สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 80 / 295

ด้วยอำนาจโลกิยฌาน พระเทวทัตก็เนรมิตตนเป็นกุมารน้อย มีงูหลายตัวพันอยู่ตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย แล้วเหาะไปนั่งบนพระเพลา (หน้าตัก) ของพระราชกุมาร ครั้นเมื่อเห็นพระราชกุมารตกใจกลัว พระเทวทัตจึงคืนร่างเป็นภ

เรื่องราวเกี่ยวกับพระเทวทัตที่ใช้พลังอำนาจในการเนรมิตตนเป็นกุมารน้อยเพื่อสร้างความศรัทธาในพระราชกุมาร หลังจากนั้นพระเทวทัตก็เริ่มมีอำนาจและส่งเสริมแนวคิดให้พระราชกุมารปลงพระชนม์พระราชบิดาเพื่อครองราชย

ผู้ที่สนใจติดตามข่าวสารทั้งภายใน และภายนอกประเทศ ย่อมจะได้ยินได้ฟังปัญหาต่างๆ อัน เกิดจากบุคคลที่ไร้ความสำนึกรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมอยู่มิขาดสาย ไม่เฉพาะแต่ในสมัยปัจจุบันเท่านั้น แม้ ในสมัยโบราณก็มีปั

บทความนี้สำรวจปัญหาที่เกิดจากการขาดสำนึกรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม โดยยกตัวอย่างเรื่องราวจากพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับนายพรานโกกะ ที่ไม่สามารถล่าเนื้อได้เนื่องจากพบเจอพระเถระ จนเกิดการทำร้ายและความเจ็บปวด เหต

3.2 วิธีปฏิบัติเพื่อบรรลุเป้าหมายชีวิตระดับต้น 4 ประการ 3.2.1 ขยันทำมาหากิน (อุฏฐานสัมปทา) หรือ “หาเป็น” สาระสำคัญของหาเป็น คืออะไร สาระสำคัญของเรื่องนี้อาจแยกอธิบายเป็นข้อๆ ได้ดังนี้ 1) ต้องไม่ประกอบ

บทนี้นำเสนอวิธีปฏิบัติที่สำคัญเพื่อบรรลุเป้าหมายชีวิต โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของอาชีพสุจริตและการขยันทำงาน เพื่อให้สามารถสร้างความสุขและความสำเร็จในชีวิตได้อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึง 5 อ

อีกนัยหนึ่ง การสร้างเครือข่ายคนดี คือ การสร้างมิตรแท้ และกำจัดมิตรเทียมในสังคมอย่าง มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผลอย่างยิ่งนั่นเอง 3.2.4 รู้จักใช้ทรัพย์ที่หามาได้อย่างเหมาะสม (สมชีวิตา) หรืออาจกล่าวสั้นๆ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างเครือข่ายคนดีและการใช้ทรัพย์อย่างเหมาะสม โดยแบ่งเป็น 2 ประการคือ รู้จักทางเจริญและทางเสื่อมแห่งโภคทรัพย์ และการใช้จ่ายอย่างมีวินัย ซึ่งต้องมีรายเหลือ ไม่ฟุ่มเฟือยและไม่ฝืดเคือง

ในชีวิตประจำวันซึ่งเกี่ยวข้องกับการทำงานร่วมกัน การกินร่วมกัน การเล่นกีฬาร่วมกัน ฯลฯ กิจกรรมใน ชีวิตประจำวันซึ่งเกี่ยวกับด้านศาสนา เช่น การใส่บาตร รวมทั้งการเตรียมอาหารใส่บาตร การไม่ทำผิดศีล การสวดมนต

การทำกิจกรรมร่วมกันในชีวิตประจำวันช่วยให้เด็กเรียนรู้กฎ มารยาท และวัฒนธรรม พวกเขาเรียนรู้ที่จะคิดดี พูดดี และทำดี ซึ่งส่งเสริมการพัฒนาตนเองให้เป็นคนดี และมีศีลธรรม โดยการปลูกฝังภาคปฏิบัติจะสร้างผลดีต่

อนึ่ง มีข้อควรระวังอยู่ว่า กิจกรรมต่างๆ สำหรับใช้เป็นบทฝึกนิสัยนั้น จะต้องเป็นกิจกรรมที่ ส่งเสริมให้เกิดคุณสมบัติของคนดีอย่างแท้จริง จะต้องไม่เป็นกิจกรรมที่เหล่ามิจฉาทิฏฐิชอบกระทำกัน เช่น การร่วมวงเล่

เนื้อหาเกี่ยวกับแนวทางในการส่งเสริมให้นิสัยดี โดยย้ำถึงความสำคัญของกิจกรรมที่ต้องไม่เป็นผลเสีย เช่น การพนันและการเสพติด รวมทั้งอธิบายกระบวนการเรียนรู้ของจิตมนุษย์ที่มีขั้นตอน รับ, จำ, คิด และรู้ ตั้งแ

เข้าใจถูกต้องในระดับลึก ในที่สุดก็จะกลายเป็นสัมมาทิฏฐิติดใจของเด็กคนนั้นไปตลอด สัมมาทิฏฐิที่ ติดใจบุคคลข้ามภพข้ามชาติก็คือ สิ่งที่เรียกว่า “โลกนี้มี” (ในเชิงบวก) ดังมีคำอธิบายแล้วในบทที่ 1 ในทางกลับกั

บทความนี้กล่าวถึงการปลูกฝังสัมมาทิฏฐิในเด็กและวัฒนธรรมของสังคมไทย โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเลือกสาระและค่านิยมที่ดีเพื่อนำไปสู่การพัฒนานิสัยที่ดี นอกจากนี้ยังเน้นถึงบทบาทของผู้ใหญ่ในฐานะครูสอนที

อย่างไรก็ตาม ถ้าจะพิจารณาโดยโยนิโสมนสิการ สาวกลับไปหาเหตุก็จะเห็นว่า บุคคลที่สามารถ เจรจาไพเราะหรือมีปิยวาจาอยู่เสมอ ก็เพราะมีอารมณ์ดี มีความอดทนต่อการกระทบกระทั่งสูง เหตุที่มี อารมณ์ดี ก็เพราะเคยได้ร

เนื้อหาเกี่ยวกับการพัฒนาการสื่อสารและอารมณ์ โดยมุ่งเน้นไปที่การมีปิยวาจา การหลีกเลี่ยงการใช้คำหยาบคาย และการสร้างนิสัยดีๆ ผ่านการคบหากัลยาณมิตร การศึกษาทางธรรมะ และการปฏิบัติธรรม เช่น การบำเพ็ญบุญ การ

ครั้นเวลาล่วงไปประมาณ 100 ปี พระเถระทั้งสองได้ เดินทางไปพบกันที่ใกล้วิหารเดิมโดยบังเอิญ และได้พูดปรับความเข้าใจกัน จึงได้รู้ว่าเป็นอุบายของพระธรรมกถึกที่ทำให้ท่านต้องแตกแยกกัน ดังนั้น พระเถระทั้งสองจึ

เนื้อหาเกี่ยวกับการพบกันของพระเถระทั้งสองที่วิหาร และการปรับความเข้าใจกันซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลของพระธรรมกถึกที่ทำให้เกิดความแตกแยก นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องบุรพกรรมของพระพุทธองค์ที่ทำให้ต้องบำเพ็ญทุก

สำหรับเรื่องการเจรจาไพเราะหรือปิยวาจานี้ ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งในชีวิตของ คนเรา เพราะถ้าเรามีปิยวาจาก็จะทำให้เราเป็นคนน่ารัก ไม่เป็นที่จงเกลียดจงชังของ ใครๆ ย่อมประสบ ความสุขและความสำเร็จ

การเจรจาไพเราะถือเป็นเรื่องสำคัญในชีวิตที่ช่วยให้เราเป็นที่รักและไม่เป็นที่เกลียดชัง ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า การใช้วาจาดีมีประโยชน์ และการใช้วาจาช่วยทำให้เกิดเดือดร้อนได้ การบำเพ็ญประโยชน์ต่อกั

งานสร้างบารมีเป็นงานที่ยากยิ่ง พระอรหันตสาวกแต่ละองค์ก่อนจะบรรลุอรหัตผล ในสมัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรานั้น ล้วนเคยสละชีวิตเป็นเดิมพัน สร้างบารมีข้ามภพข้ามชาติมาเป็นเวลา นานนับด้วยกัปแล้วทั้งสิ้น ดัง

งานสร้างบารมีเป็นงานที่ยากยิ่ง สัมภูติในอดีตมีการสละชีวิตเพื่อสร้างบารมี สำหรับผู้ครองเรือน แม้จะทำงานหาเลี้ยงชีพ แต่สามารถเริ่มปฏิบัติได้เมื่อมีความพร้อม โดยตั้งเป้าหมายชีวิตที่ต้องการบรรลุสามระดับ ก

4.2) สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ ซึ่งมีทั้งสิ่งแวดล้อมในเมือง และสิ่งแวดล้อมที่เป็น ทรัพยากรตามธรรมชาติตามหุบเขาลำเนาไพร ด้วยการไม่ทำลายและ พยายามช่วยกันอนุรักษ์ไว้ จากความสำนึกรับผิดชอบทั้ง 4 ประการนี้ นั

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการสร้างเครือข่ายกัลยาณมิตรในชุมชน การรักษาสิ่งแวดล้อมและสร้างความเข้าใจในหมู่บ้าน เพื่อเสริมสร้างศีลธรรมและสันติสุขในชุมชน นอกจากนี้ยังกล่าวถึงคว

การรู้จักสร้างเครือข่ายกัลยาณมิตรดังกล่าวมานี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าคนดีมีสัมมาทิฏฐินั้น ล้วน มีใจเปี่ยมล้นด้วยความเมตตากรุณา และความเสียสละเป็นนิสัย หรือกล่าวสั้นๆ ว่า “ไม่เคยแล้งน้ำใจ” เกี่ยวกับเรื่องค

การรู้จักสร้างเครือข่ายกัลยาณมิตรแสดงถึงสัมมาทิฏฐิของคนดีในสังคม การปลูกฝังสัมมาทิฏฐิมีความสำคัญสำหรับคนทุกวัย ตั้งแต่เด็กถึงผู้ใหญ่ การจัดการเรียนรู้ต้องเหมาะสมกับในแต่ละกลุ่มวัย เพื่อให้เกิดประสิทธิ

ไม่ว่าจะมีดีกรีทางการศึกษาระดับใดก็ตาม ไม่มีสัมมาทิฏฐิเข้าไปอยู่ในใจอย่างมั่นคง บางท่านอาจจะไม่รู้ว่า สัมมาทิฏฐิ 10 ประการ มีอะไรบ้าง บางท่านอาจจะพอรู้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจลึกซึ้งถึงขั้นที่เห็นว่า การที่

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของสัมมาทิฏฐิ 10 ประการ และชี้ให้เห็นว่าแม้จะมีความรู้ทางโลก แต่หากขาดสัมมาทิฏฐิจะมีความเสียหายทางจิตใจอย่างไร โดยอธิบายว่าเครือข่ายกัลยาณมิตรในสังคมไทยคือการร่วมมือของบ้าน วั

ผู้ทำกรรมกิเลส 4 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ทำลายศักดิ์และศรี แห่งความเป็นมนุษย์ของตนเองลง อย่างน่าเสียดาย อริยสาวก หรือ คนดีที่โลกต้องการย่อมไม่ยอมให้ตนเองตกอยู่ในอำนาจกิเลส และ ไม่ยอมทำกรรมกิเลสโดยเด็ดขาด เพร

ผู้ทำกรรมกิเลส 4 เป็นผู้ทำลายศักดิ์และศรีแห่งความเป็นมนุษย์ อริยสาวกหรือคนดีไม่ควรอยู่ภายใต้อำนาจกิเลส และต้องมีสำนึกรับผิดชอบต่อศักดิ์ศรีตามอริยวินัย โดยบอกว่า ศักดิ์แสดงถึงอำนาจในการทำความดี ส่วนศรี

แนวคิด 1. ความเข้าใจถูกเรื่องการสร้างตัวสร้างฐานะตามพุทธวิธี เป้าหมายของการสร้างตัวสร้างฐานะคือ ความรวย และความรวยตามความหมายของ พระพุทธองค์นั้น แตกต่างไปจากความรวยตามความเห็นของปุถุชนมากยิ่งนัก เพราะ

บทนี้สำรวจแนวคิดการสร้างตัวสร้างฐานะตามพุทธวิธีที่มุ่งเน้นการสร้างความรวยที่ไม่เพียงแค่ในด้านทรัพย์สิน แต่ยังในด้านศีลธรรม โดยมีหลักวิชาที่ชี้แนะแนวทางความรวยแบบยั่งยืน ผ่านการขยันทำมาหากินและการทำควา

บทที่ 1 ความเข้าใจถูกในการสร้างตัวสร้างฐานะตามพุทธวิธี คนทั่วไปในโลกนี้เมื่อยังมีกิเลสอยู่ในตัว ความรู้ในการสร้างตัวสร้างฐานะของเขาจึงยัง ไม่สมบูรณ์ เพราะเป็นความรู้ที่ยังเจือปนด้วยความเสื่อมจาก “กิเล

บทนี้มุ่งเน้นการสร้างตัวสร้างฐานะตามแนวทางพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าความรู้ในการสร้างฐานะมักจะผิดเพี้ยนเนื่องจากกิเลส เช่น ความโลภและความโกรธ การสร้างฐานะที่แท้จริงควรมาพร้อมกับการกำจัดกิเลส ซึ่งพระสั

ท้องถิ่น สงครามระดับประเทศ และสงครามระดับโลกดังที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน แล้วต่างฝ่ายก็ กลายเป็นศัตรูที่ห้ำหั่นกันไปตราบชั่วลูกชั่วหลานไม่รู้จบ เพราะฉะนั้น ลำพังเกิดมาพบกับความยากจนเพราะขาดแคลนทรัพย์ ก

บทความนี้พูดถึงผลกระทบจากความยากจนและความโลภที่กระตุ้นให้คนจนกระทำความชั่วผิดศีลธรรม โดยเน้นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่แนะนำให้คนจนเอาชนะความตระหนี่ผ่านการสั่งสมบุญกุศล ซึ่งเป็นวิธีการแก้ไขความจนแล

ในทางพุทธศาสนาสอนไว้ว่า ความรวย หรือทรัพย์ที่ตนเองมีนั้น มีไว้เพื่อประโยชน์แก่ บุคคลต่าง ๆ คือ 1) เลี้ยงตนให้เป็นสุข 2) เลี้ยงบิดามารดาให้เป็นสุข 3) เลี้ยงบุตรภรรยา คนใช้ และบริวารให้เป็นสุข 4) เลี้ยง

ในทางพุทธศาสนาสอนไว้ว่า ความรวยหรือทรัพย์ที่ตนเองมีนั้น มีไว้เพื่อประโยชน์แก่บุคคลต่าง ๆ ได้แก่ การเลี้ยงดูครอบครัวและมิตร และบำเพ็ญทานเพื่อทำบุญ บุญก็คือธรรมชาติที่เกิดจากการทำความดีและละเว้นความชั่ว

พุทธพจน์บทนี้ ได้ส่องให้เห็นถึงความสำคัญของการมีบุญไว้อย่างชัดเจนว่า 1) สมบัติทั้งหลายในโลกนี้เป็นของกลาง ผลัดกันใช้ ผลัดกันชม ผลัดกันเป็นเจ้าของ ผู้มีบุญเท่านั้นที่เป็นผู้ได้ใช้ทรัพย์ แม้ตนเองจะไม่ใช

พุทธพจน์แสดงให้เห็นว่าบุญมีความสำคัญต่อชีวิตบุคคลและการมีสมบัติ ทั้งในแง่ของโอกาสในการใช้ทรัพย์สินและสถานะทางสังคม ผู้มีบุญจะมีทรัพย์ติดตามไปยังที่ต่างๆ และผลของการมีบุญนี้มีมากมายตามที่พระสัมมาสัมพุท