สีลสัมปทา: ความสำคัญของการรักษาศีล : หน้า 153/218

2. สีลสัมปทา ถึงพร้อมด้วยศีล มาราวาสที่ถึงพร้อมด้วยศีล หมายถึง ผู้ที่รักษากายและวาจาให้เรียบร้อย ประพฤติดีตนอยู่ในคลองธรรม ละ เว้นจากการประพฤติผิดศีล ๕ ได้แก่ ๑) การฆ่าสัตว์ ๒) การลักทรัพย์ ๓) การประพฤติผิดในกาม ๔) การพูดเท็จ ๕) การเสพของมึนเมา คือสุขและเมรัย อันเป็นเหตุแห่งความประมาท ผู้ประพาทอย่าทำผิดศีลได้กุข สัทธาสัมปทาไปสู่สีลสัมปทา บุคคลถึงพร้อมด้วยศีล คือ สามารถรักษาสีลได้รุดรีบรื่นรื่นครบทุกข้อ ก็เพราะเป็นผู้ที่มีสัทธาสัมปทาเป็นพื้นฐานอย่างดี เนื่องจากได้ศึกษาและปฏิบัติตามพระธรรม คำสั่งสอนต่าง ๆ มาให้พอสมควร หมวดธรรมสำคัญที่สุดที่ต้องศึกษาให้เข้าใจอย่างถูกต้อง องค์แท้ แล้วปฏิบัติตามจนเกิดเป็นนิสัยคือสัมมาทิฏฐิ ผู้มีสัมมาทิฏฐิย่อมเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม เชื่อมั่นในผลจากของกรรมว่าส่งผลให้ตนประสบแต่ความสุขายใจ *สัมมาทิฏฐิ หมายถึง ความเห็นถูกต้อง ๑๐ อย่าง ได้แก่ ๑) ทานมีผลจริง ๒) ยักษ์อารักขาแสนจริง ๓) การน้อยบุญบารมี นี้ จงบูชา ไม่บังเกิด มีผลจริง ๔) ผลบาปของกรรมก็จริง ๕) คุณอธิษฐานจริง ๖) คุณอธิษฐานจริง ๗) โอปะกิละ ลัภะที่ตั้งในใจในกรรมดีจริง ๘) ผู้นำพาหลง ผู้ปฏิบัติธรรมก็รบรมสุขผลนี้ จึงเป็นจริงด้วยตนเอง แล้วจะสอนให้ผู้อื่นเข้าใจได้อยู่จริง