การบริจาคทานและความสำคัญในสังคม : หน้า 169/218

๓. จากสัมปทา ถึงพร้อมด้วยจาคะ บุคคลที่ถึงพร้อมด้วยจาคะ คือ บุคคลที่มีใจปราศจากความตระหนี่อันเป็นมลทิน มีความยินดีในการบริจาคทาน การแบ่งปัน การสะสมทรัพย์สิ่งของเพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลผู้ที่ขาดแคลนสิ่งที่จำเป็น ฯลฯ การบริจาคทานมีคุณประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อการดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันของผู้คนในชุมชนและสังคม ที่เห็นได้ง่ายคือ เป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลกันระหว่างผู้คนในชุมชน อันก่อให้เกิดความสมัครสมานสามัคคี ซึ่งจะเป็นพลังสำคัญในการร่วมมือร่วมใจกันพัฒนา ชุมชนที่ค่อยอยู่เกิดความสุขเป็นลำดับต่อไปอีก สัททราสัมปาทนําไปสู่จาคะสัมปทา บุคคลที่ถึงพร้อมด้วยจาคะ มีความยินดีในการสะหะรือบริจาคทาน ก็เพราะมีสิทธาสัมปทาเป็นพื้นฐานอยู่ในจิตใจ เนื่องจากได้ศึกษาและปฏิบัติตามพระธรรมคำสอนต่าง ๆ มากพอที่จะพัฒนาสมาทิฏฐิขึ้นมาเป็นคุณธรรมประจำใจ จิตตระหนักดีว่า ความตระหนี่ นอกจากจะเป็นอุปสรรคในการผูกมิตรกับญาติสนิทแล้ว ยังจะมีโทษภัยถึงขั้นต้องไปบังเกิดในทุคติภูมิในภายภาคหน้าไปอีก ในทางตรงข้าม