0 ครั้ง

ข้อความในบทนี้พูดถึงอภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา โดยกล่าวถึงหน้าที่ของอภิธรรมและความสำคัญของการทำความเข้าใจในธรรมะเพื่อการปฏิบัติจริง มีการชี้ให้เห็นถึงการเกิดของมโนวิญญาณและบทบาทของอารมณ์ในการดำรงชีวิต โดยใช้เสียงในธรรมะร่วมกับการปฏิบัติ เช่น การให้ทานและการรักษาศีลเพื่อพัฒนาจิตใจ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงปัจจุบันธรรมที่ส่งผลต่อการเข้าใจในอภิธรรมเพื่อการเข้าถึงสัจธรรม.
- อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา
- อภิธรรม
- ธรรมะและการปฏิบัติ
- มโนวิญญาณ
- การให้ทานและศีล