ข้อความต้นฉบับในหน้า
ผู้ขยันหมั่นหาทรัพย์โดยสุจริตชอบธรรม จึงเป็นผู้จัดการฝึกฝนตนให้มีความรู้ ความสามารถ มีวินิญญา รู้เห็นเหตุ รู้เห็นผล ทั้งใกล้-ไกล รู้คุณ-โทษ รู้คุณ-ผิด รู้ดี-ชั่ว รู้บุญ-บาป แล้วเลือกใช้แต่วิธีเป็นคุณ เว็นวิธีเป็นโทษ เพื่อประโยชน์สุขส่วนตนและส่วนรวม ที่จะเกิด ทั้งระยะใกล้ ระยะไกล มิใช่ิคิดแต่ประโยชน์เฉพาะหน้าของตนและพรรคพวกเป็นที่ตั้ง 2. ใช้-เก็บรักษาทรัพย์สุจริตถูกหลักธรรม ทรัพย์ที่มาโดยสุจริตชอบธรรม เราต้องเก็บรักษาให้ถูกต้องตามหลักธรรม จึงจะบริโภคได้เต็มอิ่ม เต็มใจ กล่าวคือไม่ใช่ทรัพย์ทองไปกับอาบูมุเพียงเพื่อเห็นแก่ความสนุกสนานเปลืองเมามาเฉพาะหน้า แต่บริโภคอย่างเพื่อประโยชน์สุขในชาติผู้นี้ ประโยชน์สุขในชาติหน้า และประโยชน์สุขอย่างยิ่ง คือ ไปนิพพาน เพราะทรัพย์นั้น แม้มาทโดยสุจริตชอบธรรมแต่ก็มีอนุวัติ 5 ประการ คือ ๑) ราชัย ๒) โจรภัย ๓) ภัยธรรมชาติ ๔) อุบัติเหตุ และ ๕) ภัยจากบุคคลผูมิเป็นที่รัก เราจึงต้องเรียนรู้ศึกษาวิธีเก็บรักษาทรัพย์ให้ถูกหลักธรรม หลักกฎหมาย เพื่อป้องกันกันทั้ง ๕ ไม่ให้เกิดแก่วทรัพย์ของเรา ทรัพย์จึงจะไม่วิบัติ กลับมีแต่สมบัติเพิ่มพูนมากมาย 3. สร้างเครือข่ายกลายอรอญเป็น เราต้องหมุนเข้าหาสามัคคีหรือกับผู้ยันทำกินโดยสุจริตชอบธรรม บริโภคใช้สอย เก็บรักษาทรัพย์เป็น เพื่อเรียนรู้ศึกษา ข้อวัตรปฏิบัติ