วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 164/166

ที่ปรึกษา พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมมาปุญโญ) พระสุธรรมญาณวิเทศ วิ. (สุธรรม สุธมฺโม) พระครูปลัดสุวัฒนโพธิคุณ (สมชาย ฐานวุฑโฒ) พระครูสมุห์วิษณุ ปญฺญาทีโป พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารักโข พระครูใบฎีกาอำนวยศักดิ์ มุนิสกโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต ผู้ช่วยบรรณาธิการ ระพีพรรณ ใจภักดี, กนกพร เทศนา กองบรรณาธิการ พระมหาเสถียร สุวณฺณจิโต, พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล พระมหาดร.สมบัติ อินฺทปญฺโญ, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระศิริพงษ์ สิริวโส, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิโส, พระมหาธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล พระวิฑูรย์ อุชุจาโร, พระสุรศักดิ์ ปภสฺสโร, พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี, พระมหาอรรถพล กุลสิทโธ, พระปลัดบริบูรณ์ ธมฺมวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, อมรรัตน์ สมาธิทรัพย์ดี, สุธิดา จินดากิจนุกูล, อภิรดี ตันติวาณิชยสุข วรวรรณ ถนอมพงษ์, กำพล แก้วประเสริฐกุล, บุษบา ธาราสมบัติ, เมธินี จอกทอง, อมรพรรณ ทองสมบูรณ์, พงษ์วนาถ ดวงปาน, พรรณนิภา ทองเต็ม, ภัทรสุดา ค้ำชู ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่งและบรรณาธิการภาพ ฝ่ายศิลปกรรม กองพุทธศิลป์, ลือพงศ์ ลีลพนัง, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์, อดิเศรษฐ์ นัฐกรานต์นุวัฒน์ ธาดา วงศ์คุณานนท์, สันทัด ศักดิ์สาคร, สุพัตรา ปัญญาแสง, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก ปิยธิดา เกตุสถล ๐๘-๑๖๖๗-๗๔๗๓ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด จัดทําโดย สำนักสื่อธรรมะ มูลนิธิธรรมกาย วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 0. เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมะขององค์สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงธรรมะภายใน ๒. เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ และทุกระดับการศึกษา ๓. เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธศาสนาให้ง่ายแก่การ นำไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔. เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนในสังคมเป็นคนดี ที่โลกต้องการ ๕. เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป อยู่ใน บุณ ym ไม่ตาย...ดีที่สุด ถ้าเราเกิดมาแล้วไม่ตายเป็นดีที่สุด เพราะเมื่อ ไปเกิดใหม่ เริ่มต้นเราจะไม่รู้อะไรเลย เนื่องจากต้องเริ่ม ไปอยู่ในครรภ์มารดาใหม่ เป็นทารกใหม่ เริ่มเรียนรู้ใหม่ ทั้งหมด และกว่าจะเกิดมาเจอผู้รู้ในพระพุทธศาสนา ในแต่ละชาติก็ไม่ง่าย เมื่อเจอแล้ว..กว่าจะมีกุศลศรัทธา ให้โอกาสตัวเองเข้าวัดปฏิบัติธรรม..ก็ไม่ง่ายอีก เพราะ กระแสโลกจะดึงไปติดกะโหลกกะลา ติดอะไรสารพัด แต่หากโชคดีมีบุญเก่าส่งผลให้เข้าวัดหลุดจาก กะโหลกกะลาได้ก็จริง แต่กว่าจะหาศูนย์กลางกายเจอ ก็ต้องมานั่งเริ่มต้นใหม่อีก ต้องผ่านด่านนิวรณ์ ๕ ให้ได้อีก ซึ่งกว่าจะปล่อยวางมาถึงจุดหยุดนิ่งได้จริง ๆ ก็ต้อง เริ่มต้นแล้วเริ่มต้นอีก แล้วชาติที่เกิดมาเราจะหยุดใจได้ดี เหมือนชาติที่ผ่าน ๆ มาหรือเปล่าก็ไม่รู้ ๆ เพราะฉะนั้น ถ้าสมมุติทุกคนไม่ตายหรือสามารถ ยืดอายุไปได้อีก หากเราทำผิดพลาดอะไรในชีวิตไปก็ยัง มีเวลา มีโอกาสกลับเนื้อกลับตัวทำบุญแก้ไข และหันมา ศึกษาพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อ ปล่อยวางให้ใจหยุดนิ่งได้ ดังนั้น ให้เราเห็นคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ เห็นคุณค่า ของการมีชีวิตที่ยืนยาว เพราะกว่าเราจะได้เข้าวัด ได้ ปฏิบัติธรรม กว่าจะได้รู้วิธีการเข้าถึงธรรม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉะนั้นจึงควรฉกฉวยเอาเวลาและโอกาสที่ได้มาปฏิบัติธรรม อย่างเต็มที่ เพื่อให้หลุดพ้นให้ได้ แล้วทำทุกอนุวินาทีที่ ผ่านไปให้เป็นบุญกุศลล้วน ๆ เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง แล้ว เราไม่ตายไม่ได้ อีกทั้งเวลาบนโลกนี้ก็มีอยู่ไม่นาน จริง ๆ