าหนังสือทั้งหมด

หลักการปฏิบัติของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา
135
หลักการปฏิบัติของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา
ในสิกขาบททั้งหลาย ประกอบด้วยกายกรรม วจีกรรมที่เป็นกุศล มีอาชีพบริสุทธิ์ ถึงพร้อม ด้วยศีล คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะ เป็นผู้สันโดษ” จากพระธรรมเทศนาดังกล่าวแล้วนี้ ย่อมแสดงว่า
บทความนี้นำเสนอหลักการปฏิบัติตนของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นไปที่การสำรวมในพระปาฏิโมกข์ การมีอาชีพ…
มรรยาทและโคจรในพระพุทธศาสนา
137
มรรยาทและโคจรในพระพุทธศาสนา
๑) ถึงพร้อมด้วยมรรยาทและโคจร มีปรกติเห็นภัยในโทษแม้เพียงเล็กน้อย ๓) สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย ๑) ถึงพร้อมด้วยมรรยาทและโคจรในหัวข้อนี้มีคำศัพท์ ที่ต้องแยกพิจารณาอยู่ ๒ คำ คือ “มรรยาท” กับ “โคจร”
บทความนี้กล่าวถึงมรรยาทและโคจรในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงคำศัพท์ที่สำคัญ 2 คำ คือ มรรยาท และ โคจร ซึ่งอธิบาย…
โคจรที่ควรเข้าไปอาศัยในชีวิต
140
โคจรที่ควรเข้าไปอาศัยในชีวิต
๑) โคจรที่ควรเข้าไปอาศัย ๒) โคจรที่ควรรักษา ๓) โคจรที่ควรใส่ใจ ๑) โคจรที่ควรเข้าไปอาศัยหมายถึง กัลยาณมิตรที่พร้อม บริบูรณ์ด้วยกถาวัตถุ ๑๐ ประการ ได้แก่ ๑. อัปปิจฉกถา คือ ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความปรารถนา
บทความนี้สำรวจโคจรที่ควรเข้าไปอาศัยในชีวิต โดยอิงจากกัลยาณมิตรที่พร้อมบริบูรณ์ด้วยกถาวัตถุ 10 ประการ ซึ่งร…
วิมุตติญาณทัสสนกถา: การเข้าใจภาวะหลุดพ้นจากความทุกข์
141
วิมุตติญาณทัสสนกถา: การเข้าใจภาวะหลุดพ้นจากความทุกข์
และความทุกข์ ๑๐. วิมุตติญาณทัสสนกถา คือ ถ้อยคำที่ชักนำให้ สนใจและเข้าใจเรื่องความรู้ความเห็นในภาวะที่หลุดพ้นจาก กิเลสและความทุกข์ บุคคลที่บริบูรณ์พร้อมด้วยกถาวัตถุ ๑๐ ประการนี้ ถือว่า เป็นโคจร เป็นผู้
บทความนี้สำรวจหลักการของวิมุตติญาณทัสสนกถา ซึ่งเป็นหลักที่เน้นการเข้าใจและเข้าถึงสภาวะที่หลุดพ้นจากกิเลสแล…
การระมัดระวังในพระพุทธศาสนา
144
การระมัดระวังในพระพุทธศาสนา
ยังสามารถเป็นเชื้อแพร่กระจาย ทำให้เกิดโทษภัยลุกลามกว้าง ขวางใหญ่โตออกไปอีกด้วย อุปมาเหมือนลูกไฟ แม้เล็กนิดเดียว หากกระเด็นไปถูกวัตถุไวไฟเข้าก็อาจจะเผาบ้านเมืองได้ พระภิกษุที่บวชเข้ามาในพระพุทธศาสนา ก็
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการระมัดระวังเพื่อป้องกันความผิดพลาดในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเมื่อพระภิกษุประพฤ…
สมาทานศึกษาในสิกขาบท
145
สมาทานศึกษาในสิกขาบท
๓) สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย “สมาทาน” หมายถึง การรับเอาเป็นข้อปฏิบัติ “สิกขา บท” หมายถึงศีลแต่ละข้อ ๆ พระภิกษุในพระพุทธศาสนา เมื่อ สําเร็จญัตติจตุตถกรรม ในท่ามกลางสงฆ์ ได้รับความยินยอม จากพระภิ
บทความนี้กล่าวถึงการสมาทานศึกษาในสิกขาบท ซึ่งหมายถึงการรับข้อปฏิบัติในพระพุทธศาสนาอย่างถูกต้อง โดยพระภิกษุ…
การสำรวมระวังในพระปาฏิโมกข์
146
การสำรวมระวังในพระปาฏิโมกข์
สิกขาบททั้งหลาย ดังได้พรรณนามาแล้วนี้ ย่อมได้ชื่อว่า “สำรวม ระวังในพระปาฏิโมกข์” หรือบริบูรณ์พร้อมด้วย “ปาฏิโมกข สังวรศีล” มีสิ่งที่น่าพิจารณาอยู่อย่างหนึ่ง คือ การสำรวมระวังใน พระปาฏิโมกข์ของพระภิกษุ
บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการสำรวมระวังในพระปาฏิโมกข์ ซึ่งเป็นAspectหลักในการรักษาศีลสำหรับพระภิกษุโดย…
พฤติกรรมการพูดของพระภิกษุ
151
พฤติกรรมการพูดของพระภิกษุ
พระภิกษุบางรูปก็พยายามพูดเอาอกเอาใจยกยอคฤหบดี ต่าง ๆ นานา ด้วยเกรงว่าคฤหบดีที่น้อมนำลาภสักการะมาสู่ ตนนั้นจะเหินห่างไปเสีย พระภิกษุบางรูปก็พยายามพูดเกี้ยว ทานบดีให้ถวายทานใหม่อีก โดยการพูดสรรเสริญการถ
บทความนี้สำรวจพฤติกรรมการพูดของพระภิกษุในการสร้างสัมพันธภาพกับคฤหบดีและทานบดี โดยมีการยกยอและพูดเกี้ยว ในก…
การละเมิดสิกขาบท: เรื่องราวและผลกระทบ
154
การละเมิดสิกขาบท: เรื่องราวและผลกระทบ
ละเมิดสิกขาบท ซึ่งจะได้กล่าวในหัวข้อ “ถึงพร้อมด้วยศีล” ชื่ออาบัติเกี่ยวกับอาชีพไม่บริสุทธิ์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงบัญญัติสิกขาบทเกี่ยวกับ เรื่องมิจฉาอาชีวะไว้ 5 ข้อ พร้อมทั้งระบุชื่ออาบัติเพราะละเม
บทความนี้กล่าวถึงการละเมิดสิกขาบทเกี่ยวกับอาชีพไม่บริสุทธิ์ ตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้บัญญัติไว้ 5 ข้อ อ…
การบริโภคอย่างมีสติและการใช้เสนาสนะ
160
การบริโภคอย่างมีสติและการใช้เสนาสนะ
ตรัสสอนว่า ควรบริโภคหย่อน ๔-๕ คำ แล้วดื่มน้ำตามไป ก็จะ รู้สึกอิ่มพอดีไม่ทําให้ท้องพร่อง และไม่ทำให้แน่นท้องจนรู้สึกอึดอัด ๓) วัตถุประสงค์ในการใช้เสนาสนะ คำว่า “เสนาสนะ” ประกอบด้วย คำว่า “เสนะ” คือ ที่
บทความนี้เน้นการสอนของพระพุทธเจ้าที่แนะนำให้บริโภคอาหารเป็นคำ ๆ และดื่มน้ำตามเพื่อรู้สึกอิ่มพอดี นอกจากนี้…
การบริโภคอย่างมีศีล
162
การบริโภคอย่างมีศีล
พิจารณาโดยแยบคาย ถึงวัตถุประสงค์ที่ถูกต้องของการบริโภค เสียก่อน แล้วจึงค่อยบริโภคใช้สอยปัจจัยนั้น ๆ ซึ่งจะเห็นได้ว่า ปัจจัยสันนิสสิตศีลนี้ พระภิกษุจะสามารถบำเพ็ญให้สำเร็จ บริบูรณ์ได้ ก็ด้วยปัญญา ๓. ถึ
บทความนี้กล่าวถึงการบริโภคที่มีศีล คือการพิจารณาให้ดีว่าควรบริโภคอะไรและทำอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหลักจ…
แนวทางการดำรงชีวิตของสมณะ
164
แนวทางการดำรงชีวิตของสมณะ
จากการเก็บผักผลไม้มาบริโภค หรือตัดต้นไม้ใหญ่มาสร้างกุฏิวิหาร เป็นต้น ๙. มีภัตเดียว หมายถึงภัตที่พึงฉันในเวลาเช้า คือ ฉัน เฉพาะในเวลาเช้าจนถึงเที่ยงวัน เว้นจากการฉันในยามราตรี ๑๐. เว้นขาดจากการฟ้อนรำขั
บทความนี้นำเสนอแนวทางการดำรงชีวิตของสมณะซึ่งเน้นการประพฤติปฏิบัติที่เรียบง่าย อย่างเช่น การเลือกบริโภคเฉพา…
ข้อกำหนดการละเว้นในพระศาสนา
165
ข้อกำหนดการละเว้นในพระศาสนา
๑๔. เว้นขาดจากการรับแพะและแกะ ๑๙. เว้นขาดจากการรับไก่และสุกร ๒๐. เว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า และลา ๒๑. เว้นขาดจากการรับไร่นาและที่ดิน ๒๒. เว้นขาดจากการประกอบทูตกรรม และการรับใช้ คือ ทำมาหากิน ด้วยอาชี
บทความนี้นำเสนอข้อกำหนดในการเว้นขาดจากการกระทำต่าง ๆ ที่พระภิกษุไม่ควรทำ เช่น การรับสัตว์หรือสิ่งของ การซื…
การพยากรณ์และพิธีกรรมในชีวิต
172
การพยากรณ์และพิธีกรรมในชีวิต
จะมัวหมองหรือกระจ่าง หรือพยากรณ์ว่า จันทรคราส สุริยคราส ดาวนักษัตรจะมีผลอย่างไร เป็นต้น ๕. เว้นขาดจากการเลี้ยงชีพผิดด้วยติรัจฉานกถาโดยการ พยากรณ์ว่า ฝนจะดีหรือแล้ง พืชพันธุ์ธัญญาหารจะสมบูรณ์ หรือขาดแค
บทความนี้กล่าวถึงการพยากรณ์เกี่ยวกับจันทรคราสและสุริยคราส รวมถึงการทำพิธีกรรมต่าง ๆ ที่มีบทบาทสำคัญในชีวิต…
Understanding Tibetan Medicine and Monastic Discipline
173
Understanding Tibetan Medicine and Monastic Discipline
lo ไฟ ปรุงยาสำรอก ยาถ่าย ยาแก้ปวดศีรษะ หุงน้ำมันหยอดหู ปรุงยาตา ยานัตถุ์ ยาทากัด ยาทาสมาน ป้ายยาตา ทำการ ผ่าตัด รักษาเด็ก ใส่ยา ชะแผล เป็นต้น ในที่นี้มีคำว่า ติรัจฉานวิชา” คำว่า “ติรัจฉาน” แปลว่า “ไปข
บทความนี้สำรวจความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับยาสมุนไพรและการแพทย์ทิเบต รวมถึงคำอธิบายเกี่ยวกับ 'ติรัจฉานวิชา' ซึ่ง…
ความหมายของอายตนะภายในและภายนอก
177
ความหมายของอายตนะภายในและภายนอก
จากพระดำรัสที่ยกมานี้ มีคำศัพท์ที่พึงทําความเข้าใจอยู่ หลายคำ คือ “ทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย” หมายถึง “อายตนะภาย ใน ๖” เหตุที่ใช้คำว่า “ทวาร” ซึ่งแปลว่า ประตู ก็เพราะอายตนะ ภายในทั้ง 5 คือ ตา หู จมูก ลิ้
บทความนี้เกี่ยวกับการทำความเข้าใจคำศัพท์ที่สำคัญในพระดำรัส ซึ่งพูดถึงอายตนะภายในและภายนอก รวมถึงคำว่า 'ทวา…
การเห็นได้ด้วยจักษุวิญญาณ
178
การเห็นได้ด้วยจักษุวิญญาณ
ดังนั้นเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “เห็นรูปด้วยจักษุ ย่อมหมายถึง “เห็นรูปด้วยจักษุวิญญาณ” ในทำนองเดียวกัน เมื่อพระองค์ตรัสว่า “ฟังเสียงด้วย โสต” ย่อมหมายถึง “ฟังเสียงด้วยโสตวิญญาณ” “ดมกลิ่นด้วยมาน
บทความนี้กล่าวถึงการรับรู้สิ่งต่างๆ ด้วยวิญญาณในมุมมองของพระพุทธเจ้าซึ่งเน้นให้เห็นความสำคัญของการเห็นได้ด…
การสำรวมใจและการละกิเลส
182
การสำรวมใจและการละกิเลส
โลภอยากได้ ชาติอยู่แล้ว ถ้าไม่ได้รูปนั้นมาสนองอภิชฌา ก็จะรู้สึกโทมนัส คือเป็นทุกข์ ถึงแม้จะได้รูปนั้นมาตามต้องการ ก็อาจรู้สึก พึงพอใจชั่วระยะหนึ่ง แต่ก็จะต้องเกิดความโทมนัสในที่สุด อยู่นั่นเอง เพราะรู
บทความนี้พูดถึงการสำรวมอินทรีย์และผลของการไม่สำรวมที่ส่งผลให้เกิดทุกข์ใจ โดยชี้ให้เห็นว่าสุขที่แท้จริงมาจา…
การระงับจิตในประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส
184
การระงับจิตในประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส
ขวาทะลุซ้าย จุดที่ด้ายสองเส้นนั้นติดกัน เรียก ว่า “กลางกั๊ก' เป็นที่ตั้งของดวงธรรมของกาย มนุษย์ เอาใจไปหยุดอยู่ตรงนั้น ถ้าหยุดตรง นั้นไม่ได้ละก็ สำรวมไม่ถูกเสียแล้ว... เมื่อตากระทบรูป ฉาดเข้าให้ มันก็
บทความนี้พูดถึงแนวคิดในการหยุดจิตที่กลางกั๊ก โดยเมื่อประสาทสัมผัส เช่น ตา หู จมูก สัมผัสกับภายนอก ย่อมมีอิ…
ความสำคัญของการควบคุมใจในการเผชิญกับความรู้สึก
185
ความสำคัญของการควบคุมใจในการเผชิญกับความรู้สึก
หรือไม่เอาใจก็หยุดกึกเสียไม่ได้ อ้ายนี่ถ้าปล่อย ไว้ไปติดมันเข้า เดี๋ยวก็ดีใจ เดี๋ยวก็เสียใจ ทำใจ ของเราให้ต่ำ มันเป็นอภิชฌาโทมนัส มันเป็น ข้าศึกต่อเราแท้ ๆ ใจก็หยุดนิ่งอยู่ในศูนย์กลาง ดวงธรรมที่ทําให้
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการควบคุมใจในขณะเผชิญกับสิ่งเร้าที่หลากหลาย เช่น รสชาติและสัมผัส ทางจิตใจต้อง…