หน้าหนังสือทั้งหมด

การหลุดพ้นจากอาสวะในพระพุทธศาสนา
382
การหลุดพ้นจากอาสวะในพระพุทธศาสนา
ประโยค (คัด)...ปฐมสมันตาปทศากามภพล ๑ - หน้าที่ 377 คือองค์ละอุณุคส. คำว่า " อิทธิ อุปสมปุช วิรค" ความว่า พวกเธอ จงเข้าถึง กลับได้ คือลุทคสล้าล่วงอยู่เกิด. ข้อว่า " อณุปทาย อาสวะ จิตตูนา วิญญูจิ" คือลุ
ในเนื้อหานี้ชี้ให้เห็นถึงการหลุดพ้นจากอาสวะของพระสาวก โดยเน้นว่าจิตของพระสาวกนั้นหลุดพันออกจากอาสวะเพราะไม่ถือมั่นต่อสิ่งเหล่านั้น อาสวะทั้งหลายดับลงด้วยความไม่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าจิตที่
ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑
387
ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑
ประโยค -ปฐมสมณปาฐกถาเทวาคณะกัปปา ภาค ๑ - หน้าที่ 382 [ พระสารุปฏฺโต ไดทรงบํานาญติสิกาขนฺตา ] ถามวา ในคำว่า " อถิโถ อายสมา สารุปฏฺโต" มีอะไรเป็น อนุสนธิ ตอบว่า คือ ท่านพระสารุปฏฺโต ครับไดฟังเหตุการด
บทความนี้นำเสนอการบรรยายถึงพระสารุปฏฺโตและการบํานาญติสิกาขนฺตา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความคิดที่ว่าการบํานาญติสิกาขนฺตานั้นเป็นเหตุให้มีความยาวนานในการดำรงอยู่ ระหว่างพระพุทธเจ้ากับพระสาวก ในการศึกษาธรรมะแล
ความเป็นหมู่ใหญ่ในพระพุทธศาสนา
393
ความเป็นหมู่ใหญ่ในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมสมเด็จพระกษัตริย์ทอด สามารถ มีพระราชสืบสานหรือเกินกว่า สับ ให้จบสมบูรณ์ได้:- " ในภาค ที่สงมีถึงความเป็นหมู่ใหญ่ด้วยภิกษุรัตนาภิ ได้ทรงบัญญัติสอง สิกขาบท. บวกว่า " เวทุปลุมหฤต " มีความว่า ค
เนื้อหาเกี่ยวกับการบัญญัติสิกขาบทในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความเป็นหมู่ใหญ่ของสงฆ์ ซึ่งต้องมีผู้เป็นพระเถระและการปฏิบัติร่วมกันเพื่อให้เกิดอาสวุฒูานียธรรม การเรียนรู้เรื่องนี้ช่วยให้เข้าใจถึงการจัดระเบ
ปฐมสมันต์ปาาสำหรับาแปล ภาค 2 - หน้า 7
7
ปฐมสมันต์ปาาสำหรับาแปล ภาค 2 - หน้า 7
ประโยค )- ปฐมสมันต์ปาาสำหรับาแปล ภาค 2 - หน้า ที่ 7 เรือนบวชเป็นบรรพชิตแล้วหรือ ?" เมื่อพวกแต่พระพุทธดำรงสั่งไว้ มันก็ตีพรงเนื้อความไป ตามแนวพระบาถีนั้นแสดงอย่างเป็นนวนว่า "ติ กรณีย ติรดญา" นี้. (
เนื้อหาในหน้าที่ 7 ของปฐมสมันต์ปาาสำหรับาแปล ภาค 2 นำเสนอการสนทนาเกี่ยวกับการบวชเป็นบรรพชิต โดยเน้นที่คำสอนของพระพุทธเกี่ยวกับการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิตของผู้มาบวช รวมถึงการอธิบายความหมายของคำสำคัญ
การรับอาหารในศาสนาและอาจารย์
19
การรับอาหารในศาสนาและอาจารย์
ประโยค(คง) - ปฏิมสน่มป่ าสม่า ขา ๒ - หน้า ที่ 19 ครั้งเที่ยวไปบิญทบาตแล้ว (กลั้มมา) นั่งฉันที่หนอ นั้น. ถ้าปรารถนา จะรับอาหารที่มีอยู๋ กรีบเอาของที่มั่นอยู่ แม้ของเหล่านั้นเป็น ทานดีไป. เพราะฉะนั้น ม
บทความนี้พิจารณาเรื่องการนั่งฉันและการรับอาหารในสถานที่ที่เหมาะสมในศาสนา โดยเน้นไปที่การปฏิบัติที่ควรจะเป็นและความคิดเห็นของบรรพชีวะเกี่ยวกับเรื่องนี้ พร้อมทั้งความสำคัญของชื่อและบทบาทของผู้ที่เกี่ยวข
ปฏิสนธิปฏิสนธิภาค ๒ - การพูดถึงความทุกข์
20
ปฏิสนธิปฏิสนธิภาค ๒ - การพูดถึงความทุกข์
ประโยค(สง) - ปฏิสนธิปฏิสนธิภาค ๒ - หน้า 20 ยังไม่มีควรรังเกี่ยวฉันน บมบามาสกาที่เก็บไว้ค้างคืน ซึ่งเป็นของน่าระอิด ละเอียดนี้ เหมือนดื่มน้ำอูดคุคุณนั้น" ก็กล่าวดันั้น เพราะถูกความทุกข์บีบคัน เมื่อไม่ส
เนื้อหาเน้นการพูดถึงความรู้สึกทุกข์ที่ไม่สามารถบรรยายได้อย่างชัดเจน และการใช้คำเพื่อแสดงความไม่เชื่อมั่นและความรักในสิ่งที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ยังพูดถึงบทที่สะท้อนถึงอิทธิพลของญาติและความรักของพระเถร ภา
การวิเคราะห์เศรษฐกิจในบริบทของความสัมพันธ์ทางสังคม
24
การวิเคราะห์เศรษฐกิจในบริบทของความสัมพันธ์ทางสังคม
ประโยค(ตอน) - ปฐมสัมปทานตากกูเปล่า ภาค ๒ - หน้า 24 ตินทาน ตำเหตุคู่ (มีทรัพย์นั้นเป็นต้นเรื่อง, มีทรัพย์นั้นเป็นเหตุ) เป็นโถ. และในสมบับนั้นไม่มีกรณีโถปัจจัย ภูมิรู้จากชัยเป็นต้น ที่ท่านกล่าวไว้โดยเฉ
บทความนี้พูดถึงมุมมองทางเศรษฐกิจในบริบทของความสัมพันธ์และจิตวิทยาของบุคคล โดยเน้นถึงการมีส่วนร่วมของบิดาและผลกระทบต่อบุตรชาย พร้อมความคิดเกี่ยวกับการเฝ้าระวังและการจัดการทรัพย์สิน ในบริบทที่เกี่ยวข้อง
การตั้งครรภ์และปัจจัยที่มีผล
30
การตั้งครรภ์และปัจจัยที่มีผล
ประโยค(ค) - ปฐมสมุนไพราสิกาเปลาะ ภาค ๒ - หน้า ৩০ ตั้งครรภ์โดยประกิอะไรไม่ได้ [เหตุที่ให้สตรีตั้งครรภ์ฯ อย่าง] ถามว่า "กิการตั้งครรภ์ ย่อมมีได้ แม้โดยประกิอะไรหรือ?" แก้ว่า "ย่อมมีได้." ถามว่า "ย่อมมี
เนื้อหาภายในกล่าวถึงการตั้งครรภ์และปัจจัยต่าง ๆ ที่สามารถมีส่วนช่วยในการเกิด ตั้งแต่การเคล้าคลึงกาย การใช้น้ำอุ่น การลูบคลำส่วนน้ำ โดยยกตัวอย่างการตั้งครรภ์ที่เกิดขึ้นจาก การบำรุงรักษาตนเอง รวมถึงเรื่
ความเกี่ยวข้องระหว่างเสียงและกลิ่นในการตั้งครรภ์ของสัตว์
32
ความเกี่ยวข้องระหว่างเสียงและกลิ่นในการตั้งครรภ์ของสัตว์
รายการข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: ประโยค (๑) - ปฐมสัมมนาปาสำหรับาเลาะ ๒ - หน้า 32 อันนี้ บรรดาคนยังก์ ชื่อว่าถนกกด้ผู้ ย่อมไม่มีมี. นางนกยาง เล่านั่น ในเวลาที่มีระคุ ครั้งได้ฟังเสียงเมม (คำรวม) แล้ว
บทความนี้สำรวจความเกี่ยวข้องระหว่างเสียงและกลิ่นในการตั้งครรภ์ของสัตว์ โดยมีการอธิบายถึงประสบการณ์ของโคในการตั้งครรภ์เมื่อได้ยินเสียงหรือได้กลิ่นของโคตัวผู้ รวมถึงการอ้างอิงถึงหลักธรรมในพุทธศาสนาเกี่ย
ปฏิรูปสงฆ์ในบทราชอาณาจักร
69
ปฏิรูปสงฆ์ในบทราชอาณาจักร
ประโยค(ค) – ปฏิรูปสงฆ์ปะกาบคำ ๒ - หน้าที่ 69 ต่อภาดไม่มานนักแฉ" จึงคิดว่า "เธอคือนั่นแล้ว ควรให้ อุปสมบท." พระผู้พระภาค คันทรงแสดงภิกขุชาววังชินบุตร ผู้ไม่ควรให้ อุปสมบท และผู้ควรให้อุปสมบท ในบรรดาเห
บทนี้อธิบายการปฏิรูปสงฆ์และการกำหนดลิสาขาบทของพระผู้พระภาคเกี่ยวกับผู้ที่ควรและไม่ควรให้ทำการอุปสมบท เนื้อหาทรงตรัสว่า ภิกษุที่กล่าวถึงควรให้มีความรู้และเข้าใจในลิสาขาบทอย่างชัดเจน เพื่อให้การอยู่ร่วม
ปฐมสมันป่าสักแปล ภาค ๒ - หน้า 86
86
ปฐมสมันป่าสักแปล ภาค ๒ - หน้า 86
ประโยค(คง) - ปฐมสมันป่าสักแปล ภาค ๒ - หน้า 86 บทว่า ยกโท มีความว่า ว่าด้วยอาณาจักร จะเป็นบุคคลเช่น ใครหรือเช่นนั้นก็ตาม คือจะเป็นสูงหรือคันเตี ยคนดำหรือคนขาว หรือคนมีสีเหลือง คนผอมหรือคนอ้วนตามที่.
บทความนี้อธิบายความหมายของคำต่างๆ ที่เกี่ยวกับอาณาจักรและการแบ่งประเภทของบุคคลตามลักษณะต่างๆ และวรรณะ ความสำคัญของชื่อและวิธีการจำแนกคนในสังคม รวมถึงการใช้ธรรมหรือวิธีอบรมในการอยู่ร่วมกันในสังคม.
ปฐมสัมปทาสกนกเลศภี 2 - หน้าที่ 87
87
ปฐมสัมปทาสกนกเลศภี 2 - หน้าที่ 87
ประโยค(ค) - ปฐมสัมปทาสกนกเลศภี 2 - หน้าที่ 87 จะเป็นผู้มีอจใดเป็นเครื่องอยู่ หรือว่าเป็นผู้มีอย่างนั้นเป็นเครื่องอยู่ ก็ดามที คือว่าจะเป็นผู้มีวนวรรณรมเป็นเครื่องอยู่ หรืออุเทศเป็นเครื่องอยู่ หรือว่า
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ความหมายของโคโรและการอบรมทางวิปัสสนา บุคคลต้องมีความรู้และการเลี้ยงชีพอย่างมีศีลธรรม การแสดงถึงการเข้าใจในภาวะต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าทรงสอน เพื่อเข้าถึงความรู้แจ้ง ทั้งยังก
ปฐมสมันปฏิทินภาค ๒ - ศิลและจิตในพุทธศาสนา
98
ปฐมสมันปฏิทินภาค ๒ - ศิลและจิตในพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมสมันปฏิทินภาค ๒ - หน้า 98 ย่อมเสวยสมบัติในหมู่ทวยเทพและในหมู่มนุษย์. ส่วนปฏิโมกสงครามศรี ท่านเรียกว่า "อธิฤ" จริงอยู่ ปภิฤ- โมภสงครามนั้น เป็นศิลที่ยิ่งและสูงสุดกว่าทรวงโกศิลศัลทั้งหมด ดู
บทความนี้กล่าวถึงศิลที่อธิฤซึ่งเป็นศิลที่ยิ่งสำหรับการปฏิบัติในพุทธศาสนา โดยเน้นว่าศิลนี้จำเป็นต้องมีในพุทธรูปปกากาลเท่านั้น และสำรวจความสำคัญของจิตในกระบวนการปฏิบัติธรรม นอกจากนี้ยังพูดถึงความเชื่อมโ
ปฐมสมันปฏิสังขาร ภาค 2
106
ปฐมสมันปฏิสังขาร ภาค 2
ประโยค 3-1 ปฐมสมันปฏิสังขารแปล ภาค 2 - หน้าที่ 106 สมานาจาริิก ปจจุฤมลัย ข้าขเจ้าพึงบอกคืน พระผู้รวมอาจารย์ สุพรหมาจาริ " " พระเพื่อนพรหมจรรย์ พระผู้มีพรภาคเจ้าราศในวาระว่าวิยทำให้แจ้งความผู้ทรงพินด้
บทนี้กล่าวถึงบทบาทของพระสงฆ์และความสำคัญของการบอกลาในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอครอบคลุมถึงบทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นพระสงฆ์และการปฏิบัติหน้าที่ โดยเฉพาะที่มีการกล่าวถึง 'อสุ' และ 'คีรี อุลสา' รว
ปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 117
117
ปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 117
ประโยค - ปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 117 สุวาทชาติ ธมฺม ปัจจุญฺญามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระธรรมที่ พระผู้พระภาคตรัสแล้ว สนฺทฤทธิธ ธมฺม " ข้าพเจ้าบอกคืนพระธรรมอันผู้ ได้บรรลุพึงเห็นเอง อกาลิก ธมฺม "
เนื้อหาในหน้าที่ 117 ของปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ ถ่ายทอดถึงเหตุผลและหลักการในการบอกคืนพระธรรมตามที่พระผู้พระภาคตรัส โดยยกตัวอย่างพระธรรมที่มีลักษณะต่างๆ เช่น อกาลิก, อสงฺขต และเป็นพระธรรมที่สามารถเห็นไ
ปฐมสมเด็จพระสกลาสภาแปล: ภาค 2
118
ปฐมสมเด็จพระสกลาสภาแปล: ภาค 2
ประโยค 3 - ปฐมสมเด็จพระสกลาสภาแปล ภาค 2 - หน้าที่ 118 มุฑิตนิภาย ปฐมอาภามิ ข้าพเจ้าบอกคืนมัชฌิมนิภาย มูปลิย " ข้าพเจ้าบอกคืนมูปลิยสูตร สัญญุตนิภาย " ข้าพเจ้าบอกคืนสัชสูตรนิภาย องคุตตรนิภาย " ข
บทความนี้นำเสนอการบอกคืนธรรมในหลักพระพุทธศาสนา ซึ่งรวมถึงแนวคิดต่าง ๆ เช่น มุฑิตนิภาย, องคุตตรนิภาย, และโพชฌงค์ การบอกคืนเหล่านี้มีความสำคัญต่อการเข้าใจในธรรมแท้และการปฏิบัติศาสนา เพื่อให้ผู้ที่สนใจได
ปฏิจจัยสมันตปลา สากลกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 121
121
ปฏิจจัยสมันตปลา สากลกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 121
ประโยค - ปฏิจจัยสมันตปลา สากลกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 121 คติย ปราชาชิต ปัจจุจาภามิ ข้าพเจ้าบอกคืนคติยปราชาชิต จตุตุ " " ข้าพเจ้าบอกคืนจตุคปราชาชิต สุมามิสาส " " ข้าพเจ้าบอกคืนสมามิสาส อุตุจจัย " " ข
ในหน้าที่ 121 ของเอกสารนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการบอกและการสื่อสารในกรอบของปฏิจจัยสมันตปลา โดยได้แนะนำถึงการใช้คำไวพนต์อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้การสื่อสารทำได้รวดเร็วและตรงประเด็น การใช้รูปแบบต่างๆ ใ
การบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา
123
การบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมสัมผัสกาถากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม" ไม่ใช่เป็นการบอกกล่าวด้วยคำไวพจน์ การบอกกล่าวกิขา ย่อมมีได้ด้วยคำไวพจน์แห่งอาจารย์อย่างนี้ คือ :- ภิญาใด ให้พำ
เนื้อหานี้พูดถึงการบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการใช้คำว่า 'อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม' และ 'อาริยะ ปจฺุญาภิม' ที่เป็นการสื่อสารความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการบรรพชาและอุปสมบทในฐานะของอาจารย์และสามเณร โดยมี
การบอกลาในพระธรรมคำสอน
132
การบอกลาในพระธรรมคำสอน
ประโคง-ปฐมสมันตปาสาณาแปล ภาค ๒-หน้าที่ 132 [ลาสิกขาภับนวนวิกฤตเป็นต้นไม่เป็นอันบอกลา] พระผู้พระภาคเจ้า ครั้งทรงแสดงลักษณะแห่งการบอกลา ลักขณา อย่างนี้แล้ว เพื่อความไม่ละเลยในการไม่บอกลา และเพื่อแสดง ค
เนื้อหานี้เกี่ยวกับลักษณะการบอกลาในพระธรรมคำสอนซึ่งพระผู้พระภาคเจ้าทรงแสดง โดยมีเนื้อหาที่ตีความเกี่ยวกับการดำเนินการและผลกระทบที่เกิดขึ้นเมื่อไม่บอกลาในสำนักภิกษุ ทั้งนี้ยังมีการวิเคราะห์ความเข้าใจทา
การใช้วัตถุประสงค์ในผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
209
การใช้วัตถุประสงค์ในผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ประโยค 1) - ปฐมสัมผัสดาปาสักกาแปล ภาค 2 - หน้าที่ 209 คำสำหรับคำเป็นมัดไว้ ที่คำสำหรับคำเป็นฝนนี้ จะมีฉลากอย่างใด อย่างหนึ่ง เช่นกับปากมังกรเป็นต้น ที่มีสีเหลี่ยงกลา ไม่ควร. แต่ทำ เป็นปากเพื่อจะกันเป
ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับการใช้วัตถุประสงค์ของสิ่งของต่าง ๆ เช่น เครื่องใช้ในบ้าน, ภาชนะ, และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ โดยมีการเน้นไปที่การมีฉลากที่เหมาะสมและข้อควรระวังในการออกแบบผลิตภัณฑ์ เช่น การใช้สีเหลี่ยง