การวางแผนงาน : หน้า 87/166

ตรงนี้ ได้ถูก เมื่อเข้าใจถูก จึงจะ คิดถูก วางแผนงาน สมมุติจะทําไร่ ท่าสวน ท่านา ของพวกนี้ ไม่ใช่เรื่องลึกลับ แต่ว่าต้องเข้าใจให้ถูกก่อน ทําไร่ คือ การปลูกพืชล้มลุก ทำสวน คือ การปลูกพืชยืนต้น ทํานา คือ ปลูกพืชล้มลุก แต่ว่าพืชล้มลุกนั้นเป็นข้าว แล้วจะทำนาข้าวนี่ จะทำนาดอนหรือจะทำนาลุ่ม ถ้าจะทำการค้า จะค้าขายปลีกหรือค้าขายตรงหรือค้าขายส่ง การจะทํางานอะไรให้สําเร็จ งานทุกอย่าง ต้องเริ่มจากทําความเข้าใจให้ถูกต้องก่อน แล้ว หลังจากนั้นค่อยว่ากันเรื่องวิธีการ ถ้ายังเข้าใจไม่ถูก อย่าเพิ่งไปทำ เข้าใจงานที่จะทำถูกแล้ว จึงจะคิดถูก คือ คิด วางแผนงานที่จะทำได้ถูก ถ้าเข้าใจงานผิดแล้ว คิดถูกนั้นเป็นไปไม่ได้ เมื่อ เมื่อคิดถูกจึงจะสามารถ พูดถูก พูดถูก ก็คือ สามารถอธิบายให้ทุกคนที่อยู่รอบข้าง เข้าใจได้ อย่างน้อยอธิบายให้ตัวเองเข้าใจได้ ชัดเจนเป็นขั้นเป็นตอน ถ้าอธิบายไม่ถูก จะ เดินหน้าต่อไปไม่ได้ แต่ว่าจะอธิบายถูกได้นั้น ต้องคิดถูกก่อน มันส่งผลกันอย่างนี้ เมื่อพูดถูก อธิบายถูก จึงจะ ทำตัวได้ถูก จึงจะปฏิบัติตัวให้น่าเชื่อถือได้ถูกต้อง เป็นการ เตรียมตัวก่อนที่จะประกอบอาชีพนั้น เพราะ แต่ละอาชีพจะมีบุคลิกเฉพาะ เป็นทหารก็ต้อง ปฏิบัติตัวออกแนวบุคลิกทหาร จะเป็นตำรวจ ก็มีบุคลิกตำรวจ จะเป็นพ่อค้า เป็นครู เป็น ชาวไร่ เป็นชาวประมง ทุกคนต้องวางตัวให้ถูก ให้น่าเชื่อถือก่อน ไม่อย่างนั้นมันไปไม่ได้ ถ้า บุคลิกอย่างนี้เหมาะจะเป็นนักร้อง แต่จะไปเป็น นักกล้าม มันจะไปด้วยกันได้อย่างไร เพราะ ฉะนั้นทำตัวให้ถูก พอทำตัวให้ถูกจึงมาฝึกทำงานในอาชีพ นั้นให้ถูก แล้วจึง เลี้ยงชีพถูก ฝึกเข้าไป งาน อาชีพไหนก็ตามไม่มีใครเก่งได้เอง ต้องอาศัย การฝึกฝน แค่จะทำความสะอาดให้ได้ดียังต้อง มาฝึกเลือกผ้าขี้ริ้วเลย งานอย่างอื่น ๆ ก็ต้อง ฝึกกันทั้งนั้น เมื่อเลี้ยงชีพถูกหรือทํางานนั้นได้สมกับ ที่จะเป็นอาชีพแล้ว ครั้นพอลงมือท่างานก็ต้อง พยายามถูก ยังต้องเป็นงานให้เดินหน้า พยายาม ทํางานเข้าไป ยังต้องพัฒนาการทํางานกันอยู่ เรื่อย ๆ เพราะว่าเทคโนโลยีมันเปลี่ยนอยู่ตลอด เวลา ระลึกถูก หรือระวังถูก ในขณะที่พยายาม อยู่นี้ แม้จะเข้าใจเรื่องงานอย่างนั้นอย่างนี้ถูก แล้ว ขณะทํางานยังต้องระวังให้ถูก ทำไมจึงพูด เช่นนี้ ก็เพราะแม้แต่ข้าวที่อยู่ในปากของเรา และเราก็ฝึกเคี้ยวมาตั้งแต่เกิด เผลอนิดเดียว ฟันงับลิ้นเฉยเลย เคยไหม ฉะนั้นในที่สุดแล้ว ไม่ว่าอะไรก็ตามเมื่อจะทำให้ดีต้องมีความระวัง ด้วย แม้เดินดี ๆ ยังไม่วายสะดุดขาตัวเอง หัวทิ่มเลย เคี้ยวข้าวยังไม่วายงับกระพุ้งแก้ม ไม่วายงับลิ้น เมื่อพยายามถูกแล้ว ยังต้องระวัง ถูกหรือระลึกถูก ตั้งใจถูก ทำงานประกอบด้วยความระวัง เรียบร้อยแล้ว ต้องทุ่มเททำงานกันให้สุด ๆ อย่าไปทำเหยาะแหยะ มันจึงจะได้ผล แล้วจึง จะประสบความสำเร็จ แล้วจะส่งผลให้เข้าใจ ถูกอีกยิ่ง ๆ ขึ้นไป ๆ วงจรแห่งความสำเร็จ ถ้าจะเขียนเป็นวงจรก็ได้อย่างนี้ ดูกันให้ ชัด หาไม่แล้วจะมีความกังขาว่าที่เคยทำสำเร็จ อยู่ในบุญ เมษายน ๒๕๕๙ ๘๕