ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ : หน้า 17/101

กลับไม่ยอมรับนั่นคือ ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งทำอยู่ ทางด้านที่แสดงออกก็เป็นทางทางหลอกลวง เป็นการขัดแย้งบนพื้นพังเหมือนสะท้อนผลดัง อารมณ์ร้อนก็รามก็ขึ้นถ้วย ถ้านั้นก็เป็นดั่งลาขั้นแล้วก็ไม่ได้สมใจ เพราะฉะนั้น ความเคารพจึงเป็นเรื่องของความจริงจังและจริงใจ ส่วนในแสดงความเคารพโดยปราศจากความเคารพ ก็เป็นได้แค่การแสดงออกจากไม่เหมือนกันนี้ หรือเน้นบ่อยๆเลยแม้เป็นแค่แสดงออก ซึ่งผมพัตถามก็ทนหัวน่านี้ก็ถามง่ายๆ ส่วนในคลงหรือในสายของแต่ละอย่าง ต่างมีความสำคัญในตัว โดยอาจจะมีมากหรือน้อยไม่เท่ากัน b) อาการที่ผิดใจของเราจะหวานซึ่งในความสำคัญของบุคคลและสิ่งใดนั้น เราเรียกว่า เคารพ c) การแสดงความเคารพ หรือความในทางธรรม ไม่ใช่เรื่องกฎเกณฑ์ของสังคม หรือที่ผ่านมาเบื้องบังคับ แต่เป็นเรื่องที่เกิดจากการตรองแล้วตรองค์ จนกระทั่งเห็นความสำคัญของบุคคลนั้นๆ สิ่งนี้เอง จึงแสดงออกจากทางที่บอกให้รู้ว่า ใดนั้นความเคารพหรือความชอบงั้น d) ความเคารพเป็นสิ่งที่รำบากกับการบังคับ เพราะเป็นความอยากที่จะทำน้ำหล่นหัวใจ(จุดๆ)