การฝึกจิตเพื่อเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 186/218

หลงกลัวต่าง ๆ นานา ที่เป็นเช่นนี้เพราะใจไม่หยุด ถ้าหใจหยุดเสียอันเดียวเท่านั้นดับหมด พอ หยุดได้ก็ ๑. เบื้องหน้ายในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ ๒. เบื้องหนายในปรุงทางตา รู จมูก ลิ้น กาย ใจ ๓. เบื้องหนายในปรุงทางตา รู จมูก ลิ้น กาย ใจ จึงต้องเอาใจให้หยุดอยู่ ณ ศูนย์กลางกาย จากสะดือถึงหลัง ขวาขวาลุ้ยกลาง ๆ ก็นิ่งมานาม ๒ นี้มือ เอาใจหยุดอยู่กลางกาย แล้ว จะได้เข้าสติธรรมกาย จะได้ไปดู ไปเห็น ไปปรับผล อย่างที่พระพูทธองค์ทรงตรัสเห็น จริง ๆ เพราะฉะนั้น การฝึกตนให้เป็นผู้มีปัญญา ทำได้โดยลำคองเข้ามาในตน ด้วยการน้อมนำใจกลับมาหยุดอยู่ ณ ศูนย์กลางกาย หมันประคองใจให้หยุดอยู่กลางกายเป็นนิจไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน ทำการกิจการงานใดก็พยายามทำอย่างสบาย ๆ ทำสม่ำเสมอ ต่อเนื่อง ไม่หวั่นเกรงอุปสรรคใด ๆ ยอมตายไม่อมแพ้ ขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ต้องเอาชนะกิเลสให้ได้ *พระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ เทศน์ครั้งที่ ๔ อาทิตย์ที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๓๙ หน้า ๔๕-๔๖ ในวิชาประวัติและ อนุศาสนาจารย์ พระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อวัดปากน้ำ (ฉบับสมบูรณ์) ๒๕๕๐ กรุงเทพฯ : บริษัท เอกพิมพ์ จำกัด.