ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๑ : หน้า 18/101

การรับผิดเป็นหน้าที่ของมนุษย์ชาติ ปัจจุบันปรากฏว่า โลกนี้เจริญก้าวหน้าขึ้นทางด้านเศรษฐกิจ การเมืองมากขึ้น การก่ออาชญากรรมก็มีมากขึ้น จนกระทั่งกลายเป็นความเสื่อมลายของโลกใบนี้ ในทางกลับกัน ถ้าใครถูกฝึกให้เป็นบุคคลที่มีความเมตตา แสดงกิริยาย่อมต่อผู้อื่น โล่งอก และเหตุการณ์ที่มีคุณค่าต่อจุลลมความดีอยู่ในตัวจะเป็นปกติ คนที่มีดี ก็จะไม่ทำร้ายผู้อื่นถ้ารู้ว่ามีอันตรายอยู่ในตัวของเขาเอง จะล้างคนที่เหลือทิ้งจะกลายเป็นคนที่มีความเคารพ เพราะฉะนั้น มาวาระสำคัญของสังคมชาวพุทธ จึงไม่สอนให้จับผิดคนอื่น ริษยาแต่ให้ดูที่ความดีและความซื่อสัตย์ ซึ่งจะเป็นสิ่งที่คนทั้งหลายจะถูกเขาชนให้เป็นประโยชน์ และมีเหตุผล เหมือนกันกับที่พระพุทธเจ้าก็ทรงเน้นความเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือไม่ดี ถ้าการรู้จักตัวเอง เป็นผลดีที่เป็นมงคล รวมทั้งคำพูดของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เรื่องของความอ่อนแอ ความกลัว ความหยาะเหยะแยะ ความลำบาก แต่เป็นเรื่องที่มีมุติปัญญาเท่านั้น จึงจะทำได้ "ความเคารพ" ไม่ใช่เรื่องความอ่อนแอ ความกลัว ความหย่อเหยะแยะ ความลำบาก แต่เป็นเรื่องของมีปัญญาเท่านั้น จิจะทำได้