นกยูงในบ่อ : หน้า 76/90

๑๒ วพิมพ์ เล่ม เรื่อง : โค้ก อลงกรณ์ (www.banyaibook.com) outryng นกยูงในบ่อ บ่อคอนกรีตขนาดใหญ่แห่งนี้เคยเป็นสระบัวมาก่อน แต่ร้างราจากการใช้งานมานานหลายปี ขอบบ่อที่สูงไม่ถึงเมตรได้เป็นดั่งกำแพงที่สูงใหญ่แก่ลูกนกยูงทั้งสี่ ที่ต้องบินขึ้นไปให้ได้ ตามปกติก่อนที่ฟ้าจะมืด การดารงชีพของประชากรไก่และนกยูงภายในวัดจะเริ่มทยอยบินขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้เพื่อหลับนอน ดังนั้นเมื่อครอบครัวไหนมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามา หน้าที่ผู้เป็นแม่ก็จะเริ่มฝึกลูกน้อยให้รู้จักหัดบินขึ้นต้นไม้ ซึ่งวิธีการฝึกของแต่ละคุณแม่นั้นก็แตกต่างกันไป 4 ส่าหรับแม่นกยูงตัวนี้ เธอเลือกใช้บ่อที่อยู่หลังกุฏิหลวงพ่อเป็นห้องเรียนสอนวิชาดำรงชีพแก่ลูกน้อย ทงสของเธอ วันแรก ๆ บรรดานกยูงเด็กน้อยใช้เวลาเกือบทั้งวันถึงจะขึ้นจากบ่อได้ ต่อมาก็ใช้เวลาแค่ครึ่งวัน เมื่อเวลาผ่านไปแทนที่จะใช้เวลาน้อยลง ๆ แต่กลับใช้เวลาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เหตุเพราะเด็ก ๆ ต่างตัวโอ้เอ้ เที่ยวสนุกกับการจิกของอร่อยที่ก้นบ่อเพลิน จนเกือบจะค่ำถึงยอมที่จะขึ้นจากบ่อ ใกล้ค่ำวันหนึ่ง น้องเล็กที่สุดในกลุ่มส่งเสียงร้องเรียกแม่ตลอดเวลา เจ้านกยูงน้อยกำลังหลงอยู่ในบ่อ คาดว่าคง หาทางขึ้นไม่เจอ หรือไม่ก็คงเหนื่อยและหมดเ หมดแรงที่จะบิน เหตุการณ์ฝึกขึ้นจากบ่อดำเนินเช่นนี้ไปไม่ถึงสัปดาห์ เหล่านกยูงทั้งสี่ก็ค่อย ๆ ทยอยจากแม่ไปทีละ ตัว ๆ จะด้วยสาเหตุใดก็ตาม สุดท้ายพอสรุปได้ว่า ลูกนกยูงไม่สามารถขึ้นมาจากบ่อได้ พวกเขาสอบวิชานี้ ไม่ผ่าน วันที่ลูกน้อยตัวสุดท้ายนอนแน่นิ่งที่ก้นบ่อ โดยมีเธอผู้เป็นแม่นอนเฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ เป็นภาพที่เห็น แล้วสะเทือนใจ เรื่องเศร้าเช่นนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น ผมได้แต่ยืนมอง สบตา ส่งกำลังใจให้เธอ ฉากชีวิตเช่นนี้เป็นเรื่องปกติของธรรมชาติที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวเราทุกคนผู้ที่พบเจออยู่เสมอจะเริ่มรู้สึกคุ้นชิน แล้วชีวิตจะค่อย ๆ สร้างภูมิต้านทานให้จิตใจมีความเข้มแข็งขึ้น ในที่สุดก็ดำเนินชีวิตก้าวไปข้างหน้าต่อไปได้ สำหรับเหตุการณ์แม่ลูกนกยูงครอบครัวนี้ นอกจากจะเพิ่มภูมิให้กับผมแล้ว เรื่องราวของเธอยังผสมสารบำรุงพิเศษที่ชื่อว่า “ความคุ้นเคย” เสริมมาให้ในชีวิตผมอีกด้วย 92