วรรณกรรมไทยและวัฒนธรรม : หน้า 74/166

จนกลายเป็นวรรณคดีประจำชาติของหลาย ประเทศ ในส่วนของวรรณกรรมไทยนับแต่ สมัยกรุงศรีอยุธยาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ มีบทประพันธ์ที่มีต้นเค้าจากเรื่องรามายณะ ถึง ๑๐ สานวน แต่บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า จุฬาโลกมหาราชเป็นลํานวนที่มีความสมบูรณ์ และเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากกว่าฉบับอื่น ลวดลายบนตู้พระไตรปิฎกปรากฏเรื่องราวตอน สำคัญ ๆ ของเนื้อเรื่อง อาทิ ภาพการรบระหว่าง กองทัพพระรามกับฝ่ายกองทัพยักษ์ หรือ “ภาพลับ” ซึ่งเป็นภาพการต่อสู้เป็นคู่ ๆ เป็นต้น กับสังคมไทยมาช้านานจนกลายเป็นส่วนหนึ่ง ในวัฒนธรรม ประเพณี คติความเชื่อ ที่ หล่อหลอมเข้าเป็นเอกลักษณ์ของชาติ แม้วิถี แห่งไทยในปัจจุบันอาจแปรเปลี่ยนรูปแบบไป ตามความก้าวหน้าของยุคสมัย แต่วิถีแห่งธรรม ยังเป็นสิ่งเกื้อหนุนประคับประคองความเป็น ปึกแผ่นและยังความภาคภูมิใจให้ไทยเป็นไทย จวบจนวันนี้ และวิถีแห่งไทยคงจะร่มเย็นสงบ สุขขึ้น หากคนไทยหันมาใส่ใจกับวิถีแห่งธรรม ให้กลับมาเฟื่องฟูในจิตใจเหมือนยุคบรรพบุรุษ แล้วภาพประวัติศาสตร์เล่าเรื่องราวของเราในวันนี้ ที่ปกปักรักษาพระพุทธศาสนาให้อยู่คู่แผ่นดิน จะแจ่มชัด และเป็นที่ชื่นชมอนุโมทนาของ คนไทยรุ่นถัดไป แต่หากเราละเลยวิถีแห่งธรรม อันถูกต้องดีงามแล้วไซร้ ต่อไปภายภาคหน้า วิถีแห่งไทยก็คงจะหมดไป แล้วเอกลักษณ์ของ ชาติไทยจะเหลืออะไรไว้บนแผ่นดิน - ลายรดน้ำเรื่องรามเกียรติ์ ตอนยกรบฝ่ายลงกาและฝ่ายพลับพลา พื้นรักสีดำขับลวดลายเส้นสีทองให้เด่น ชัดอย่างลงตัวฉันใด วิถีแห่งไทยก็เด่นชัดขึ้น ด้วยวิถีแห่งธรรมฉันนั้น พระพุทธศาสนาอยู่คู่ บุญเตือน ศรีวรพจน์, รามเกียรติ์จากตู้ลายรดน้ำ, กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, ๒๕๕๕. ศิลป์ พีระศรี เรื่องตู้ลายรดน้ำ, พระนคร : กรมศิลปากร, ๒๕๐๓. อภิวันทน์ อดุลยพิเชฏฐ์, ลายรดน้ำ, กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ, ๒๕๕๕. ๗๒ อยู่ในบุญ เมษายน ๒๕๕๙