พระธรรมปฐมกถา ภาค ๖ - ความขวนขวายและความเป็นอยู่ในมนุษย์
… - หน้า 149
สบายนดีนะ มานุสเสส ในมนุษย์ ท. อถสุโภสุ
ผู้มีความขวนขวายหนา (เย มัย) อ. เรา ท.
เหล่าใจ อนุสุทฺ เป็นผู้ไม่มีความขวนขวาย
(อมุข) ย่อมเป็น (เตย มัย) อ. เรา ท. เหล่านั้น
วิหารม ย่อมเป็น อิติ ดังน…
ในพระธรรมปฐมกถา ภาค ๖ หน้านี้กล่าวถึงลักษณะของมนุษย์ที่มีความขวนขวายและผู้ไม่มีความขวนขวาย ซึ่งส่งผลต่อสภาพความเป็นอยู่ในชีวิต ว่าหากมีจิตใจที่คลุมเครือจะนำไปสู่การขัดเกลาตนเองและสังคมที่ดีขึ้น โดยเฉพ