ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ : หน้า 85/101

การี้ความเคารพในพระสัจจะ หมายถึง การแสวงหาแก่นแท้แห่งคุณความดี คือ พระพุทธคุณของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าให้ถูกต้อง มีใจที่เอาแต่รัชพระในแห่งคุณความดี ของพระพุทธเจ้าเช่นลูษณะพระบริหาร เมื่อสันนิษฐานแทนแล้วก็ พึงมองเพื่อปฏิบัติความบริสุทธิ์อันสาธารณะอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีข้อยกเว้น โดยถือเป็นหลักประจำใจ เป็นแบบแผน ในการดำเนินชีวิต ทำความเป็นวิริยะประจําตัวเองและไม่ผันแปร เป็นอย่างอื่น เพราะเมื่อปฏิบัติรวมจํานวนจริงจังเสมอแล้ว ย่อมสามารถครองชีวิตด้วยความถูกต้องตามหลักธรรม สามารถดูแลตนเองได้อย่างแน่นอน ตั้งแต่พระทรงครศรีในยุคมวรรครือว่า “ผู้ฝึกอบรมตนทำไปแล้ว ย่อมพลิดเพลิน ในสิ่งที่ สะสมไว้แล้ว ย่อมพลิดเพลินไปในสิ่งที่ลง เขาย่อมพลิดเพลินว่าว เราจะพูดไปแล้ว ไปสู่คู่ย่อม พลิดเพลินยิ่งขึ้น” www.dattajeevo.com