พระพุทธเจ้า: ศาสดาของเทวาและมนุษย์ เหตุแห่งชีวิตรุ่ง ทางมาหน้าที่พลเมืองมิตรแท้ หน้า 147
หน้าที่ 147 / 218

สรุปเนื้อหา

พระพุทธเจ้าเป็นผู้สอนที่มีความสำคัญ เป็นศาสดาของเทวาและมนุษย์ เส้นทางการเรียนรู้และการชีวิตตามหลักธรรมของพระองค์ในโลกนี้และโลกหน้า เพื่อนำไปสู่ความสงบและนิพพาน พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้และเข้าใจธรรมชาติของชีวิต ด้วยคุณสมบัติหลายประการ เช่น ความไร้โทสะ และความรู้ที่สมบูรณ์ ซึ่งเป็นแนวทางให้สัตว์โลกปฏิบัติตามพระองค์เพื่อการพัฒนาจิตใจและการปลดปล่อยจากทุกข์ ความรู้ที่พระพุทธเจ้าถ่ายทอดนั้นสำคัญต่อการใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพและเจริญทั้งในโลกนี้และโลกหน้า.

หัวข้อประเด็น

- พระพุทธเจ้าและบทบาทของศาสดา
- คุณสมบัติและการตรัสรู้
- การสอนให้สัตว์โลกู้ตามพระองค์
- เป้าหมายชีวิตบนดินและฟ้า
- ความหมายของโพธิญาณ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เป็นศาสดาของเทวาและมนุษย์ทั้งหลาย (สุดฅา เทวมนุษสาสน์) สาเหตุที่ได้พระนามดังนี้เพราะทรงเป็นผู้พร่ำสอนเวไนยสัตว์ ผู้ที่พอจะแนะนำสอนได้ ด้วยเรื่องประโยชน์ในโลกนี้คือเป้าหมายชีวิตบนดิน ประโยชน์ในโลกหน้าคือเป้าหมายชีวิตบนฟ้าและประโยชน์อย่างยิ่งคือพระนิพนธ์ เป็นพระพุทธเจ้า (พุทธ) สาเหตุที่ทรงได้พระนามว่า พุทโธ หรือ พระพุทธเจ้า มีดังนี้ - ตรัสรู้เรียบร้อย - ทรงสอนให้สัตวโลกู้ตามพระองค์ - ทรงรู้เห็นธรรมที่ควรรู้ทั้งปวง - ทรงรู้ชึ่งธรรมอันควรรู้ยิ่ง - เพราะปราศจากกราโทสะ โทสะ โมหะ - เพราะทรงเป็นผู้เปี่ยมาน ซึ้งนี้ - ทรงปราศจากอวิชา ทรงสมบูรณ์พร้อมด้วยความรู้ (โพธิญาณ)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More