ภาค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 342 / 477

ประโยค - พระเริมมาทัตถุถูกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 149 ๒๖. พระมหามวรร วรรณา ๑. เรื่องพระมหามวรรผู้มีความเลื่อมใสมาก [๒๖๔] [ข้อความเบื้องต้…

พระมหามวรรได้รับรู้พระธรรมเทศนาของพระผู้สอนไว้ด้วยความเลื่อมใส โดยกล่าวถึงการต้อนรับพระภิกษุและความสำคัญของการสนทนาในหมู่พระภิกษุ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของพระธรรมในชีวิตของพระมหามวรร.

ประโยค - พระธัมม์ทุทธถูกแปล ภาค ๘ - หน้า 150 วิหาร ถวายบังคมพระศาสดา กราบกูลเนื้อความนั้น. [ไม่เป็นอาบัติเพราะมิยินดีต่อท่านนั้…

ในบทนี้ พระศาสดาตรัสถามภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับการกราบบังคมพระศาสดาและความอับอายที่เกิดจากความรู้สึกต่างๆ รวมถึงการกล่าวด้วยความเลื่อมใสในพระอรหันต์ ซึ่งพวกเขาไม่รู้สึกเยินดี จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้คำแนะ

ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ถูกอแพลภก ภาค ๙ หน้า 153 ทั้งปวง ซึ่งสามารถเพื่อประกอบไว้ในวิฑูธของพระธิษสามนั่น ผู้รู้อย่างนี้ ย่อมถึงความตั้งอย…

ประโยค-พระธัมม์ทัตถูกคอมแปล ภาค ๔-หน้าที่ 154 ๑. เรื่องมา [๒๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อตระทับอยู่ในพระเวสน์ ทรงปรารภควา…

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงตรัสเกี่ยวกับมารที่ปลอมตัวเข้ามาถามเกี่ยวกับการฝัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างมารกับความบาปและความไร้ประโยชน์ของการมีฝัง. การสนทนานี้แสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่ว่าผ

ประโยค - พระจอมทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 155 แก้ผู้อื่น เพราะความไม่มีการยึดถือว่า "เรา" หรือว่า "ของเรา," เรายกผู้นั้น ซึ่งชื่อว่…

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการปล่อยวางจากการยึดถือในตัวเองและสิ่งของที่เกี่ยวข้อง ซึ่งส่งผลให้เกิดความสุขและการบรรลุอริยผลต่างๆ โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนและประสบการณ์ของผู้คนที่มีการฟังเทศนา ทำให้เกิดการเติบโต

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐุภัณฑ์แปล ภาค ๘ - หน้าที่ 158 ๕. เรื่องพระอานนทเถระ [๒๖๒๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในปราสาทขอ…

ในบทนี้กล่าวถึงพระอานนทเถระขณะประทับอยู่ในปราสาทของอุบาสิกาอิริยา สถานะการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาทรงปรารภพระอานนทเถระ ขณะเดียวกันก็มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่สำคัญในวันมหาปราฏเฏ ซึ่งมีทั้งการบรรยายถึ

ประโคม - พระธัมมปทุตตถูปปล้า ภาค ๔ - หน้า ที่ 161 ๘. เรื่องบรรพพิธีรูปใดรูปหนึ่ง [๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอย…

เนื้อหาในหน้าที่ได้กล่าวถึงบรรพพิธีในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระศาสดาได้ตรัสถึงความหมายของคำว่า 'บรรพพิธี' ผ่านพระธรรมเทศนา โดยชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติและความสำคัญของความประพฤติที่เรียบร้อย ในบริบทของผู้ถือศี

ประโยค - พระธรรมบทอุทุรถกแปล ภาค ๔ หน้าที่ 162 บทว่า ตมุมา ความว่า บุคคลที่พระศาสดาสั่งเรียกว่า 'พรหมณ' เพราะความเป็นผู้บำอ่อนน้อมแ…

เนื้อหานี้อธิบายถึงความหมายและการประพฤติของบุคคลในพระศาสนา เช่น 'พรหมณ' และ 'สมณะ' ซึ่งมีความสำคัญในด้านการบำรุงความประพฤติที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการขับไล่ความไม่ดีในตนเอง และการทำให้ศาสนธรรมม

ประโยค - พระจัมปัททุถูกแปล ภาค ๔ - หน้า page 163 3. เรื่องพระสารีบุตรเถระ [๒๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเ…

ในเรื่องราวนี้พระศาสดาทรงตรัสถึงพระสารีบุตรเถระและการสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อพราหมณ์ถามถึงการโกรธ พระเถระมีความเข้มแข็งในการไม่โกรธแม้เผชิญกับการ provocation จากพราหมณ์. เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นถึงความสำค

ประโยค - พระวิมลทัศนุภาพเล่า ภาค ๔ - หน้าที่ 164 พระผู้เป็นเจ้าสมบูรณ์ด้วยคุณ" ดังนี้แล้ว หมอรองเท้าของพระเณร เรียว่า "ขอท่านจอดโทษแ…

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระเณรถามถึงสาเหตุทำให้พราหมณ์ขอถอนโทษ มนุษย์กลุ่มหนึ่งแสดงความโกรธต่อพระผู้เป็นเจ้าและการกระทำของพราหมณ์ เหตุการณ์แสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งและการทดสอบที่พระเณรต้องเผชิญ ในขณะที่

ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ ๑๖๖ เกี่ยวกับใจ จากอารมณ์อันเป็นที่รักทั้งหลายใด, ความเกี่ยวกับนั้น ย่อมเป็นความประเสร…

เนื้อหานี้กล่าวถึงบทเรียนจากพระธัมม์ทัณฑ์ที่เน้นถึงความสำคัญของจิตใจและความสัมพันธ์กับอารมณ์ แม้ว่าอารมณ์อาจจะนำความทุกข์เข้ามา แต่ใจที่อุ่นสามารถนำไปสู่การสงบสุขได้ การฝึกฝนใจและการอยู่ร่วมกันอย่างมี

ประโยค - พระธัมม์ทัศนะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 167 พรหมมันผู้เป็นนิรันดรสพันนั่น, ที่แท้ ย่อมเป็นความประเสริฐอันมีประมาณ ยิ่งที่เดียว…

เนื้อหาวิเคราะห์เกี่ยวกับความโกรธและผลกระทบต่ออารมณ์และจิตใจของมนุษย์ โดยใช้บทพระคาถาเป็นตัวอย่างในการสอนให้เข้าใจธรรมะและการควบคุมอารมณ์ การอธิบายถึงธรรมชาติของใจที่ถูกความโกรธครอบงำและวิธีการที่จะสา

ประโยค - พระฉันทบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๙ - หน้า ที่ 168 ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอริยผลทั้งหลาย มี โสดาปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื…

ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกอธิบายแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 169 ๘. เรื่องพระนางมหาปชาบดีโกฉมี [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระสาวก เมื่อปรับอยู่ในพระเศว…

เนื้อหาส่วนนี้อธิบายการปรากฏตัวของพระนางมหาปชาบดีโกฉมีในเรื่องราวเมื่อพระสาวกปรับอยู่ในพระเศวตวัน และการตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับ 'ยสสู ถานนะ' โดยพระศาสดาทรงบัญญัติธรรม ๙ ประการสำหรับพระนางและบริวาร ม

ประโยค - พระเมตตาปฏิรูปฉบับ แปล ภาค ๙ หน้า 171 ๖. เรื่องพระสารีบุตรเถระ [๒๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวลากระ …

เรื่องราวเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระที่ถ่ายทอดจากการฟังธรรมจากพระอัสสชิ โดยนำเสนอถึงความเป็นมาและการปฏิบัติที่แสดงถึงความนอบน้อมในการเรียนรู้พระธรรมและศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ เพื่อเห็นถึงความสำคัญของการฟังและก

ประโยค - พระธัมม์ภาพถูกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 175 ๑๑. เรื่องฤกษ์พราหมณ์ [๒๔๕] [ข้อความเบื่องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่อุโบสถ ทร…

เนื้อหาเล่าถึงความเชื่อและการกระทำของพราหมณ์คนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในพระนคร โดยมีการขอพึ่งพาธรรมจากผู้คนในพระนครเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่พระนคร ดิ้นรนเพื่อขอสิ่งของต่างๆ ซึ่งปรากฏว่าได้รับการตอบสนองจา

ประโยค - พระธัมม์ทัฬฐุภาพแปล ภาค ๔ - หน้า ที่ 176 จำได้จึงถามว่า "พราหมณ์ ท่านได้สิ่งตามปรารถนาแล้วหรือ ?" ได้ ฟังว่า "ขอรับ กระผมไ…

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถึงพราหมณ์ซึ่งเป็นโจรหลอกลวง และเล่าเรื่องในอดีตเกี่ยวกับการแบ่งปันอาหารของตระกูลหนึ่ง ผลจากการตรวจสอบและการสังเกตการณ์ทำให้เห็นว่าพราหมณ์สามารถหลอกลวงผู้ไม่เข้าใจได้ แต่ไม่สามา

ประโยค - พระ พระบรมปั้ทุถถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 179 "ผู้มีปัญญามารม ประโยชน์อะไรด้วยชุก ทั้งหลายของเธอ, ประโยชน์อะไรด้วยผ้าทำ ด้วยหยั่…

นี่คือบทที่สนทนาเกี่ยวกับความหมายของปัญญาและความสำคัญของการปล่อยวางจากกิเลส โดยเสนอว่า ผู้ที่มีปัญญาจะไม่ถูกหลอกลวงโดยรูปภายนอก และในตอนท้ายของเทศนา มีผู้บรรลุอริยะผลจำนวนมาก.

ประโยค - พระธีมม์ทัศถูกจูล่าแปล ภาค ๙ หน้าที่ 180 ๑๒. เรื่องนางกสิลาโคดมี [๒๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในจัณฑะกู…

บทความนี้นำเสนอคำสอนของพระศาสดาที่ประทับอยู่ในจัณฑะกูฎ เกี่ยวกับนางกสิลาโคดมีและการปรากฏของท้าวสักกะ ขณะที่พระศาสดาได้ตรัสถึงคุณสมบัติของนางกสิลาโคดมีและการสนทนากับท้าวสักกะ โดยเนื้อเรื่องเป็นการเล่าถ

ประโยค - พระธัมมทัณฑ์ถูกอปลิเปลี่ย ภาค ๙ - หน้าที่ 182 13. เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง [๒๖๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประชุมอยู่ในพระ…

ในพระธัมมทัณฑ์นี้ พระศาสดาได้ทรงประจักษ์ต่อพราหมณ์คนหนึ่งและได้ชี้แจงว่าความหมายที่แท้จริงของคำว่า 'พราหมณ์' ไม่ได้หมายถึงแค่ผู้ที่เกิดจากสายเลือด แต่ต้องมีลักษณะของการไม่ถือมั่นและปราศจากเครื่องกังวล