ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ : หน้า 37/101

อยู่ในคุณคือโลกนี้อาจไป เมื่อคืนแล้วที่มนุษย์วัดดีดัคคติตลอดอาณรม นอยางจริงจัง เพื่อจุ่งจารวจแอควร์ ด้วยการจิตรบุญเฉพาะมัี ความคิดอย่างจุนิจรชีวิตคนเดิมพ ัน เป็นอาณาน หลายร้อยภาพ หลายร้อยอาชีพ หลายสิงของไปเองไมลรารก ตัวเชื่อมว่า “อุดตา อุตตโม นาโท” คนไหนก็นี้จะต้องช่วย คุณเอง ไม่มีอะไรจะช่วยให้เราพรุ่งนารามได้ทุกอย่าง ถึงปัจจุบันนี้ยังมีบิราณมันแน่มแนาไว้แล้ว เมื่อผื่นพุ่งแล้ว ก็จะสงเคราะห์สั้กดใสให้พ้นทุกข์ด้วย ความดีจึงเป็น อุดมการณ์ชีวิตอันสูงสุด ยึดแนบตาใจให้คนดากเพรีย บำเพ็ญบุญอามีอาอุเกษฐ แต่เดิมพระสัมสัมพุทธเจ้า ก็เป็นปุญญชนธรรมดา แต่มีปัญญาเห็นภัยในวัฏสงสาร มุ่งมั่นค้นหาวิธีปฏิบัติเพื่อพ้นทุกข์ อย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน และมีปณิธานแน่วแน่ว่า เมื่อคนพันทุกข์แล้ว จะแพสรรสัตว์ให้พ้นทุกข์ด้วย