การบรรพชาอุปสมบทและการฟื้นฟูวัดร้าง : หน้า 56/90

ชี้นำอุบาสกให้เข้ามาบรรพชาอุปสมบทเพื่อเป็นธรรมทายาทสืบทอดอายุพระพุทธศาสนากัน ซึ่งจะเป็นการเพิ่มจำนวนพระนวกะ พระมัชฌิมะ และพระเถระขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ขาดสาย และส่งไปอยู่ประจำตามวัดร้าง และวัดที่เกือบจะร้างต่อไป มาก ๆ ครั้นเมื่อญาติโยมเห็นพระภิกษุที่มีศีลาจารวัตรงดงามมากขึ้น ก็จะสนใจทำนุบำรุง เพื่อเป็นการสั่งสมบุญกุศล ไม่นานนักจำนวนพระในวัดก็จะเพิ่มขึ้นโดยปริยาย สำหรับอาคารสถานที่ในวัดร้างนั้น ที่ในวัดร้างนั้น ก็อาจจะซ่อมแซมเท่าที่จำเป็น จึงไม่ต้องใช้ งบประมาณมากนัก แต่ถ้าญาติโยมเกิดศรัทธาอยากจะสร้างอาคารภายในวัดเพิ่มขึ้นอีก ก็ควรให้ญาติโยมรับภาระเรื่องงบประมาณทั้งหมด เป็นต้น ๔.๒ สร้างอาคารสถานที่เพื่อการศึกษาและเผยแผ่ธรรมะ หน้าที่ของพระภิกษุตามพุทธก้าหนด ก็คือ การอบรมปลูกฝังอุบาสก อุบาสิกาให้เป็น คนดี มีศีลธรรม ตั้งมั่นอยู่ในสัมมาทิฐิ พระภิกษุที่ได้รับการศึกษาอบรมมาเป็นอย่างดี ย่อม ทรงภูมิรู้ภูมิธรรม ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ย่อมมีความปรารถนาและความพร้อมที่จะปลูกฝัง อบรมหรือให้การศึกษาทางธรรมแก่ญาติโยมทั้งหลาย ให้รู้หน้าที่ของอุบาสก อุบาสิกาตาม พุทธ าหนด เพื่อประโยชน์ในการสั่งสมบุญกุศลด้วยตนเอง และเพื่อประโยชน์ในการสร้าง สันติสุขในสังคม เมื่อญาติโยมมีความรู้ความเข้าใจหลักธรรมเป็นอย่างดี ย่อมมีความประทับใจใน พระคุณของพระภิกษุผู้ให้การอบรมสั่งสอนพวกเขา ย่อมตระหนักถึงภาระหน้าที่ของตนใน การทำหน้าที่ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้ยืนยาวต่อไปอีกนานแสนนาน และพร้อมที่จะ ช่วยกันสร้างอาคารสถานที่ในวัดด้วยความเต็มใจ อย่างไรก็ตาม เกี่ยวกับการสร้างอาคารสถานที่เพื่อการศึกษาและเผยแผ่นี้ พระภิกษุ ควรแนะนำให้ญาติโยมมุ่งเน้น ๑. ประโยชน์การใช้สอยเป็นสำคัญ ๒. อาคารต้องมีความแข็งแรง คงทน ๓. P. สะดวกในการดูแลรักษา ไม่ต้องมุ่งเน้นเรื่องความสวยงามวิจิตรอะไรนัก แต่ถ้าอาคารของเดิมที่สร้างไว้แล้ว มีความสวยงามวิจิตร ก็ควรอนุรักษ์ไว้ การดาเนินนโยบายท่าวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง ดังได้กล่าวมานี้ เป็นการเน้นการบรรลุธรรม ไม่เฉพาะพระภิกษุเท่านั้น แต่ยังรวมถึงฆราวาสด้วย โดยวิธีนี้ก็จะเป็นการน้อมนำผู้คนให้ มีปัญญาและมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคงได้ในเวลาไม่นานนัก ทั้งไม่ต้องใช้งบ ประมาณในการก่อสร้างมากมาย ทว่าวัดร้างก็จะสามารถฟื้นคืนชีพ หรือถึงกับเป็นวัดรุ่ง ยิ่งกว่าเดิมอีกด้วย นั่นคือพระพุทธศาสนาก็จะยืนหยัดเป็นที่บรรเทาทุกข์ให้แก่ชาวโลก ตราบนานเท่านาน 2 ๖๙