พระเด็จองค์สุขสำราญจริง ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ หน้า 72
หน้าที่ 72 / 101

สรุปเนื้อหา

พระเด็จองค์สุขสำราญจริง หมายถึง พระผู้มุ่งไปที่ความตั้งมั่นในพระเดชะพลานะ โดยเห็นใจในจิตใจศาสนาสำจริงของลังษี พระองค์แสดงถึงความกตเวทีและความไม่ฟุ้งน่า ซึ่งเป็นลักษณะที่นำไปสู่ความทุกข์ในชีวิต พร้อมทั้งแสดงถึงนิพพานซึ่งเป็นสิ่งสูงสุดในทางพระพุทธศาสนา.

หัวข้อประเด็น

-ความตั้งมั่นในศาสนา
-กตเวที
-สาเหตุของความทุกข์
-นิพพาน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ต. พระเด็จองค์สุขสำราญจริง หมายถึง พระผู้มุ่งความตั้งมั่นพระเดชะพลานะ เห็นใจจิตใจศาสนาสำจริงของลังษี และสมปรารถนาในผลถวายวิญญาณถาเป็นเครื่องรู้ ถ่ายแสดงถึงกตเวทีความไม่ฟุ้งน่า ลักษณะของติดตามว่าถึงเพียงทุก ลักษณะของรรความเป็นเหตุให้ความทุกข์ ลักษณะที่แต่แสดงถึงความไม่ฟุ้งน่า ลักษณะของครรภ์เป็นเหตุให้ความทุกข์ ลักษณะของการเป็นอย่างต่อร่องแห่งความทุกข์ ลักษณะของนิพพานที่สูงสุดของส่วนที่สุด
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More