การฟื้นฟูหลังการผ่าตัด : หน้า 51/90

ของหลวงปู่ หลังจาก ๑๕ วัน ได้กินข้าวช้อนหนึ่ง ก็ถ่ายออกมา กินอะไรก็ถ่ายเองได้ สรุปว่าไม่ต้อง ใช้สายยางเจาะที่หน้าท้องเพื่อขับถ่ายทางหน้าท้อง อย่างที่หมอบอกเอาไว้เลย “หลังจาก ๑๕ วัน หมอก็เริ่มให้กินอาหาร อ่อน กินไม่อร่อย ลิ้นชา ไม่รู้รส หูก็เพี้ยน ฟัง ๆ ไม่ค่อยได้ยิน เวลากินแต่ละคำก็นึก “สัมมา อะระหัง อร่อย อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ๆ ให้กินให้ได้ หลังจาก พักฟื้นแล้วต้องทำคีโมอีก ๑ คอร์ส ทั้งหมด 5 ครั้ง พอให้เข็มที่ ๒ อาเจียนเป็นวรรคเป็นเวรเลย น้ำหนัก เหลือแค่ ๓๓ กิโล ใคร มาเยี่ยมก็คิดว่าตายแน่ แต่ที่อยู่ได้เพราะกำลังใจเราดี เข้ากลางอย่างเดียว หลวงปู่ หลวงพ่อให้ลูกอยู่เถิต ลูกจะทําบุญไปตลอด ๖๒ ชีวิต พอคี เอคีโมเข็มที่ ๓ จำได้ว่าเป็นช่วง ๒๒ เมษายน ปี พ.ศ. ๒๕๔๘ หมอบอกว่าไม่ให้ไปวัดแล้ว กลัว จะติดเชื้อ เพราะร่างกายไม่แข็งแรง แต่เราก็ไปจน ได้ ได้ถวายเงินหลวงพ่อหนึ่ง 5 และถวายเรื่อย ๆ จนครบหนึ่ง M และได้ทำบุญอื่น ๆ อีกด้วย “พอดีโมเข็มที่ ๔ เราก็เริ่มกินข้าวได้มากขึ้น จาก ๑ ช้อน ก็กินได้ ๑ ชาม ต้องทำคีโมทั้งหมด 5 เข็ม จะให้เข็มที่เท่าไร เราก็ไปวัด ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ดูดาวธรรม หลังจากทำคีโมเสร็จแล้ว หมอก็นัด เดือนครั้ง พออาการดีขึ้น ก็นัด 5 เดือนครั้ง ครั้งนี้หมอก็บอกว่าไม่เป็นไรแล้ว หมอยังแปลกใจ ว่าเราหายได้อย่างไร จากน้ำหนัก กิโล ตอนนี้ หนัก ๔๐ กิโล จากที่หมอบอกว่าจะอยู่ได้แค่ ๓ เดือน ๓ ๓๓