ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ : หน้า 80/101

กรณีที่ ๒ ชฏิลเศรษฐ์ ในสมัยพุทธกาล ในยุคพระศาสนายุคแรกที่มีเศรษฐีหลายคน ในบรรดาเศรษฐีเหล่านี้ หนึ่ง คือ อุทกเศรษฐี มีภูเขาเขาสูงประมาตร ๘๐ คอก ที่เรียกว่า วิหารหลังวันได้ทองการก็จะเอาออกไป ซื้อเขาเป็นจำนวนมาก ตัวเองเป็นแรงเปรตไปจนหมดก่อนที่จะเอาไปถวายพระสวรรค์ซึ่งภายหลังพอพระราหุลไปถวายพระพร ก็ได้สมานมิตรขึ้นในตอนหลังเศรษฐีมีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาจึงชวนสมณพรามณ์มาบรรพชา แล้วออกบวช นานนึกก็สำเร็จผล ในสมัยนั้น ชนะพระพุทธรูปพระเกศโลดพระ ณ พระวุฒิน ได้ด้วยสร้างบรรดาอยพระพรหมของพระศรี ซึ่งกล่าวไว้ตอนต้นดังนี้ ในสมัยพระกัสสปสมาคม พระสนมพระมุนีได้ไปอธิษฐานสร้างพระเจดีย์ของพระพุทธองค์ พระอินทรสุรพุทธก็ได้ไปอธิษฐานสร้างนั้นมองเห็นอานุภาพด้านเหนือตอนนิมุติของพระองค์ไม่เป็นอันช้าจึงมามืองหากเหตุ ก็ได้คำอธิบายว่า "ทองฝันนิมพ" พระอินทรานำเอาไปถวายพระนคร เพื่อชำหามาขายให้ราคาของสำราญสร้างเจดีย์ เมื่อไปถึงบ้านนางทองจง พระอินทรจึงแจ้งความประสงค์ให้นายช่างทองทราบ นายช่างทองได้ตอบสนองตอบถามว่า "ท่านจงโอนพระศาสดาออกมาทำที่ไม่เสมอ" (ขณะนั้นนายทองยังไม่มาใครก็ว่าสรรเสริญพระเจดีย์ของพระองค์) นั่นโดยนายของเรา