การเจริญวิปัสสนาและปัญญาในธรรม : หน้า 65/101

ภูมิพลังหลาย ญาติสูญเสียแล้ว... ทุกสมุห์อริยสงฆ์ ต้องระลึกเสีย (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเสียนแล้ว... ทุกสมุห์อริยสงฆ์ เราได้แล้ว (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเนื่องแล้ว...แสงสว่างก็คืนกันแล้ว ในธรรมทั้งหลาย ที่เราไม่เคยสบายมาก่อนว่า ฆกฎุณฑีร อริยสงฆ์ (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเสียมัน... ควรทำให้ถึงแล้ว (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเสียนแล้ว...แสงสว่างก็คืนกันแล้ว ในธรรมทั้งหลาย ที่เราไม่เคยสบายมาก่อนว่า ฆกฎุณฑีร มีปัญญาอริยสงฆ์ (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเสียมันแล้ว... ทุกบิโรธรสขึ้นยังเราได้แล้วนั้น ควรให้แล้วนั่ง (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเนื่องแล้ว...แสงสว่างก็คืนกันแล้ว ในธรรมทั้งหลาย ที่เราไม่เคยสบายมาก่อนว่า ฆกฎุณฑีร มีปัญญาอริยสงฆ์ (จัดเป็นกุศลญาณ) ภิกขุทั้งหลาย ญาติสูญเสียมันแล้ว... ทุกบิโรธรสมีปัญญาอริยสงฆ์ เราได้แล้วนั่งแล้ว (จัดเป็นกุศลญาณ) จากพระพุทธรัสสีท่านนี้ ท่านผู้อ่านย่อมเห็นแล้วว่ กระบวนการเห็นแจ้งรู้แจ้งนี้ เกิดจากการเจริญวาวาที่มี ประสบการณ์มากใน สังสังขารแสงสว่างว่ากันนั้น และแน่นอนแสง สว่างนี้บ่อยล่นเป็นแสงสว่างในบริเวณที่ต่ำตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป โดยทั่วไป แต่จะต้องเน้นสว่างไว้ก่อนกว้างๆในช่วงบ่ายวันเดียวกันหลายร้อยหลายพันองค์มาประชุมรวมกัน มีนะจ้า ญาณ ฏ ฎญาณ ปัญญา และวิชา จะเจิดขึ้นก็ไม่ได้เอง อันผู้มีประสบการณ์ในการเจริญวิปัสสนากวาน ย่อมเข้าใจได้ดี และมองเข้าใจดีอีกด้วยว่า ปัญญาเกิดขึ้นเมื่อรององค์ ตรัสรู้แล้วนั้นคือปัญญา หรือปัญญาของผู้สนอสนะนั้น ณ จุด นี้ท่านผู้นั้นจะมองเห็นความสัมพันธน์ในกะที่จะเสริมสนับสนุน กันและกันระหว่างอริสติ ญาณมโนสาและอริปัญญาของพระพุทธ องค์ได้เป็นอย่างดี