ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 217 / 740

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๑ - หน้า ๑๖ เพราะฉะนั้น ทั้ง ๒ ประเภทนี้ จึงไม่ใช่ในการผูกประโยคคำพูด เว้นแต่บางแห่ง ที่ต้องการแสดงศัพท์ทางไวยากรณ์ ส่วนเนิบัตใช้ในประโยคทั้งปวง องค์ บทกิริยาอา ยาม เ

เนื้อหาว่าด้วยการอธิบายความสัมพันธ์ในประโยค โดยเฉพาะการใช้งานของประโยคประเภทต่าง ๆ พร้อมการชี้แจงเกี่ยวกับการใช้ศัพท์และธาตุในประโยค ในที่นี้เน้นถึงความสำคัญของศัพท์ที่มีบทบาทในโครงสร้างของประโยคและผล

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้าที่ 10 [คุณ] ปุณฑาดู สยานสน [อ่านทุตาารสสุปนุ ๓/๐๕] ที่เมืองที่อันสงัด ยกปิ จรุจ ปุ holidays สะสมวัต สลบุร [ฉุตปานอปกา.๗/๕๔] ดอกไม้บางมีสีสวย มีกลิ่นหอมแม้ ฉันใ

เนื้อหาในบทนี้เสนอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในประโยคภาษาไทย โดยมุ่งเน้นไปที่การใช้พากยงค์และคุณพากยงค์ เช่น การเติมเครื่องหมายหรือคำช่วยที่ทำให้ประโยคมีความหมายชัดเจนขึ้น ตัวอย่างเช่น การใช้คำว่า 'หลายบทหล

ประโยค - อภิปรายความสัมพันธ์ เล่ม 1 - หน้า 11 ขึ้นชื่อว่าความไวพร้อมกับเจ้า [ไม่มีละ] อ. หลังนี้ เมี่ยมินบาด คือ สทุธิ แต่งประธาน คือ คมน์ ก็นับอนุโลมเข้าในนาม- พายางค์ [คุณ] วิศรฑุ ฤทธิ์ตา, [ มม สงคำ

เนื้อหานี้พูดถึงความสัมพันธ์ของพายางค์ในกรียา มีการอธิบายเกี่ยวกับความไวและคุณสมบัติที่ส่งผลต่อการแต่งประธาน รวมถึงการแบ่งแยกประเภทของพายางค์ตามคุณสมบัติที่มีในนั้น โดยยกตัวอย่างพระศาสดาและคำสั่งสอนใน

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้า หน้า 12 พากย์ ๓. หลายบทหรือหลายพากย์ง์ ผสมให้เป็นใจความ ได้เต็มที่ เรียกว่า พากย์ เช่น ปฏิโด มาติบีรษู สมุมา ปฏิปชนูโต ปลัส ลด เป็นตัวอย่าง ตอนมีครูอาจายขาด หน

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการผสมพากย์หลายบทให้เป็นใจความที่สมบูรณ์ โดยอธิบายถึงวิธีการและหลักการต่างๆ รวมถึงตัวอย่างการใช้พากย์ในวรรณกรรมและข้อความทางไวยากรณ์ พร้อมด้วยการอ้างอิงจากผู้รู้ในอดีต เช่น อ. อดิฏ

ประโยค - อธิบายอากาศสัมพันธ์ เล่ม ๓ - หน้า ๑๓ เกริยากิตที่ใช้คุมพากย์ตอนหนึ่ง ๆ ก็นับเป็นพากย์หนึ่ง ๆ อุ. คำ เม ะกล้; ออกไป เม ปาป. [ สมุนทิวิ. /๑๕๐ ] กุฎดอ้นเราทำ แล้ว บาปอันรามได้แล้ว. แม้ตอนกริยาพ

เนื้อหานี้อธิบายถึงอากาศสัมพันธ์ที่แบ่งเป็น 5 ประเภทตามวรรณ และวิธีการใช้กริยาในการคุมพากย์ การจัดเรียงและการขายายประธานตามนักวรรณกรรมที่กล่าวถึง รวมถึงตัวอย่างพากย์ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีความสำคัญในการเ

ประโยค - อธิบายวากยสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้า ที่ 14 กิริยาพากย์คำ สุตฺตา ลาเกติ นิสสาย อนุชวน วิหรณโต, พายัพ อิสลา เยติ อิม ชมมเทสนํ ภิญฺญูชี ปุณฺปปญฺหา อารทูกฺ กลสํ ภควัณ กริส ภิญฺญูสมปริจจาส สาเกติ ปีญฺ

เนื้อหาเกี่ยวกับวากยสัมพันธ์และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสาเกตเมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จเข้าไปบิณฑบาต พร้อมการพูดถึงคำสอนของพระศาสดาที่สามารถนำไปตีความและศึกษาต่อได้ นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงถึงตัวอย่างของพร

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๕ หน้า 15 เมื่อทรงแสดง คาถาสัตว์ร่านั้นทำให้ไม่บริบูรณ์แล้ว ทำให้บริบูรณ์ จึงตรัสอย่างนี้ กิริยาพายงัก สตูดิต เทน อปริญญ์ ฆุวา ฎุตคาถา ปริญญ์ ฆุวา ทูลเสนโต, กิริยาพายง

เนื้อหาอธิบายความสัมพันธ์ของกิริยาพายงค์กับนิสสายในการตีความหมายของคาถาในพระธรรม โดยระบุถึงบทบาทและการใช้งานรวมกันของกิริยาในบริบทที่เหมาะสม ช่วยให้เข้าใจลึกซึ้งถึงหลักการที่ซับซ้อนเกี่ยวกับคาถาและแนว

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้าที่ 16 ม. ตอนที่เรียกว่า พากย์ ในพากย์ทั้ง ๑ เที่ยงมณฑ่น แท้จริง ก็เป็นตอนหนึ่งของพากย์ (พากย์คำ) แต่เป็นตอนที่สุของพากย์ ท่านใช้คำรบอพพ์พาย จึงเรียกว่า พากย์

บทนี้นำเสนอวิธีการศึกษาความสัมพันธ์ในพากย์ โดยแบ่งเป็น ๒ ทาง ได้แก่ การเรียนรู้จากตัวอย่างและการผูกคำพูดเป็นพากย์เอง การศึกษาความสัมพันธ์ช่วยให้เข้าใจความหมายของบทเรียนได้ดียิ่งขึ้น ควรเรียนรู้เพื่อที

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้าที่ 17 ไป ย่อมไม่ได้ความ อ. นฤติ เถ โกวิ อาปุจฉิพุทธรูปโก ณาติ [ อุกฺฺปลาตง. ๑/๖ ] แปลตามลำดับบอกว่า "ไม่มี ท่านไร้" ผู้วาร้อมา กฤติ แปลอย่างนี้ไม่ได้ความ เมื

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการรู้ความสัมพันธ์ระหว่างบทในภาษาบาลี เพื่อการแปลที่ถูกต้องและเข้าใจ ความสัมพันธ์ช่วยให้ผู้เรียนเห็นความเชื่อมโยงระหว่างคำและวลี โดยมีตัวอย่างการแปลที่เห็นได้ชัดเจน เช่น

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม 1 หน้า 18 อรรถ คือความหมายที่ใช้ เช่นเป็นผู้แทนเองในพจนีเป็น กฎตาวจาก [สยิตัตต] เป็นที่ซึ่ง [อุตตัตตัม] ชื่อสันพันธ์ เช่น สยิตตา อุตตัตตัม การเข้าสัมพันธ์ เช่นนามนา

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในพจนานุกรมและการจัดประเภทของบททั้งนามและกิริยา โดยเน้นว่าผู้เรียนควรมีพื้นฐานความเข้าใจก่อนที่จะศึกษาเพิ่มเติมในหนังสือ ร่วมถึงการจำแนกประเภทและความสัมพันธ์ระหว่าง

ประโยค - อธิบายว่าวิธีสัมพันธ์ เล่ม - หน้า 19 บทนามนาม [๕] นามนาม หายถึง นามนาม [นามสกัฟท์] สมาส-นาม ตัษิตนาม นามกิณฐนาม ตลอดถึงพวกสัฟท์งูฎณํา-ปัจจัยนาม] และคุณนามที่ใช้ฐานเป็นนามนาม [และบูร สัฟท์นา

บทนามนามในข้อความนี้อธิบายถึงแนวคิดของนามนามและความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาธรรมชาติ โดยเน้นถึงบทนามนามที่ประกอบด้วยปุรามวิภัตติ และวิธีการใช้ในตัวอย่างต่าง ๆ เช่น ลิงคะตะ ในการเป็นประธานในนา

ประโยค - อธิบายยกสัมพันธ เล่ม ๑ - หน้าที่ 20 แห่งพาย บทประธานย่อมเป็นประธานในพาย และมีชื่อเรียกอย่างอื่น ดังจะกล่าวต่อไป ขุฒโต ใน อ. ที่ ๑ เป็นประธานในนามพายากร ใน อ. ที่ ๒ เป็นประธานในคุณพายากร เรีย

บทนี้อธิบายถึงลิงค์ตะที่เป็นประธานในพาย รวมถึงการทำความเข้าใจอุปมาที่เกี่ยวข้อง ในเนื้อหา มีการกล่าวถึงลิงค์ตะในรูปแบบต่างๆ เช่น อุปมลิงค์ตะ นอกจากนี้ยังมีการนำเสนออุปมาที่ใช้ในบริบทต่างๆ ของพายเพื่อใ

ประโยค - อภิธานศัพท์ เล่ม ๓ หน้า ที่ ๙๑ สุวณุรสาธา วิจ จ เอกอาภากรพฤกโต อุคมฺวา พรุณฑม- โลภ อาหาร ปฎิพิตุวา จากวาพมบวกภูมิวาม คณุเนติสุ. [ ยมปุปจิรามิรัช ๖/๕๔ ] ก็เพราะท่านกล่าวไว้ว่า อนุญา วนฺฏานํ รั

เนื้อหาส่วนนี้เกี่ยวกับบทอุปมาลิกในวรรณกรรมพระพุทธศาสนา อธิบายแนวคิดเกี่ยวกับการใช้คำและการแปลในพากย์ต่างๆ เช่น อุ. ที่ ๒ และ ๓ ว่ามีการใช้คำอุปมาอย่างไร พร้อมทั้งอธิบายถึงความสำคัญของการเติมกิริยากิต

ประโยค - อธิบายวากยสัมพันธิ เล่ม ๖ หน้า ที่ 22 เพิ่มเติม พึงเปลี่ยนใช้ให้พอเหมาะ เช่น อุ. ที่ ๕ อัญชลีบทอุปมาลิงค์ตะ โดยมาก อาจเป็นอุปมาวิสังสะก็ได้นั่น จักกล่าวในตอนที่ว่านขูดคุณนาม เว้นแต่บางแห่ง เ

บทความนี้พูดถึงการวากยสัมพันธิและแนวคิดของ 'สยกัตตา' ซึ่งมาจากการทำเองในพากย์ที่เป็นกตัณวจาก พร้อมอธิบายเกี่ยวกับบทประพากษ์และอุปมาลิงค์ตะ รวมถึงการใช้วากยสัมพันธิในบริบทต่างๆ เช่น อุ. ที่ ๑ และที่ ๒

ประโยค - อภิปรายความสัมพันธ์ เล่ม 6 - หน้าที่ 23 พระองค์ ท. อาเชียนนี้มีประมาณน้อย ยังบังคับผู้ศึกษาให้อ่านหา ควรแล้วหรือ. ๑) สมาคม โอดิเอตกฤฏิวิน กี อดูจี ทิสานิ อาเดต สมาธ ภิโร [ โหติ ] สามวดี ๒/๕๐

บทความนี้กล่าวถึงการอภิปรายความสัมพันธ์ในเรื่องที่นักศึกษาใช้คำศัพท์ในงานเขียน โดยเฉพาะการใช้เหตุฤๅตตาในบทวิภาค ความทาทนตรที่มาจากทิศต่างๆ และการประยุกต์ใช้ในบริบทของความรู้ โดยเน้นที่การสร้างความเข้า

ประโยค - อภิปรายความสัมพันธ์ เล่ม ๖ หน้า ที่ ๒๑ แต่มารคเป็นเหตุให้มรรคเกิด พูดให้ง่าย ๆ คือ ประธานในพากย์ เหตุภักดูวาด. [ตัว] องัญ เวชชช ปุกโกลวาา ติกิจฉาเปรี. [มุฏฐีคุณมีติ. ๑/๒๕] ท่านอรรถมหออให้มา

เนื้อหาอภิปรายถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและเหตุการณ์ต่างๆ ในพากย์ โดยเน้นให้เห็นถึงการดำเนินการของกรรมและอุตกามมต่างๆ พร้อมยกตัวอย่างที่เกี่ยวข้องในธรรมที่ถูกกล่าวถึง เช่น การให้สัมผัสกรรมที่มีผลต่อกา

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม 6 - หน้า 25 ฐานเป็นตัวเหตุ คือใช้ให้ทำ จะกล่าวว่าเป็นของที่ถูกให้ทำก็ได้ เรียกว่า วัตถุมม เพราะถูกกล่าวเป็นประธาน สนุนภาย โปฎบุตร กริตา. [ สกก. ๒/๐๑๖ ] โปฎบุตรอั นางส

เนื้อหาในหน้าที่ 25 ของเล่ม 6 อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างประธานและกรรม โดยมุ่งเน้นการใช้คำว่า วัตถุมม และการิต เพื่อชี้ให้เห็นว่าใครคือประธานจริงๆ ในประโยคต่างๆ โดยมีตัวอย่างประกอบเพื่อให้เข้าใจอย่าง

ประโยค - อธิบายอาณิสงส์ เล่ม ๑ หน้า ที่ ๒๖ เหตุพูมม. มยตุต ปญฺญาสลาก มาฆปิโต. บรรณสาลาของท่านอันเรานำให้ใหม่แล้ว. [อธิปะ. ๑/๕๕] เหตุคัดดู. เถริ กิร โจรา มาริสู. ได้ย่าว พวกโจร ยังพระเถระให้ตายแล้ว. เห

บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับอาณิสงส์ของกรรมและการใช้กรรมวาจาเทียมในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงประเภทของกรรมและการแบ่งแยกความหมายระหว่างกรรมที่ดีและไม่ดี รวมถึงการทำความเข้าใจในบริบทของกรรมเป็นหลักสำคัญใน

ประโยค - อภิปรายจากสัมพันธ์ เล่ม ๑ หน้า ๒৭ ฉะนั้นจึงกล่าวรวมกันว่า "เป็นของที่เขาทำให้พวกที่เป็นกรรมจาก และเหตุกรรมจาก." [๙] บทนามนามที่ประกอบ ปฐมวิกาลคำนี้ ไม่กล่าวว่ากำ กับบทใด เพราะเป็นประธาน แต่ใน

บทนี้นำเสนอการอภิปรายเกี่ยวกับเรื่องของประธานในบทนาม ความสัมพันธ์ในภาษา และการวิเคราะห์ไวยากรณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อใช้ในรูปแบบต่าง ๆ ในพากย์เหตุการณ์ต่าง ๆ โดยยกตัวอย่างการใช้ภาษาที่แสดงให้เห็นถึงความซับซ

ประโยค - อธิบายอาณัติสัมพันธ์ เล่ม 8 - หน้า 28 พอฉันมีไว้ใช้ให้กล่าวคำอวย. อ. ทั้ง 3 นี้ นักวิทยากรประกอบด้วยสมาคม ฯลฯ. แต่อักกีด แหน่งบทวิทยากรนั้นชี้กล่าวเป็นประธาน. เมื่อกล่าวประกอบ อ. ที่ ๑ ให้ต

เนื้อหาในหน้า 28 ของอาณัติสัมพันธ์เล่ม 8 กล่าวถึงการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ในประโยคไทย โดยเฉพาะการใช้กรรมเป็นประธานและการจัดรูปแบบการพูด นักวิทยากรให้ความสำคัญกับการปฏิบัติตามไวยากรณ์เพื่อให้ผู้พูดสามาร