การฟื้นฟูศีลธรรมโลก : หน้า 67/90

นี่คือผลิตผลที่พวกเราได้ช่วยกันฟื้นฟูศีลธรรมโลก ได้ก็ทำไป ที่เหลือก็ชวนคนอื่นมาร่วมบุญกับเราด้วย ๒-๓ ปีที่ผ่านมา อย่างผมเองได้ไปที่งานบุญทอดผ้าป่า ทำอย่างนี้งานพระพุทธศาสนาที่มาพร้อมกันก็จะสำเร็จ ที่ จ.ชัยนาท ผู้มีบุญมาแน่นศาลา นอกจากพวกเรา นร.อนุบาลฯ ที่รักบุญแล้ว ยังมีอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน มาร่วมงานด้วย แปลว่าผู้มีบุญมีอยู่ทุกพื้นที่ อยู่ที่ว่า พวกเราจะช่วยกันทำหน้าที่ยอดกัลยาณมิตรแจ้งข่าว บุญได้มากน้อยแค่ไหน... มันเป็นไปได้อย่างแน่นอน ไปได้...อย่างนี้เขาเรียกว่าพันธุ์หัวใจไม่เกี่ยงว่าอย่างไร ว่าตามกัน มีเป้าหมายที่สุดแห่งธรรม พักระหว่างทาง ที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ จากข่าวสั้นทันปรโลก หรือ Case Study เราจะเห็นว่าการกลับดุสิตบุรี วงบุญ พิเศษ ไม่ใช่ว่าต้องมีเงินจึงจะไปได้ แม้มีเงินเยอะ ที่พวกเราจะช่วยกันฟื้นฟูศีลธรรมโลกให้กลับคืนมา แต่ไม่ทุ่มเท ไม่เข้าใจมโนปณิธานของมหาปูชนียาจารย์ ในยุคของเรา ตามดำริของคุณครูไม่ใหญ่ ขอเพียงแต่พวกเราอย่ายอมแพ้ต่อปัญหาและ อุปสรรค บริหารเวลา บริหารคน บริหารเงิน บริหาร บุญ (กรณีที่บุญมาพร้อมกัน) ของเราให้ดี...บุญไหน เป็นบุญหลักที่จำเป็นต้องทำ ก็ต้องทำอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง บุญไหนที่เป็นบุญจรเข้ามา พอบริหารเงิน ก็กลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษไม่ได้ แต่บางคนกำลัง ทรัพย์ไม่มาก แต่ทุ่มเททุกงานบุญ ทั้งแรงกา ทั้งแรงกาย แรง ปัจจัย สติปัญญา ทุกอย่างที่มีอยู่ แม้จะมีคนไม่เข้าใจ ต่อว่า กระแนะกระแหน ก็ไม่สนใจ มุ่งมั่นสร้าง บารมีต่อไป ก็กลับดุสิตบุรี วงบุญพิเศษได้ ฉบับนี้ มาติดตามอานิสงส์บุญกฐินกันนะครับ Case Study บุญสุดท้ายคือได้ถวายกฐินจักรพรรดิ กราบนมัสการคุณครูไม่ใหญ่ที่เคารพอย่างสูง วันที่ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ ลูกมีเรื่องอยากกราบขอความเมตตาคุณครูไม่ใหญ่ ลูกเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา อดีต ฝันในฝันด้วยนะเจ้าคะ รับราชการเป็นครู ปัจจุบันนี้เกษียณแล้วค่ะ ลูกเข้า วัดพระธรรมกายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๙ โดยมี พี่ชายเป็นคนพามา เมื่อมาแล้วก็ได้ทราบข่าวว่า ทาง วัดมีบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว พอลูกกลับ ไปบ้านก็ได้ชวนแม่ให้สร้างพระธรรมกายประจำตัว ประดิษฐานบนโดม แม่ก็ตกลง ลูกและแม่จึงได้สร้าง คนละ ๑ องค์ และลูกก็ชวนแม่ให้สร้างพระธรรมกาย ประจำตัวอุทิศให้ตา ยาย และพ่อของลูกอีกคนละ องค์ นอกจากนั้นยังชวนหลานชาย หลานสาว และ หลานสะใภ้ ให้สร้างพระประจำตัวอุทิศให้แม่เขาอีก ๑ องค์ แล้วลูกก็ไปชวนคนอื่น ๆ ให้มาสร้างพระ ธรรมกายประจำตัวได้อีกหลายองค์ ตั้งแต่นั้นมา ลูก ก็ได้มาทําบุญที่วัดพระธรรมกายเรื่อยมางานบุญใหญ่ บางงานลูกได้จัดรถชวนคนมาด้วย ลูกปีติในบุญมาก พ่อกับแม่มีลูกด้วยกัน ๒ คน คือตัวลูกกับ พี่ชาย พ่อของลูกเป็นคนชอบเล่นไพ่มาก แม่เล่าให้ ฟังว่าเล่น ๓ วัน ๓ คืน ไม่ยอมเลิก ขนาดลูกป่วย แม่ไปตามให้กลับบ้าน พ่อก็ยังไม่กลับ ห่วงเล่นไพ่ เงินของแม่ที่เก็บซ่อนไว้ตามที่ต่าง ๆ พ่อก็จะขโมย ไปเล่นไพ่หมด ขนาดเอาเงินยัดไว้ในหมอนแล้วเย็บไว้ พ่อก็ยังรู้และขโมยไปได้ ก่อนที่พ่อจะเสียชีวิต แม่เล่า ว่า พ่อไปที่บ้านแม้วบนภูเขา กลับมาบ้านพ่อก็ป่วย ขณะไข้ขึ้นพ่อก็ไปอาบน้ำ หลังอาบน้ำเสร็จพ่อก็เสีย ชีวิต ตอนนั้นลูกอายุได้เพียงขวบครึ่ง แม่ของลูกมีอาชีพค้าขาย แม่เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญมาก แม่จะไปช่วยงานที่วัดทุกวัน ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ แม่อายุ ๔๐ กว่าปี ป่วยเป็นมะเร็งที่มดลูก มีเลือดไหลออกมาเป็นถัง ๆ พี่ชายพาแม่ไปรักษาโดย 81