หน้าหนังสือทั้งหมด

ปัญญามถิ์และสัทธรรมในพระพุทธศาสนา
117
ปัญญามถิ์และสัทธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามถิ์ปลากฏกิภรณ์อรฎกพระวันร ปริวาร วัดอินนา - หน้าที่ 831 ประสงค์ว่า "สัทธรรม" ในวาท สัทธรรมาสุสา นี้ กล่าวว่า อาเสวิทยา ได้แก่ เสมามตั้…
บทความนี้สรุปเกี่ยวกับความหมายของ 'สัทธรรม' และความสำคัญของแต่ละแนวคิดที่กล่าวถึง เช่น อาเสวิทยา ภาวิตาย และพุธสัตย รวมถึงการอธิบายถึงการทำบ่อย การตั้งมั่น และการนำไปสู่ความเป็นชำนาญในทางพุทธศาสนา. นอ
หน้า2
118
ประโยค - ปัญญาบารมีคามา อรรถกถพระวินัย ปริวาร วิเนณนา - หน้าที่ 832 ให้แจ้งชื่อพระอรหัต ซึ่งยิ่งกว่ามดตามานนี้ไป คงเป็นเทวบุคคล หรือปุถุชนก็ตาม เมื่อทำกลิริยา …
ความหมายของอุปสมกรรมและปวารณากรรม
119
ความหมายของอุปสมกรรมและปวารณากรรม
ประโยค - ปัญญามีลนปลาเก๊ก อรรถถภพระวันว ปริวาร วันเดินา - หน้าที่ 833 (๔๙๑) อุปลาศาทูเจาจะวิชชน วัณนา วิจฉในคำแก้คำถามหลายมีคำว่าว่า "อะไรเป็นเบื้องต้น ของอุปสมกร…
บทความนี้กล่าวถึงความหมายและองค์ประกอบของอุปสมกรรมและปวารณากรรม รวมถึงแนวทางการปฏิบัติของภิกษุ เพื่อให้เข้าใจถึงการทำอุปสมกรรมอย่างถูกต้อง การประชุมกันของกายสามคู่นั้นถือเป็นเบื้องต้นของอุปสมกรรม โดยม
ความหมายของปัญญามณีตาและกรรมในพระพุทธศาสนา
120
ความหมายของปัญญามณีตาและกรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามณีตาปลูกปลา กิฏฐาภะพระวันน ปริวาร วันเอนนา - หน้าที่ 834 ที่สุด (ของปวารณากรรม). ภิกษุย่อมเป็นผู้ควรแก่ธรรม ด้วยวัตถุใด; วัตถุนนั้น ชื่อว่าวัตถุ ในธร…
เนื้อหาเกี่ยวกับความหมายของปัญญามณีตาในพระพุทธศาสนาและการมีส่วนร่วมของภิกษุในทางธรรม โดยเน้นความสำคัญของกรรมที่สร้างสรรค์ ในการแสดงความเคารพต่อวัตถุในธรรมและบทบาทของภิกษุในการปฏิบัติธรรม. ศึกษาถึงคำสุ
อัตถวาสปกรณ์ วันฉนา
121
อัตถวาสปกรณ์ วันฉนา
ประโยค - ปัญจมสนิมตปลามคาก อรรถถคพรวัน ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 835 [๓๓๐] อัตถวาสปกรณ์ วันฉนา วิจฉนในอัตถวาสปกรณ์ พึงทราบดังนี้ :- ในคำว่า ทส อุตมะ เป็นดังคำที่…
เนื้อหาเกี่ยวกับอัตถวาสปกรณ์วันฉนา กล่าวว่าในคำว่า ทส อุตมะ มีการเชื่อมโยงกับบทก่อนหน้าและหลัง โดยอาจจะระบุถึงความสำคัญของอำนาจประโยชน์ ๑๐ ที่พระผู้พระภาคตรัสถึง. แนวทางการรับรู้และเข้าใจ…
ปัญญามติปลาสากิกา อรรถถกา
122
ปัญญามติปลาสากิกา อรรถถกา
ประโยค - ปัญญามติปลาสากิกา อรรถถกาเรับพระเวียน ปรีวาร วันเวนา - หน้าที่ 836 เหตุนี้ พระผู้พระภาค เมื่อจะทรงกระทำให้แจ้งซึ่งเนื้อความนี้ว่า "เราจักบัญญัติ เพื่อส่งมอบรั…
บทความนี้อธิบายถึงพระผู้พระภาคเมื่อจะส่งมอบคำว่า "ดีแล้ว พระเจ้าขา" โดยการแสดงโทษในการไม่ยอมรับและอนุญาตในการรับคำ โดยกล่าวถึงอำนาจบังคับและนิรุตติในพระธรรมและการตีความในอรรถกาวินัยในช่วงที่มีการปรึกษ
ปัญญาของปลาทากาและบทสนทนากับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
123
ปัญญาของปลาทากาและบทสนทนากับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ประโยค - ปัญญาของปลาทากา อรรถถภาพพระวัน รับรองาว วันเสนา - หน้าที่ 837 [๕๓๓๓] ปฐมกาลสงเคราะห์วันนา บทความว่า เอกัส จีวร ถวามิมความว่า ท่านกระทำจิวร เวียงบำบังหนึ่…
บทความนี้สำรวจเรื่องปัญญาของปลาทากาและการสนทนาระหว่างพระอุบลิและพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับวินัยในพระพุทธศาสนา โดยพระอุบลิได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับจำนวนวินัยในนครและได้รับคำตอบจากพระผู้มีพระภาค เรื่องราว
ปัญญาและการถามตอบในพระวินัย
124
ปัญญาและการถามตอบในพระวินัย
ประโยค - ปัญญอมณ์ปลากาก อรรถกถพระวินัย ปริวาร วัณณะ - หน้าที่ 838 มีความว่า ปัญญาของท่านดี. จิรอยู่ ปัญญาเรียกว่า อุมงค์ เพราะผู้นั้นาก็มิ์ คือ อวิตชาทั้งอยู…
เนื้อหาพูดถึงความหมายของปัญญาและบทบาทต่างๆ ในการตั้งคำถามและการตอบภายใต้กฎระเบียบของพระวินัย อธิบายถึงนิยามของคำว่าตกุมในบริบทของการถามตอบ รวมถึงตัวอย่างสิกขาบทที่เกี่ยวข้อง โดยยกพระผู้ภาคขึ้นมาเป็นกร
ปัญจมนต์ปลาหากิ และความรู้ในพระวินัย
126
ปัญจมนต์ปลาหากิ และความรู้ในพระวินัย
ประโยค - ปัญจมนต์ปลาหากิ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนิยม - หน้าที่ 840 เพราะฉะนั้น ท่านจึงถามอันตรายปัญหาหลายอื่น มีคำว่า “เอกนก- ลิกขบทมิเท่าได?” เป็นอกิ ด้วยอา…
เนื้อหาเกี่ยวกับอกิและปัญหาหลายประการในพระวินัย ปริวาร ที่กล่าวถึงวิธีการและการบรรจุภูมิเกล่า รวมถึงการสื่อสารเกี่ยวกับลักษณะต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการทำความเข้าใจในสิกขาบทต่างๆ อ้างถึงกรณีตัวอย่างและห
การศึกษาปัญญาและสิกขาบทในพระพุทธศาสนา
127
การศึกษาปัญญาและสิกขาบทในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามีตลกปลากาก อรรถถะพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 841 เสร็จแล้วโดยธรรม รู้อยู่ ปีอาบัติชาวายม รู้อยู่ ยังบุคคล มีปี๋ย่อน ๒๐ ให้จมสมบ รู้อยู่ ชักช…
เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางการปฏิบัติทางศาสนา โดยเฉพาะเกี่ยวกับปัญญาและสิกขาบทในพระพุทธศาสนา โดยเสนอว่าบุคคลควรตระหนักถึงธรรมและการลงโทษที่อาจเกิดจากการประมาท โดยมีการจำแนกประเภทของสิกขาบทที่เป็นสาธารณะแ
ปัญจมณฑลปลาสตา อรรถกถาพระวินัย
128
ปัญจมณฑลปลาสตา อรรถกถาพระวินัย
ประโยค - ปัญจมณฑลปลาสตา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัฒนะ - หน้าที่ 842 คือ "ชิวธวบะ ๑ จีสรปฏิคะ ๑ โกเสยะ ๑ สุทฺธารา ๑ วัฏฐา ๑ นิสิทฺธานัตถ์ ๑ โสมสิกาขบ ๒ ปฐม- ปิต…
เนื้อหาเกี่ยวกับพระวินัยในปัญจมณฑลปลาสตา อรรถกถาที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับสิกขาบทต่างๆ เช่น ทุววิสติและคำที่มีการประกาศในบทต่างๆ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการวิเคราะห์สิกขาบทและบทบาทของสิกขาบทในวิภังคาวินิจฉ
ปัญจมณฑน์ปลาทากา
129
ปัญจมณฑน์ปลาทากา
ประโยค - ปัญจมณฑ์ปลาทากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดเขนาดา - หน้าที่ 843 ทั่วไปด้วยภิษุทั้งหลายอย่างนี้. ในตอนที่แก้ลักษณะแบบนี้ คำที่เหลือ ดับทั้งนั้น. [กองอานิสงส…
บทความนี้กล่าวถึงการชี้แนะของพระอุบาลีเถระในเรื่องความเข้าใจเกี่ยวกับการพ่ายแพ้ และการแสดงให้เห็นถึงอุปมาในทางศาสนา เช่น การเปรียบเทียบกับต้นตาลและใบไม้เหลือง เพื่อสื่อสารถึงประสบการณ์ทางจิตวิญญาณในด้
การวิเคราะห์พระวินัยและอาบัติในพระพุทธศาสนา
130
การวิเคราะห์พระวินัยและอาบัติในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญา มันต์ดปลากา อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 844 เชือวสอีกเป็นต้น เป็นธรรมดาฯบนใด แม้บุคคลผู้พ่ายทั้งหลาย ก็ฉันนั้น ย่อมเป็นผู้ไม่งองามโดยคว…
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับพระวินัยในพระพุทธศาสนา โดยมีการพูดถึงความสำคัญของศีลธรรมและปัญญาในการเป็นผู้มีศีลธรรมที่ดี พร้อมกับการกล่าวถึงการระงับอาบัติในหมู่สงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับกอง
ปัญจมในตปลกาก
131
ปัญจมในตปลกาก
ประโยค - ปัญจมในตปลกาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 845 วิภาคบัญปวาณา." สองบทว่า อุตตริ กุมานด์ได้แก่ อูโบสถกรรม มีที่เป็นวรรณโดยธรรมเป็นอทิ. หลายบ…
เนื้อหานี้เป็นการวิเคราะห์และอธิบายเกี่ยวกับการจำแนกกองอาบัติในพระวินัย โดยระบุถึงรายละเอียดต่างๆ ของวิธีการและหลักการ ซึ่งนำเสนอความเข้าใจในกองอาบัติ 3 ส่วนและการอธิบายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ก็
ปัญจมนต์ปลาหากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
132
ปัญจมนต์ปลาหากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญจมนต์ปลาหากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 846 ไวในคำว่า อนุปฏิญาณธ า วณ์จจิงกล่าวคำว่า ปราชิทิ บรรดาคาถาหานั้น คาถาที่ว่า ปราชิทิ เป็นตัน …
เนื้อหานี้กล่าวถึงอาบัติปราชิทิ โดยเน้นถึงคำบริบทที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเกี่ยวกับบุคคลที่อยู่ในภาวะนี้ ความหมายและกรณีที่เกี่ยวข้อง ให้ความเข้าใจในธรรมและข้อกำหนดต่างๆ ครบถ้วน โดยการศึกษาอาบัติปราชิ
ปัญญาและสมาธิในพระวินัย
133
ปัญญาและสมาธิในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามีสมาธิเกิดจาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 847 สงมั อันกิญญนันพิงปรารภนา ในกรรมเบื้องตันแห่งการออกจาก อามิตนัน เพื่อประโยชน์แก่การให้ปราว แ…
เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และตีความความหมายของกรรมเบื้องตันในบริบทของอามิตนัน และการทำความเข้าใจเกี่ยวกับคำว่า 'อนิยต' ที่เกี่ยวข้องกับการปรับวินัยในพระพุทธศาสนา เนื้อหานี้เน้นถึงความสำคัญของการมีกฎ
วิเคราะห์ปัญญาและความละเมิดในอรรถกถาพระวินัย
134
วิเคราะห์ปัญญาและความละเมิดในอรรถกถาพระวินัย
ประโยค - ปัญญามีต่อป าล ากิ อรรถกถาพระวินาย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 848 เหมือนอย่างว่า บรรดาฐาน ๓ ฐานอันใดอันหนึ่ง ท่านกล่าว ในกองอาบัตินั้น กองอาบัติ สองว่า ฉันใด …
ในหน้า 848 ของอรรถกถาพระวินัย มีการอธิบายถึงความหมายของความละเมิด และโทษที่เกี่ยวข้อง โดยยกตัวอย่างอ้างอิง…
การวิเคราะห์ปัญจมณฑปลาสาก
136
การวิเคราะห์ปัญจมณฑปลาสาก
ประโยค - ปัญจมณฑปลาสาก อรรถคาถา พระวรนา - หน้าที่ 850 ทุกกฎแม้นี้ ก็ฉันนั้น ชื่อว่า บาป เพราะเป็นกรรมตาม อัน พระพุทธเจ้าทรงกลัว เพราะเหตุนี้ พึงทร…
บทวิเคราะห์นี้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับบทกฎที่เกี่ยวกับนักบวชในพระพุทธศาสนาโดยใช้คำว่า 'ทุพากษิต' และ 'เสียงกา' เพื่อกล่าวถึงบทบาทที่สำคัญและข้ออรรถอันเกิดจากความเข้าใจในคำศัพท์เหล่านี้ โดยเฉพาะเรื่องความ
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
137
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญจมะสมิณตาปาติ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันอานา - หน้าที่ 851 เพื่อแสดงเนื้อความ ที่มีได้สงเกาะรัชด้วยปัญหาที่ว่า ครุลูกฺบญาอาปี เป็นต้น แต่สงเกาะรัชด้ว…
เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายอาบัติและอนาบัติในพระวินัย โดยนำเสนอความเข้าใจและการตีความที่ถูกต้องเกี่ยวกับการเปิดเผยอาบัติของภิกษุ ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญในการศึกษาพุทธศาสนา เวลาที่เปิดเผยอาบัติไม่มีผลต่อความ
ความหมายของป่าใหญ่และการดำเนินชีวิตอย่างอรหันต์
138
ความหมายของป่าใหญ่และการดำเนินชีวิตอย่างอรหันต์
ประโยค - ปัญญามีดนปลากาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วัณฉนา - หน้าที่ 852 บาทกาว่าคติ มิกินัน ปวณ มีกวามว่า ป่าใหญ่ คือป่า ที่นแน่นด้วยต้นไม้เป็นดง เป็นคติ คือป่าที่…
บทความนี้กล่าวถึงความหมายของป่าใหญ่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการดำรงชีวิตที่มั่นคงและการเสื่อมถอยของธรรมชาติ การตระหนักถึงสภาพความเป็นจริงและการพยายามหลีกเลี่ยงการพินาศ ในทำนองเดียวกันยังชี้ให้เห็นว่า การร