ชีวิตสมณะและการปฏิบัติธรรม : หน้า 16/90

สู่ชีวิตสมณะ...เป็นพระแท้ ชีวิตสมณะเป็นชีวิตที่ประเสริฐ เป็นชีวิตที่ สามารถประพฤติปฏิบัติตนให้ถึงความบริสุทธิ์ในตน ยิ่ง ๆ ขึ้นไปได้ และยังเป็นชีวิตที่เป็นไปเพื่อตนเอง ที่จะเข้าถึงความหลุดพ้นได้ดังที่พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ได้เคยกล่าวไว้ว่า “เพราะเราเล็งเห็นว่า ชีวิตของฆราวาสมีสุข น้อย มีทุกข์มาก มีปัญหาร้อยแปด ถ้าเราอยู่ทางโลก จะแสวงหาหนทางไปนิพพานก็ยาก เพราะมีเครื่อง กังวลมาก ทำให้ขาดเวลาและอารมณ์ในการปฏิบัติ ธรรม ซึ่งหลวงพ่อมองว่า การปฏิบัติธรรมเป็น กรณียกิจ คือ กิจที่เราจะต้องทำอย่างแท้จริง เป็น งานที่แท้จริงของเรา เพื่อแสวงหาหนทางพระนิพพาน เราจึงได้สละทิ้งทุกอย่างมาบวช” และพระเดชพระคุณหลวงพ่อยังกล่าวอีกว่า “ชีวิตนักบวชเป็นชีวิตที่ประเสริฐที่สุด เป็นชีวิต ที่เอื้ออำนวยต่อการบรรลุธรรมมากกว่าชีวิตทางโลก เพราะปลอดจากเครื่องกังวลต่าง ๆ ทางโลก จึงมี เวลาทำความเพียรมากกว่าฆราวาส และได้อยู่ใน สิ่งแวดล้อมที่ดี มีหมู่คณะที่คิด พูด และทำเหมือน กัน มีเป้าหมายที่จะไปนิพพานเหมือนกัน” อย่างไรก็ตาม ผู้เข้ามาบวชในครั้งนี้ แม้หลาย ท่านยังมีภารกิจหน้าที่ในทางโลก แต่สละเวลาเข้ามา บวชช่วงสั้นในพรรษา จึงควรจะต้องรำลึกถึงความ ตั้งใจอันสูงส่งที่จะท่าตนให้บริสุทธิ์บริบูรณ์อยู่เสมอ ดังที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านกล่าวไว้อีกว่า d ๑๗ 17