การรักษาศีลและการพัฒนาจิตใจในธรรมะ : หน้า 25/218

2) มีศีล เป็นผู้รักษาศีลได้มั่นคง เพราะเห็นคุณ-โทษของการมี-ไม่มีศีลว่า ทำให้ชีวิตเป็นสุข-ทุกข์อย่างไร เป็นเหตุให้เมื่อโลกและไปนรก-สวรรค์อย่างไร จีงตั้งใจรักษาศีลให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ด้วยเห็นแบบอย่างและได้ฟังคำพร่ำสอน พากเพียร พากทา พาปฏิบัติจากกัลยาณมิตร 3) มีใจคต เป็นผู้รู้การละ การให้น สามารถตัดใจให้ได้อย่างมีความดี ซึ่งก็คือกัลยาณมิตร เพราะเป็นบุคคลที่จะได้ยาเรามีบุญได้พบเจอ ได้คนสมาคมผูกใจนำได้มั่นคง ชีวิตเราย่อมไม่ตกต่ำ สุขต่อมักเป็นที่ไปแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้เรียนรู้ฝึกฝนการละอารมณ์ผุ่นมัวจากกัลยาณมิตร ทำให้จิตใจเราสงบ มีสิ่งดีมั่นใจพร้อมเจริญสัมมาวารนา เข้าถึงธรรมตามท่านกัลยาณมิตร นั่นเป็นบุญถาวรอันประเสริฐของเรา เราจึงตั้งใจฝึกฝนเป็นผู้มีศรัทธา ศีล และจะกะให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป 4) มีปัญญา คือ ความรอบรู้ เห็นแจ้งชัดจริงในความเป็นจริงของสรรพสิ่ง ผู้มีปัญญาอ่อนรู้เห็นเหตุ รู้เห็นผล และความจริงที่เกิดขึ้นว่าเป็นอย่างไร จะได้ไขปัษนาอย่างถูกต้องตรงตามความเป็นจริง ปัญญานี้ จึงมีใช้ปัญญาที่เกิดจากการรู้จากการำริบำบัดเลงเดียว แต่เกิดจาก (๑) การคิดตรง เป็นการเชื่อมโยงความเป็นเหตุ