ป.๘ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2843 / 3067

อุบาอุไมจากพระไตรปิฎก ---------------------- ยุทธภูมิสำหรับพลัชัง ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลาร และไม่อาจเอาชนะเมื่ ด้วยกรรม ด้วยมนต์ หรือด้วยทรัพย์ สัง.ส. (พุทธ) มก. ๒๕/๒๔ ๗.๑๙ พระราชบางพวกแวดล้อมด้วยพล้

อุบาอุไมในพระไตรปิฎกกล่าวถึงสัญญาณของการไม่สามารถต่อสู้ได้ด้วยกรรมและคุณสมบัติของคน การบวชและการปฏิบัติธรรมถือเป็นทางเลือกสำคัญเมื่อเผชิญกับความชั่วร้ายหรือมิจจาจัช มีคำอธิบายถึงการวิเคราะห์ต่างๆ ในสง

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ทั้งหลายก็เหมือนกัน บางคนพอลอดก็ดตาย บางคนอยู่ได้เกินว่านี้ก็ตาย สัตว์ทั้งหลายเมื่อทำกรรมไว้ ตายไปก็จะไปสูรถู่ ผูทำคุณธรรม เมื่อเขาตายก็จะไปสู่สุคสรรรค์ ติ.ส. (พุทธ) มค. ๒๕/๕

บทความนี้วิเคราะห์อุปมาอุปไมยที่สื่อถึงการตายและการมีชีวิตในพระไตรปิฎก โดยเปรียบเทียบการตายก่อนวัยอันควรกับผลไม้ที่ยังไม่สุก ที่สะท้อนถึงการไม่บรรลุเป้าหมายและการติดยึดของชีวิต ขณะเดียวกัน ยังมีแนวคิด

๓.๖ อายุย่อมอาศัยอยู่รอดอยู่ ไออุ่นก็อาศัยอยู่ฉอคงนตะเกียงนั่นแหละเหมือนตะเกียงน้ำนั้นกำลังไหม แสงอ่อนอาศัยเวลาปลายงปราดา ปลายไฟอ่อนอาศัยแสงจึงปรากฏ ฉันใดฉันก็นอนนั้นแหละ. ม.ม. (เณร) มก. ๑๙/๒๕๔ ๑๐ ร่

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงการพิจารณาร่างกายและสิ่งต่างๆ ว่าเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ผ่านการเปรียบเทียบและการสังเกตการณ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น การแตกของฟองน้ำในแม่น้ำ และการเปรียบเทียบกับสิ่งที่ผ่านเ

๑๙๕ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๐.๖ เรือแสนไปได้ด้วยกำลังลม ลูกเรือแสนไปได้ด้วยกำลังสายธาร ฉันใด กายอันนี้ฉับลำไป จึงดิ้นไปได้ ฉันนั้น ที่ม. (อรรถ) มก. ๑๔/๐๐ ๑๐.๗ กระดูกเหล่านี้ อันเขาทั้งเลื่อนลาลาด

บทอุปมาที่นำเสนอในพระไตรปิฎกแสดงให้เห็นถึงลักษณะและความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์ การเปรียบเทียบที่ใช้ทำให้สิ่งที่ซับซ้อนกลายเป็นที่เข้าใจได้ เช่น การเปรียบเทียบกายมนุษย์กับเรือที่ต้องพึ่งพากำลังลมและสายธ

๑๗๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๐.๑๔ ลูงทั่งคราบเก่าของตนจากร่างในระหว่างต้นไม้ ในระหว่างไม้ฟืน ในระหว่างโคนต้นไม้ หรือในระหว่างแผ่นดิน เหมือนคนถอดเสื้อแล้วไปตามต้องการ ฉันใด สัตว์ผู้มุ่นเวียนไปในลงสาร

ในพระไตรปิฎกมีการใช้เปรียบเทียบเพื่ออธิบายความหมายของกรรมและจิตวิญญาณ เช่น การเปรียบเทียบการละร่างเหมือนคนถอดเสื้อ รวมถึงความสำคัญของสติที่ช่วยให้คนสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความมุ่งหมาย นอกจากนี้ยัง

๑๑๑ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๑.๓ สติการเข้าไปถือเอาเป็นลักษณะ เหมือนนายประชาของพระราชา ย่อมรู้จักกลั่นกรองบุคคลผู้มีประโยชน์เข้ามาพพระราชา กำจัดพวกไม่มีประโยชน์. มิฉะนั้น ๑๑.๑.๔ ธรรมดาพระเจ้าจักรพ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก โดยเสนอความสำคัญของสติและสัมปชัญญะในการควบคุมกิเลส และการทำความดีในชีวิตประจำวัน เช่น การเปรียบเทียบกับนายประชาของพระราชา ที่ควรเลือกบุคคลที่มีประโย

๑๐๗ อุปมาคุ้มมวยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๒.๗ เธอจงดักเตือนตนด้วยตน จงพิจารณาตนด้วยตน เธอนั้นมีสติ ปกป้องตนได้ แล้วฉันใดสุขาย ตนเหล่านั้นเป็นบางของตน ตนและเป็นตัวของตน เพราะฉะนั้นเธอจงสวนตนเหมือนอย่างพ่อค้าส่

ในบทนี้เสนอแนวทางการดักเตือนและพิจารณาตนเองเพื่อให้มีสติและปกป้องตนได้ จากข้อความในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิต โดยเปรียบเทียบกับการซื้อขาย ซึ่งเป็นแนวคิดที่สามารถนำมาปรับ

๑๙๓ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ความเคารพในพระพุทธเจ้า ๑.๑ พระองค์ไม่มีจิดสรรเสริญด้วยคุณอย่างอื่น เปรียบเหมือนดอกจำปา ดอกอุบล ดอกปทุม หรือฉันทนแดง ยามสดใส และมีกลิ่นหอมโดยสิ้นทั้งสี และกลิ่นของมัน มันไ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเปรียบเทียบความเคารพในพระพุทธเจ้าผ่านการอุปมาอุปไมยหลายรูปแบบ เช่น การเปรียบเทียบพระองค์กับดอกไม้และแสงสว่าง ที่แสดงถึงคุณงามความดี และความบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า ความหมายทางธรรมที่

๑๕๖ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑.๔ พระคุณของพระโคดมผูเจริญนั้น ที่ยังมได้กล่าวมามากกว่าคุณข้าพเจ้ากล่าวแล้วเปรียบเหมือนมหาปรีชิ และมหาสุทธาราห์ที่สุดโมลี หาประมาณมิได้ กว้างขวางประตูอากาศฉะนั้นแล.

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการอุปมาอุปไมยที่นำเสนอในพระไตรปิฎก เช่น เปรียบเทียบพระคุณของพระโคดมและการเคารพในพระธรรม โดยมีการใช้ภาพลักษณ์ฝนตกเพื่อสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ของธรรม และการยึดมั่นในพระธรรมซึ่งไม่

โลโต อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ๑.๒ ธรรมดาพระเจ้าจักรพรรดิย่อมเสด็จประพาสโลก เพื่อทรงพิจารณาคนดีคนชั่วเมื่อทุกวัน ฉันใด ก็ฬผู้ปรารถนาความเพียร must พิจารณากายกรรม วิจารณ์ มโนกรรมทุกวัน แล้วทำให้ บรสุทธ

เนื้อหานี้พูดถึงการอุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎกที่ชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของความอ่อนตนและการพิจารณาในชีวิตประจำวันของมนุษย์ การทำความดีที่มาจากการคิดพิจารณาตนเอง เช่น การตรวจสอบกาย วาจา ใจ ว่ามีความบริสุทธิ์เ

20๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก --- 1. ธรรมดานกกระจอกย่อมอาศัยอย่าตามเรือนคน แต่ไม่พออาศัยของสิ่งหนึ่งสิ่งใดของคน มีใจเป็นกลางอยู่ และมากด้วยความจำ ฉันใด ก็ผู้อุปถัมภ์ความเพียร เมื่อเข้าไปถึงบ้านใครแล้

บทความนี้สำรวจอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ซึ่งนำเสนอแนวทางการใช้ชีวิตด้วยความมีสติและความเพียร จากคำสอนที่ว่าด้วยการเป็นกลางไม่ติดยึดในวัตถุ เมื่อเข้าไปในบ้านของผู้อื่น ทั้งยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของกา

๒๖ องค์ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 2.6 ผู้คนโดยส่วนตัวเป็นเครื่องบริหารร่างกาย และบิณฑบาตเป็นเครื่องบริหารท้อง จะไปที่ใดๆ ย่อมถือเอาบริหารไปได้หมด เหมือนมนุษย์จะบินไปที่ใด ย่อมมีแต่ปีกของตนเป็นภาระบินไ

เนื้อหานี้ประกอบไปด้วยอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกที่สอนให้เราตระหนักถึงการไม่นับถือในสิ่งที่เราหาได้มา และการใช้ชีวิตอย่างมีสติ ยกตัวอย่างจากธรรมชาติของสัตว์ต่าง ๆ เช่น ราชสีห์ และสุนัขจิ้งจอก สื่อถึงการ

20b อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๑๒ กาลใดแล เธอจัดรีกมหาปรีชิวิกต ๘ ประการนี้ และจักเป็นได้ตามความปรารถนา ได้โดยง่ายดาย ซึ่งถาน ๔ นี้ อันนี้ฉลาดยิ่ง เป็นเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบันในกาลนี้ ยอดงองด้วยน

บทความนี้สำรวจและสรุปความหมายของอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะในบทที่กล่าวถึงความสำคัญของการมีธรรมะ และการปฏิบัติตนอย่างถูกต้องเพื่อให้มีความสุขในปัจจุบัน เช่น การปฏิบัติเพื่อรักษาตัวเองด้วยกายที่ถู

121 อุบาสามง่ายจากพระไตรปิฎก ๑. ประเภทผู้งมงธรรม ๑.๑ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวไว้หลาย ถึงคนใช้และผู้เปรียบด้วยคนใช้ ๓ จำพวก .คนใช้ไม่ว่าจะได้อาหาร ยา และคนพยาบาลที่เหมาะสมหรือไม่ก็ตาม ก็ยังไม่หยา

บทความนี้สำรวจประเภทผู้งมงธรรมตามพระไตรปิฎก โดยกล่าวถึงคนใช้ 3 จำพวกที่เปรียบเหมือนบุคคลในโลกที่มีความเชื่อมโยงกับการได้ยินและการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีหลักการว่าผู้ที่ได้รับฟังธรรมวินัยจะได้รับปัญญาธรรมตา

222 อุปมาอปมจากพระไตรปิฎก ๑.๒ ผู้มีปัญญา ๓ จำพวก ๑. บุคคลมีปัญญาดังม้อว่า คือ ขณะฟังธรรมหรือเมื่อเลิกฟังไม่สใจ เหมือนราณาดงลงไปบนหม้อว่า น้ำยอใสไม่ให้ขงอยู่ ๒. บุคคลมีปัญญาดังหน้าดำ คือ ขณะฟังธรรมก็ใ

เนื้อหาในพระไตรปิฎกได้จัดแบ่งผู้มีปัญญาออกเป็น ๓ ประเภท ได้แก่ บุคคลที่มีปัญญาเฉพาะในขณะฟัง คือ ขณะฟังธรรมก็ไม่ใส่ใจเหมือนการตั้งอยู่ น้ำที่ไหลไม่เต็มอ่าง และแบ่งการแสดงธรรมให้เห็นความสำคัญของการเรียน

๒๒ อามาอูมิจากพระไตรปิฎก เขากล่าวพระสูตรที่กล่าวคตลาแล้วอันลึก มือรธอันลึก เป็นโลกดตระ ประกอบด้วยสุภธรรม อยู่ ถ้าไม่มีปราถนา ถ้าไม่เข้าไปตั้งจิตเพื่อรัง และถ้าไม่สำคัญธรรมเหล่านั้น ว่าควรเล่าเรียนควร

เนื้อหานี้ว่าด้วยความสำคัญของการตั้งใจฟังธรรมและการศึกษาในพระไตรปิฎก โดยกล่าวถึงวิถีทางที่จะบรรลุประโยชน์สูงสุดจากการเรียนรู้และการฝึกฝน เพื่อความสุขและความเจริญของสังคม และเน้นว่าบุคคลควรยึดมั่นในคำส

๒. ความสำคัญของการฟังธรรม ๒.๑ ข้าพเจองค์ปธราณความเจริญของตนทางการศึกษา พวกสัตบุรุษผู้จงคบ ข้าพองค์ ข้าพองค์ไม่อ้อมด้วยสุภาษิต จดหมายสมุทรไรอ้อมด้วยแม่น้ำ ฉะนั้น ข.ช.า. (โพธิ) มก. ๒๘/๑๘ ๒.๒ ไฟที่

การฟังธรรมมีความสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจและการศึกษา การฟังคำสอนจากพระพุทธเจ้านำมาซึ่งปัญญาและความเข้าใจที่ลึกซึ้ง การได้ฟังธรรมช่วยให้บุคคลมีสติปัญญาและสามารถพัฒนาตนเองได้อย่างมีคุณภาพ การฟังคำสอ

๒๓ อุ้มบาดูมิแยจากพระเจดีย์ภูเขา ความอดทนต่อทุกข์ทน ๑. นรชนผู้ข่มผอม มีตัวละครั้งไปด้วยเส้นเอ็นดังเหตุนาง เป็นผู้รู้จักประมาณในข้าวและน้ำ มีใจไม่ย่อท้อ ถูกเหลืออยู่ทั้งหลายกอดอยู่ในป่าใหญ่ ย่อมเป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับการอดทนต่อทุกข์และความเจ็บใจซึ่งมีบทบาทสำคัญในพระพุทธศาสนา บทเรียนจากตัวละครที่อดทนและการเข้มแข็งในธรรม นี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติ การเข้าถึงใจคน และการหลีกเลี่ยงการทำร้ายผู้

๒๒๒ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๒ เราจักอดกลั้นคำล่วงเกิน เหมือนช้างอดทนต่อกงกร ที่ตกล่ามในสงคราม ฉนั้น. ชู.ธ. (พุทธ) มก. ๓๓/๒๒๓ ๒.๓ ธรรมดาแผ่นดินย่อมอดกลั้นสิ่งทั้งปวง ที่เขาทั้งลง เลอะด่างบ้าง ไม่ล

เนื้อหานี้สำรวจอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก โดยระบุถึงการอดกลั้นคำล่วงเกิน เปรียบเทียบกับช้างในสงครามและพื้นดินที่อดทนต่อสาธารณะ วิถีชีวิตและการกระทำของผู้ที่มีความอดทนต่อคำพูดต่างๆ เช่นเดียวกับช้างที่ต้อ

สมรสาคร ฉันใด คุณ ๕ ข้อนี้คือ ความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลากิเลส ความเป็นผู้ถึงง่าย และการปรารถนาความเพียร ของกิฐนั้นก็ฉันนั้นเหมือนกัน คือ บริบูรณ์แล้วก็ช่วยให้คุณธรรมเริ่มตั้งแต่กวด ๑๐ จนกระทั่

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับคุณธรรมที่สำคัญในพระพุทธศาสนา ซึ่งได้แก่ ความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลากิเลส ความเป็นผู้ถึงง่าย และการปรารถนาความเพียร โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนต่างๆ ในพระไตรปิฎกที่เกี่ยวข้อ