ชีวิตนักบวชและการอบรมธรรมทายาท : หน้า 42/90

ข้ออ้างที่จะทำอะไรผิดพลาดในร่มกาสาวพัสตร์ พระทุกรูปก็ต้องเป็นเช่นเดียวกัน กว่าจะถึงขั้นนี้ได้ ต้องผ่านการฝึกมาอย่างเข้มข้น ทั้งการกราบ การ ไหว้ การทำความสะอาดเสนาสนะ การสวดมนต์ และการปฏิบัติธรรม ทว่าภายใต้ความยากลำบาก นี้เอง กลับมีความสุขอยู่บนความเรียบง่าย จน ธรรมทายาทรุ่นที่ผ่าน ๆ มาหลายท่าน ต้องกลับ มาลิ้มรสชาติของเพศสมณะอีกครั้ง “ชีวิตนักบวชนั้นไม่เหมือนกับชีวิตของคน ทั่วไป” พระหวงเจิ้งหง อินทโก นักออกแบบ ภายใน วัย ๔๒ ปี กล่าวขึ้น ปีนี้ท่านเข้ารับการ อบรมเป็นครั้งที่ ๓ จนเข้าใจชีวิตนักบวชได้ดีกว่า เพื่อน ๆ ในรุ่น “การอบรมธรรมทายาททั้ง ๓ สิงคโปร์ ท่านก็พบว่าในหัวใจนั้นยังคงโหยหาความ สงบสุขที่เคยได้รับจากการเป็นธรรมทายาท ใน ที่สุดก็ตัดสินใจเต็ดขาด สละทรัพย์สมบัติทั้งหมด และบอกลาครอบครัวที่อบอุ่นเพื่อมาอยู่ในเพศ สมณะ หากมีโอกาส ท่านบอกว่าจะอยู่เป็นพระ อไปเรื่อย ๆ และสรุปสั้น ๆ ง่าย ๆ ให้เราฟังว่า “เวลาที่รอคอย....มาถึงแล้ว” ส่วนในวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรนั้น เหล่าพระธรรมทายาทนานาชาติกำลังจะรับรู้ได้เอง ในอีกไม่ช้านี้ ลองคิดดูเถิดว่า พวกท่านเหล่านั้น เป็นถึงชาวต่างชาติ กว่าจะได้บวช ต้องบินข้าม น้ำข้ามทะเลมา หลายคนก็ไม่ได้เป็นชาวพุทธ ตั้งแต่เกิด แต่พวกท่านไม่เพียงแค่สนใจเรียนรู้ ครั้งนั้น ช่วงครึ่งเดือนแรกเป็นการเรียนรู้ความเป็น พระพุทธศาสนาเท่านั้น แต่กำลังจะทำหน้าที่เป็นผู้ อยู่ของพระ ทำให้ได้รู้ว่า ชีวิตนักบวชนั้น มีเวลา เพื่อการสวดมนต์นั่งสมาธิ ไม่ใช่เพื่อตัวเอง เวลา ทั้งหมดมอบให้แก่พระพุทธศาสนาจริง ๆ" เช่นเดียวกับพระวิลเลียม เตชกโร ที่เคย ล้วครั้งหนึ่ง เมื่อกลับไปบ้านเกิดที่ เข้ามาบวชแล้วครั้งหนึ่ง สืบทอดคำสอนสู่ใจชาวพุทธทั้งปวง คนไทยที่เป็น ชาวพุทธมานานหากทำตัวนิ่งเฉย ชายแมนแมน ไม่ยอมออกมาบวชเพื่อกอบกู้ฟื้นฟูพระศาสนาแล้ว ในอนาคตอาจจะมีแต่พระชาวต่างชาติมาให้เรา กราบไหว้ก็เป็นได้ 2 CGo 48