การสอนสมาธิในอาร์เมเนีย : หน้า 66/166

รู้สึกดีมาก ๆ สักพักฉันก็รู้สึกว่ามือหายไป และ รู้สึกว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง” ผู้เข้าร่วม อีกคนหนึ่งกล่าวว่า "ฉันไม่รู้จะอธิบายความ รู้สึกอย่างไร แต่ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ๆ และ ใจก็สงบดี” แอนนาพบว่า คนอาร์เมเนียใจดี และมี ความไร้เดียงสาในบางแง่มุม แต่ก็เคร่งศาสนา พอสมควร คนอาร์เมเนียนับถือคริสต์เป็นหลัก ๖๔ อยู่ในบุญ เมษายน ๒๕๕๙ ยึดมั่นในความเชื่อของตนเองโดยเฉพาะเรื่อง พระเจ้า ดังนั้นการเข้าไปบอกหรือสอนสมาธิ จึงต้องทําอย่างนุ่มนวล ค่อย ๆ อธิบายโดยไม่ ทำให้พวกเขารู้สึกว่ากำลังถูกสอนให้เปลี่ยน ความเชื่อของตนเอง การสอนสมาธิต้องอธิบาย เชื่อมโยงกับความเชื่อทางศาสนาของพวกเขา จึงจะทําให้เปิดใจรับฟังมากขึ้น นอกจากนี้ยัง มีค่าถามหลากหลายจากผู้เข้าร่วมอบรม เช่น การสวดมนต์และทำใจให้เชื่อมั่นในพระเจ้า ถือเป็นการนั่งสมาธิหรือไม่, จะทำอย่างไรให้ สามารถหยุดคิดในสิ่งที่ไม่ดีและทำให้เศร้าใจ ซึ่งเป็นความคิดที่เข้ามาในใจครั้งแล้วครั้งเล่า จะสามารถฝึกสมาธิต่อที่บ้านได้อย่างไร จากประสบการณ์ที่อาร์เมเนียในครั้งนี้ ทำให้แอนนาได้เรียนรู้วิธีการบรรยายให้ ยืดหยุ่นและเหมาะสมกับพื้นฐานจิตใจของ คนในท้องถิ่นนั้น ๆ และเกิดความประทับใจ ที่ได้ช่วยให้ผู้คนชาวอาร์เมเนียได้รู้จักกับ ความสุขภายใน แม้ต้องอยู่ท่ามกลางสภาวะ