ข้อความต้นฉบับในหน้า
กัลยาณมิตรชาวมอญ
ต้นแบบคนใจใสประดุจ
ชาวพุทธในสมัยพุทธกาล
กลุ่มกัลยาณมิตรที่เป็นต้นบุญต้นแบบ
ในการเป็นเจ้าของบ้านเจ้าของวัด ที่ช่วยทำให้
วัดมีบรรยากาศสัปปายะ เหมาะแก่การทำทาน
รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา และฟังเทศน์
ฟังธรรมเหมือนในสมัยพุทธกาล ที่จะกล่าวถึง
ในที่นี้ ได้แก่ กัลยาณมิตรชาวมอญจากตำบล
มหาชัย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่ง
เดินทางไปปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย
ทุกวันอาทิตย์ (ประมาณ ๕๐-๑๐๐ คน) และ
วันงานบุญใหญ่ (ประมาณ ๓๐๐-๔๐๐ คน)
น่าโดยกัลยาณมิตรแฉล้ม สุขชัย (ผู้นํารถ
เป็นเวลา ๓๐ ปี) และกัลยาณมิตรปัญญ์ประภัส
แสงเจริญถาวร (ผู้ช่วยผู้นำรถ)
กัลยาณมิตรชาวมอญเหล่านี้ไม่ได้มีชีวิต
ที่สะดวกสบาย พวกเขาเป็นคนงานในโรงงาน
อาหารทะเลแช่แข็ง ต้องตรากตรำทำงานหนัก
ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันเสาร์ โดยมีวันอาทิตย์
ถึง ๔
เป็นวันหยุดพักผ่อนและสะสางงานบ้านเพียง
วันเดียว แต่พวกเขาก็เลือกที่จะเดินทางไปกลับ
ชั่วโมง เพื่อไปพักใจที่วัดพระธรรมกาย
เพราะว่าวัดท่าให้พวกเขามีความสุขทั้งกาย
และใจ ตั้งแต่ก้าวเท้าขึ้นรถไปวัดจิตใจก็เบิกบาน
แล้ว และเมื่อเท้าแตะพื้นวัดก็ยิ่งรู้สึกสบายใจ
ที่ได้เห็นผู้คนมีหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส บริเวณ
V
วัดสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย และ
ที่สำคัญเมื่อได้เจริญสมาธิภาวนา ได้ฟังเทศน์
ฟังธรรม จิตใจก็ยิ่งสงบเยือกเย็นและผ่อนคลาย
อย่างแท้จริง
ความสุขและความเบิกบานที่พวกเขา
ได้รับตั้งแต่ออกจากบ้านจนกระทั่งเดินทางกลับ
ถึงบ้าน เป็นการพักผ่อนที่หาจากที่ไหนไม่ได้
นอกจากที่วัด ดังนั้นกัลยาณมิตรชาวมอญ
ผู้มีดวงปัญญาจึงพากันเฝ้ารอให้ถึงวันอาทิตย์
เร็ว ๆ เพื่อที่จะได้สวมใส่ชุดอุบาสก-อุบาสิกา
ไปวัดอย่างภาคภูมิใจเสมือนเป็นชุดประจำชาติ
เลยทีเดียว
เมษายน ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๓๙