หน้าหนังสือทั้งหมด

วิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ)
5
วิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ)
ประโยค - วิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๕ พระโโยควารั้น รวมรูปทั้งปวงนั้นเข้ากันโดยลักษณะ คือ ความสวย ก็เห็นว่า "นั่นเป็นรูป" อรูปธรรมทั…
เนื้อหาในวิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ) เกี่ยวกับการรวมอรูปธรรมและโลกียิตที่เกี่ยวข้องกับพระโโยวาร โดยพูดถึงการกำหนดนามบูชาและโลกุตตรจิต โดยมีการแสดงว่าโลกียิตทั้งหลาย ได้แก่ความรู้และการมีสติ และการทำให้
วิสุทธิมรรคแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ)
11
วิสุทธิมรรคแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ)
ประโยค - วิสุทธิมรรคแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้า 11 นั่น ๆ ความอ่อนนี้ บัดทิตย์พิธีประกาศโดยอุปมาดังๆ เช่น อ้อย โจ โก นมสัม และปลา ก็ได้ ตามบ่งกล่า…
เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายอุณหธรรมและการปรากฏของสัมผัส, เวทนา, สัญญา และเจตสัญญาผ่านการกำหนดรูปขององค์ประกอบต่างๆ โดยมีคำอธิบายที่เกี่ยวข้องกับปฐวีธาตุ การสัมผัส การหยั่งรู้ และคำอธิบายที่ผสมวรรณกรรมเพ
วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ (ตอนจบ)
15
วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ (ตอนจบ)
ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ (ตอนจบ) - หน้า 15 สิ่งอื่นเป็นสัตว์ีกดี บุคคลดี เทพดี พรหมดี หมาไม่" พระโฉคาวารัน คันกำหนดแยกนามรูปตามสภาพที่เป็นจ…
ในตอนจบของวิถีธรรมรวมเปล่า พระโฉคาวารันได้กล่าวถึงการกำหนดนามรูปตามสภาพจริง การมองสัตว์และบุคคลในแง่ของพระพุทธศาสนา โดยใช้ตัวอย่างจากพระสูตรต่างๆ ที่ชี้ให้เห็นว่าทั้งสองสิ่งเป็นเพียงสมมุติเท่านั้น และ
วิสัชธรรมแปล กาค 3 (ตอนจบ)
18
วิสัชธรรมแปล กาค 3 (ตอนจบ)
ประโยค - วิสัชธรรมแปล กาค 3 (ตอนจบ) - หน้า: 18 กระแสธรรม ไม่เลือดไหม ไม่ยังหด ไม่อ่อนใจลง (เชื่อ) อย่างนี้ และ ภิกุทันหลาย เทวาและมนุษย์พวกหน…
บทความนี้นำเสนอการตีความธรรมจาก กาค 3 โดยเน้นที่การเห็นสิ่งต่างๆ ตามความเป็นจริงและธรรมชาติของความขาดสุข. เมื่อเห็นความเป็นธรรมชาติดังกล่าว ได้แก่ สภาวะที่ปราศจากตัวตน การเห็นรูปแบบที่แท้จริงโดยไม่ติด
วิสุทธิมรรค: การเข้าใจนามและรูป
22
วิสุทธิมรรค: การเข้าใจนามและรูป
ประโยค - วิสุทธิมรรคเปน ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ๒๒ กินไปของเขาทั้งสองนั้นเป็นไปไม่ได้ก็ไม่ใช่ ฉันใด แม้นามก็ไม่มีเดช เกิดขึ้นด้วยเดชของตนก็หาไม่ เ…
บทความนี้กล่าวถึงการเข้าใจธรรมทั้งหลายที่เกี่ยวข้องกับนามและรูป โดยเสนอว่าทั้งคู่มีการอาศัยกันและกัน การเกิดขึ้นของนามและรูปไม่สามารถเป็นไปได้ด้วยตนเอง แต่ต้องพึ่งพาธรรมอื่นเป็นปัจจัย ข้อความยังยกตัวอ
กรรมและผลของกรรมในวิชาธรรม
31
กรรมและผลของกรรมในวิชาธรรม
จังหวัด - วิชาธรรรมเปล่า กาด 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 31 จักไม่มี วิบากของกรรมไม่มีอยู่" ส่วนชวนเจตนาดวงที่ ๓ อันยังผลที่มุ่งหมาย (เป็นกุศโลธร อุกุศโ…
เนื้อหาในบทนี้สำรวจลักษณะต่างๆ ของกรรมและชนิดของกรรมที่มีอยู่ เช่น อุปปชฌานียกรรม และอปราปริเทยนียกรรม โดยจะวิเคราะห์การดำเนินการของกรรมในทางที่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน บทนี้ยังพูดถึงการทำความเข้าใ
วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35
35
วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35
ประโยค - วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35 อันชอบว่า "เมื่อเหตุมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็น สมญา ว่า "ผู้สร้าง" เมื่อความเป็…
เนื้อหานี้พูดถึงวิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 ว่าเมื่อต้นเหตุและกรรมมีอยู่ การตีความในความเป็น 'ผู้สร้าง' หรือ 'ผู้สร้างผล' เป็นเพียงการตั้งสมญาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์พวกเดียรถีย์ที่ไม่เข้าใจความน
วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ)
38
วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้า 38 หนึ่งนั่นเป็นปัจจัย ก็สามารถได้ ฉันใด ธรรมสักสิ่ง ย่อมไม่ข้ามมาตุ่งนี้ จากอดีตพบ หรือไม่มามาไปสู…
เนื้อหานี้สำรวจลำดับแห่งจิตและปัจจัยที่เกิดขึ้นในบทย่อยเกี่ยวกับธรรม โดยอธิบายถึงการดำรงอยู่ของจิตในอดีตและอนาคต ขณะเดียวกันยังเน้นถึงการเกิดและดับของจิต ซึ่งต้องผ่านปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ
วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
39
วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๓๙ ประกิจ อันเป็นไปโดยนัยว่า "ภูเขาย่อมสงสัยในพระศาสดา" ดังนี้ เป็นต้น ก็ละได้ด้วยเหมือนกัน ทิคู ๒…
ในบทนี้พูดถึงความเข้าใจในธรรมชาติและปัจจัยของสังขาร โดยพระสารีบุตรได้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของทุกสิ่งและความสำคัญของปัญญาในการจับความหมายของธรรมต่างๆ อิทธิพลของอวฆชาทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสังขารและ
วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ)
48
วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 48 "อุณกภูทั้งหลาย สิ่งที่บงบงเป็นสิ่งพิสูจน์ อุณกภูทั้งหลาย สิ่งทั้ง ปวงที่พิสูจน์ ก่ออะไรเล่า อุณ…
ในบทนี้พูดถึงความเป็นจริงของโลกในแง่มุมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิและการพิสูจน์ รวมถึงการกระทำของอารมณ์ที่เกิดจากปัจจัยสัมผัส ความสัมพันธ์ระหว่างรูปและวิญญาณก็เป็นสิ่งพิสูจน์ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังก
วิสุทธิธรรมเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
53
วิสุทธิธรรมเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิสุทธิธรรมเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๕๓ และอนัตตสัมมนะ ในปฐมนิจก็บ่นนะ พระโหยววรภัฎนั้น ย่อมจะพิจารณาปฐมนิเทศนี้ทางอานาจสัมมนะ ที่พระผู้…
ในบทนี้มีการกล่าวถึงวิสุทธิธรรมและการตีความพระธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเสนอ อธิบายถึงการแยกประเภทต่างๆ ของอนุโมทาที่ภิกษุควรทราบ การบรรยายมีการเน้นความไม่เที่ยงและความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับอนัตตา โดยมี
วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
58
วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 58 ริตโต โดยอาการชื่อว่าว่าง เพราะว่างจากความยืนความงามและความสุขตามคนเวลาคิดเอา ตุวุตโต โดยอาการ…
เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์อาการต่างๆ เช่น ริตโต, ติวุตโต, สุขฺโต และ อนุตโต ซึ่งแสดงถึงธรรมชาติของความว่าง ความไม่เที่ยง และความสุขในชีวิต โดยระบุกระบวนการคิดและการรับรู้วิธีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับทุ
วิสุทธิมรรคเปล คาถ 3 (ตอนจบ)
60
วิสุทธิมรรคเปล คาถ 3 (ตอนจบ)
ประโยค- วิสุทธิมรรคเปล คาถ 3 (ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้า 60 ชาติชราพยาธิมารมุมโท โดยอาวาสชื่อว่า มิจติ... ชร่า... พยาธิ... มารณะเป็นธรรมดา เพราะมีความเกิด.…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงธรรมชาติของชีวิตที่เกี่ยวข้องกับความเกิด ความแก่ ความเจ็บไข้ และความตาย ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมดาในทุกชีวิต นอกจากนี้ยังบรรยายถึงอุปมาที่เกี่ยวข้องกับความเศร้าโศกและความเค
วิจักษ์ธรรมเปลภ ค 3 (ตอนจบ)
61
วิจักษ์ธรรมเปลภ ค 3 (ตอนจบ)
ประโยค- วิจักษ์ธรรมเปลภ ค 3 (ตอนจบ) - หน้า 61 สัมมาสน byอาการ 5 คือ ออาการเป็นฝ่ายอื่น โดยออาการว่าง โดยออาการเปล่า โดยออาการสุข โดยออาการมิใช…
ในตอนจบของวิจักษ์ธรรมเปลภ ค 3 นี้ กล่าวถึงการวิเคราะห์สัมมาสนผ่านอาการ 5 ซึ่งรวมถึงการพิจารณาเบญจขันธ์ในแง่ของทุกข์และอนัตตา โดยเน้นการทำอินทรีย์ให้กล้าเพื่อให้วิปัสสนาอยู่ในระดับที่เหมาะสม อธิบายถึงว
วิถีธรรมะแนปก ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
64
วิถีธรรมะแนปก ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)
ประโยค - วิถีธรรมะแนปก ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๖๔ แต่สำหรับสัตว์ผู้ใกล้ล้มละลาย จิต ๖ ควร ๖ อธิษฐานุอุปปนเกิด ก่อนถึงความตั้งอยู่แล้วอันเดียวกัน…
เนื้อหาในบทนี้พูดถึงลักษณะของสัตว์ที่ใกล้ล้มละลาย และการเกิดขึ้นดับไปของจิตร่วมกับรูปในปฏิสนธิยิน โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับอำนาจของกรรมและการจัดประเภทกรรมฐานที่เป็นปัจจัยในการเกิดรูปทั้งหลาย และการมีอยู
วิชาธรรมรรมเปล ภาค 3 (ตอนจบ)
65
วิชาธรรมรรมเปล ภาค 3 (ตอนจบ)
ประโยค - วิชธรรมรรมเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้า 65 รูปที่มีวิบากจิตรเป็นสมบูรณ์ ชื่อว่ารูปมีจิตอันมีกรรมเป็นปัจจัยเป็นสมบูรณ์ โอชา (รูป) ที่ถึงคว…
เนื้อหาในตอนจบของวิชาธรรมรรมเปล ภาค 3 เสนอความเข้าใจเกี่ยวกับรูปที่มีวิบากจิตรเป็นสมบูรณ์และความสัมพันธ์กับกรรมและอุปนิสัย โดยกล่าวถึงโอชาและการตั้งอยู่ของรูปในอุปนิสัย ทำให้ผู้อ่านเข้าใจลักษณะของจิตแ
วิชาธรรมวินัย ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ)
69
วิชาธรรมวินัย ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ)
ประโยค - วิชาธรรมวินัย ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้า 69 เป็นปัจจัยเป็นสมบูรณ์ ในสมบูรณ์เหล่านั้น อาหารที่เป็นปัจจัยแห่งรูปที่มีอาหารเป็น สมบูรณ์ทั้งหลา…
ในบทเรียนนี้มีการพิจารณาลักษณะและความเกิดของอาหารที่มีอิทธิพลต่อรูปที่เป็นสมบูรณ์ รวมถึงนิสสัยปัจจัย อาหาร และอัตตินปัจจัย ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการทำความเข้าใจธรรมวินัยและการเกิดของรูป ผ่านการวิเคราะห์ป
วิถีธรรมรเปล ภาค 3 (ตอนจบ)
71
วิถีธรรมรเปล ภาค 3 (ตอนจบ)
ประโยค- วิถีธรรมรเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้า 71 ในก่อนไกแอลอาการเกิดแห่งอรูปนั้น พึงทราบตามนี้ที่กล่าวแล้ว ในปฏิวัติสมบูรณ์เทคนิคั้นเกิด อรูป (ค…
ในบทนี้กล่าวถึงความซับซ้อนของการเกิดและดับของอรูปซึ่งเป็นจิตใจ 15 ประเภท ตามหลักธรรมในพุทธศาสนา โดยการเกิดของจิตเกิดจากอำนาจแห่งความคิดเห็นและการสัมผัสกับอารมณ์ ซึ่งอธิบายการทำงานของจักษุและการเกิดรู้
วัสดิธรรมเเปลงจาก ต ค ตอน 2 (ตอนจบ)
73
วัสดิธรรมเเปลงจาก ต ค ตอน 2 (ตอนจบ)
ประโยคย่อ - วัสดิธรรมเเปลงจาก ต ค ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้า 73 อาหารมยโต โดยเป็นรูปสำเร็จด้วยอาหาร อุฏมยโต โดยเป็นรูปสำเร็จด้วยอุฏม กุมมยโต โดยเป็นรูปเดิมแต่คร…
ในบทนี้กล่าวถึงการพิจารณาวัสดิธรรมผ่านมุมมองต่างๆ เช่น อาหาร, รูปธรรม, และจิตตสมาธิ โดยมีหลักการที่พระโบราณาจรัชได้เสนอไว้เกี่ยวกับการถือเอาและทอดทิ้งในสังขาร พร้อมทำให้เห็นว่าทุกสรรพสิ่งมีความไม่เที่
วิถีชีวิตของคน - ตอน 3 (ตอนจบ)
76
วิถีชีวิตของคน - ตอน 3 (ตอนจบ)
ประโยค- วิถีชีวิตของคน - ตอน 3 (ตอนจบ) - หน้า 76 มันทบทละ 10 ปีแห่งเด็กอ่อน จิตทบทละ 10 ปีแห่งการเล่น วัฒนทบทละ 10 ปีแห่งผิวพรรณ พลทบทละ 10 ปีแห…
บทนี้ได้สำรวจวิถีชีวิต 100 ปีของบุคคล โดยแบ่งเป็นช่วงต่างๆ ตั้งแต่เด็กทารก จิตใจ การสื่อสาร วัฒนธรรม และปัญญา ที่มีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละช่วง และว่าด้วยการทบทวนประสบการณ์ในช่วงชีวิตที่สำคัญ เช่น ความสน